Hodi ile ya ghafla ilitufanya tutoke kwenye lile dimbwi la hisia tulilokuwa tumeanza kuzama. Nilimsukuma Kelvin kwa shtuko, na yeye akarudi upande wake wa kitanda huku akijaribu kurekebisha t-shirt yake iliyokuwa imejikunja.

"Kelvin! Kelvin mwanangu! Fungua mlango haraka!" Sauti ya Mama Kelvin ilikuwa inatetemeka, safari hii ikiambatana na sauti za watu wengine wakikimbia kimbia kule chini sebuleni.

Kelvin aliruka kitandani na kuvaa suruali yake haraka. Mimi pia nilijitanda kanga yangu vizuri, moyo ukinidunda kwa kasi. *Nini kimetokea? Je, wamegundua kuwa mimi ni muigizaji tu? Au kuna mwizi ameingia?*

Kelvin alifungua mlango. Mama yake alikuwa amesimama pale, machozi yakimlengalenga na ameshika simu mkononi.

"Kuna nini mama? Mbona usiku huu?" Kelvin aliuliza kwa wasiwasi.

"Ni shangazi yako mdogo, yule anayekaa kule upande wa pili wa mto... amepatwa na uchungu wa ghafla! Na unajua barabara ya kule ni mbaya, gari la wagonjwa haliwezi kufika mpaka asubuhi. Kelvin, nakuomba mwanangu, washa gari lako tusaidie kumuwahisha hospitali ya wilaya!"

Bila kupoteza muda, Kelvin aligeuka na kunitazama. "Tasha, baki hapa, narudi mara moja."

"Hapana Kelvin, nakuja na wewe!" nilijibu bila kufikiria. Sikutaka kubaki peke yangu kwenye ile nyumba nikiwa na wasiwasi, na pia roho ya ubinadamu ilinituma kusaidia.

Tulishuka chini mbio. Kelvin aliwasha lile gari lake jeusi (Harrier), na tukaanza safari ya kuelekea upande wa pili wa mto. Njia ilikuwa ya vumbi, yenye mashimo na giza nene. Kelvin alikuwa akiendesha kwa umakini mkubwa, huku Mama Kelvin akiwa amekaa kiti cha nyuma akisali kwa sauti ya chini.

Tulipofika, tulimkuta shangazi akiwa anagaagaa kwa maumivu makali. Alikuwa mjamzito wa miezi tisa. Tulimbeba kwa uangalifu na kumwingiza kwenye gari. Safari ya kuelekea hospitali ya wilaya ilianza.

Nikiwa nimekaa kiti cha mbele, nilikuwa namtazama Kelvin. Alikuwa amekaza uso, mikono yake yenye nguvu ikidhibiti usukani kwenye ile barabara mbaya. Kwa mara ya kwanza tangu nikutane naye klabu, sikumwona kama yule mwanamume mwenye "dude" la kutisha; nilimwona kama shujaa. Alikuwa anapambana kuokoa maisha ya watu.

"Tasha, nisaidie kumshika shangazi asijigonge, barabara ina mashimo mengi," Kelvin aliniambia bila kutoa macho njiani.

Niligeuka nyuma na kuanza kumfariji yule mama, nikimshika mkono na kumfuta jasho. Masaa mawili ya safari yalionekana kama miaka, lakini hatimaye tulifika hospitali. Wauguzi walikuja na machela na kumchukua shangazi kuelekea chumba cha uzazi.

Tulibaki pale barandani, mimi, Kelvin na mama yake. Sote tulikuwa tumechoka, nguo zetu zikiwa na vumbi. Mama Kelvin alikuja na kunishika mkono.

"Tasha mwanangu, asante sana kwa moyo wako. Kelvin amepata mke kweli," alisema huku akinitazama kwa macho ya shukrani.

Nilihisi aibu. Nilimtazama Kelvin, ambaye naye alikuwa akinitazama kwa namna ambayo haijawahi kunitokea. Haikuwa macho ya uchu kama kule gesti, bali yalikuwa macho ya heshima na upendo wa kweli.

Baada ya saa moja, muuguzi alitoka na kutabasamu. "Hongereni, amejifungua mtoto wa kiume salama! Na mama yuko vizuri."

Mama Kelvin alipiga vigelegele vya furaha pale hospitali. Kelvin alinikumbatia kwa nguvu, nikaushika mgongo wake. Kwa sekunde ile, nilisahau kabisa kuhusu lile "dude" lake. Nilihisi amani nikiwa kifuani kwake.

Lakini tulipokuwa tunarudi nyumbani alfajiri ile, tukiwa wawili tu kwenye gari (maana mama alibaki hospitali), ukimya ulitanda tena. Kelvin aliegesha gari pembeni ya barabara, chini ya mti mkubwa wa muembe.

"Tasha," aliniita kwa sauti nzito. "Yaliyotokea usiku wa leo yamenifanya nigundue kitu. Siwezi kuendelea na maigizo haya. Nakupenda kweli, Tasha. Na sitaki kukulazimisha uwe na mimi kama bado unaogopa hali yangu."

Nilimtazama Kelvin. Moyo wangu ulikuwa unanidunda, si kwa hofu tena, bali kwa hisia ambazo sikuwa nimezipanga. "Kelvin... mimi pia..."

Kabla sijaaliza, Kelvin alinisogelea. Safari hii, hakukuwa na mtu wa kugonga hodi. Alinibusa busu la dhati, lenye hisia kali. Mkono wake ukaanza kusafiri... na hapo ndipo nilipohisi kile "dude" likianza kuamka chini ya lile likaptula lake la kulalia.