Gari la polisi lilikuwa likiondoka kwa kasi kwenye lile jalala la kale, likituacha mimi na Neema kwenye makutano ya barabara kuu kuelekea mjini. Polisi wale walionekana kupoteza kumbukumbu ya kile kilichotokea hivi punde; walitutazama kwa mashaka, wakitupa onyo la kutozurura maeneo yale usiku, kisha wakasepa.

Nilibaki nimesimama barabarani, nikiwa nimejaa vumbi na damu ya Juma iliyokuwa imeanza kukauka mikononi mwangu. Neema alikuwa ametulia tuli, akitazama mbali. Tumbo lake lilikuwa limepungua kama mtu ambaye hajawahi kuwa na ujauzito, lakini macho yake yalikuwa na mwanga wa ajabu usioelezeka.

"Neema, mtoto yuko wapi? Tuliona ule mwanga... tuliona kila kitu. Mbona sioni mtoto?" Niliuliza kwa sauti ya kusuasua.

Neema alinitazama na kutoa tabasamu la huzuni. "Mwanangu msimulizi, yule hakuwa mtoto wa nyama na damu pekee. Alikuwa ni 'Roho ya Haki' iliyokuja kuvunja lile agano la giza. Amesharudi kule alipotoka, lakini ameacha mbegu ya toba ndani ya moyo wa Juma... kama Juma ataikubali."

"Juma amekufa, Neema! Ameyeyuka mbele ya macho yangu!" Nilipaza sauti kwa uchungu.

"Aliyeyuka ni Juma wa utajiri wa masharti," Neema alijibu kwa upole. "Lakini Juma wa kweli, yule kijana uliyesoma naye, bado anateseka mahali fulani kati ya ulimwengu wa giza na nuru. Ni lazima tumtafute mganga mwingine... lakini safari hii, siyo wa kutoa kafara, bali wa kutoa laana."

Usiku ule tulishinda kwenye nyumba ya kulala wageni (Guest House) ya bei rahisi pembeni ya mji. Sikuweza kupata usingizi. Kila nikifunga macho, niliona sura ya yule Mganga wa jalalani akicheka. Harufu ya damu mbichi ilikuwa bado puani mwangu.

Ghafla, saa nane za usiku, mlango wa chumba changu ulianza kugogwa polepole. *Goo! Goo! Goo!*

"Nani huyo?" Niliuliza huku nikishika chupa ya maji kama silaha.

Hakukuwa na jibu la sauti, lakini harufu kali ya uozo ilianza kuingia ndani ya chumba kupitia upenyo wa mlango. Kisha, sauti ya Juma, sauti ile ile ya zamani ya shuleni, ilinong'ona:
*"Mwanangu... nisaidie... baridi inanikata. Nimefungwa kwenye pingu za chuma chini ya mti wa mbuyu kule kijijini kwa Mzee Kalumanzila. Njoo unitoe..."*

Nilikurupuka na kufungua mlango, lakini nje hapakuwa na mtu. Kulikuwa na unyayo mmoja tu wa mguu uliolowekwa kwenye matope ya kijani, ukiwa umeacha alama sakafuni.

Asubuhi na mapema, nilimwambia Neema kuhusu kile nilichosikia. Uso wake ulibadilika na kuwa mweupe. "Kijiji cha Mzee Kalumanzila? Hicho ndicho kijiji alichotoka yule mganga wa jalalani. Juma hajafa... amechukuliwa 'msukule' wa kiutajiri ili alipe deni la mali zilizopotea."

Tulijua hatuna muda wa kupoteza. Tulikata tiketi ya basi la kwanza kuelekea kijiji cha mbali ndani ya mkoa Y. Njiani, kila mtu aliyekuwa ndani ya basi alikuwa akitutazama kwa hofu. Nilishangaa kwa nini, mpaka nilipojitazama kwenye kioo cha dirisha; niliona paji langu la uso lina alama nyekundu ya kiganja, alama ambayo sikuwa nayo asubuhi.

"Ni alama ya mganga," Neema alinong'ona. "Anajua tunakuja. Safari hii, mapambano siyo ya kutafuta pesa, ni ya kutafuta roho ya rafiki yetu."

Tulipofika kijijini, hali ilikuwa ya ukimya wa kutisha. Watoto walikuwa hawachezi, na ndege walikuwa hawaonekani angani. Tulipoulizia nyumba ya Mzee Kalumanzila, mzee mmoja alitutazama na kutema mate chini.

"Mnataka kwenda kwa yule anayelisha watu nyama za watu? Kule hakuna anayerudi akiwa mzima. Lakini kama mnataka kwenda, fuateni harufu ya uvundo na msalaba uliopinduliwa."

Tulitembea mpaka porini, na hapo ndipo tulipoiona... mti mkubwa wa mbuyu, na chini yake, kulikuwa na kijana mmoja aliyekuwa amefungwa minyororo mizito shingoni, akila nyasi kama mnyama. Alikuwa ni Juma, lakini hakuwa na akili tena. Macho yake yalikuwa meupe tupu.

Mbali kidogo, juu ya jiwe, yule Mganga alikuwa amekaa, akitunolea kisu kile kile cha damu. "Niliwajua mungekuja. Karibuni kwenye karamu ya mwisho ya Juma!"

**Je, tutafanikiwa kumfungua Juma kutoka kwenye minyororo hiyo ya kishirikina? Na kiumbe cha Neema kitatusaidiaje safari hii wakati kimesharudi 'ng'ambo'?**

**Usikose Sehemu ya 10...**