Mkoa Y ulikuwa na joto la ajabu asubuhi hiyo. Nikiwa na Neema, tulijikuta tukiwa kwenye kituo kidogo cha mabasi ya vijijini, tukiwa na lengo moja: Kumtafuta **Hamisi**, dereva wa pili wa Juma aliyefariki kwenye ajali ya utata kule mlima wa Sekenke.

"Msimulizi, Juma anapigania uhuru wake gerezani, lakini Hamisi anapigania haki yake kaburini," Neema alisema huku akitazama ile karatasi yenye alama ya msalaba wa damu.

Tulifika kijiji cha *Mvumi* saa tisa alasiri. Tofauti na nyumba ya Suleiman, hapa tulipokewa na ukimya wa uadui. Familia ya Hamisi ilikuwa imepoteza kila kitu. Hamisi ndiye aliyekuwa anasomesha wadogo zake sita, na tangu afe, shule ilikuwa ndoto iliyofutika.

"Mnataka nini hapa? Kama mmetoka kwa yule muuaji Juma, ondokeni kabla hatujawamwagia maji ya moto!" Kijana mmoja, mdogo wake Hamisi, alitufokea akiwa ameshika jembe.

Neema alipiga hatua mbele, akavua kofia yake. "Hatujaja kwa ajili ya Juma tajiri. Tumekuja kwa ajili ya Juma mfungwa anayetafuta msamaha. Hamisi bado hajapumzika, na mnalijua hilo."

Yule kijana alitetemeka mkono ulioshika jembe. Alitutazama kwa macho yaliyojaa hofu. "Mmejuaje? Kila usiku... tunasikia sauti ya gari ikinguruma nje ya nyumba yetu. Tunatoka nje hatusuoni kitu, lakini harufu ya damu inajaa chumbani kwa mama."

Tuliingizwa ndani ya nyumba. Mama yake Hamisi alikuwa amepooza miguu tangu alipopata habari za kifo cha mwanaye. Alitutazama kwa macho yasiyo na matumaini.

"Juma alikuja hapa siku ya msiba," yule mama alisimulia kwa sauti ya chini. "Alituandalia chakula cha gharama, akatoa mamilioni ya rambirambi. Lakini kila tulipogusa zile pesa, tulihisi moto. Tulizitumia kulipa madeni na ada, lakini baada ya wiki moja, kila tulichonunua kiliharibika. Ng'ombe tulionunua walikufa, na mimi nikapoteza uwezo wa kutembea."

Hapo ndipo nilipoelewa; pesa za Juma zilikuwa na laana ya "Masharti." Kila aliyegusa, aligusa sehemu ya lile agano la giza.

Ghafla, chumba kilianza kuwa na baridi. Taa ya chemli iliyokuwa mezani ilianza kuwaka rangi ya kijani. Sauti ya mwanamume ikasikika ikitokea uvunguni mwa kitanda cha yule mama.

*"Mama... njaa inaniua... Juma amefunga mkono wangu wa kuume kwenye injini ya gari lake..."*

Ilikuwa sauti ya Hamisi! Juma hakuwauza tu, bali aliwafunga roho zao ziendelee "kutumika" kulinda mali zake hata baada ya kifo.

Neema alichukua zile funguo za pili alizokuwa nazo (ambazo hazikuyeyuka kule Mundindi). Aliziweka juu ya miguu ya yule mama aliyepooza. "Juma amekiri kosa. Amesema yuko tayari kuozea jela ili ninyi muwe huru. Hamisi, funguliwa!"

Neema alianza kuomba kwa sauti kuu. Wakati huo huo, kule gerezani mkoa Y, Juma alikuwa anapiga yowe la maumivu akiwa ndani ya seli. Alikuwa anahisi kama ngozi yake inabanduliwa.

Katika chumba cha yule mama, funguo zile zilianza kugeuka kuwa nyekundu, kisha zikapasuka vipande vidogo vidogo. Ghafla, mama yake Hamisi alihisi nguvu ya ajabu. Alinyanyua mguu mmoja, kisha mwingine. Alisimama!

"Hamisi! Mwanangu amekwenda! Nimemuona akitoka mlangoni akitabasamu!" Yule mama alilia kwa furaha huku akitembea kwa mara ya kwanza baada ya mwaka mmoja.

Lakini furaha hiyo ilikatishwa na sauti ya simu yangu. Ilikuwa ni Wakili Sarah.

"Msimulizi! Njooni haraka mahakamani kesho asubuhi! Upande wa mashtaka umeleta 'Shahidi wa Siri' ambaye anasema alimuona Juma akitega kitu kwenye breki za gari la Hamisi. Huyu shahidi anataka Juma ahukumiwe kifo!"

"Shahidi gani huyo?" Niliuliza kwa hofu.

"Anaitwa **Otieno**... dereva wa tatu wa Juma ambaye kila mtu alijua alikufa kwenye ajali ya moto. Kumbe yuko hai, na ana hasira ya hatari!"

Nilitazama Neema. Otieno?! Kama Otieno yuko hai, mbona Juma alikuwa na funguo zake za kafara? Kuna siri nyingine nzito nyuma ya utajiri wa Juma ambayo hata yeye mwenyewe hakuwa anaijua.

**Je, Otieno ni shahidi wa kweli au ni mtego mwingine wa Mganga? Na nini kitatokea Juma atakapokutana uso kwa uso na mtu aliyedhani amemtoa kafara?**

**Usikose Sehemu ya 16...**