Taa zile kali za mbele zilitupofua macho, zikimulika kila kona ya gari letu ambapo nguo zilikuwa zimetapakaa sakafuni na kwenye dashboard. Nilipiga yowe dogo la mshtuko na kujificha kifuani mwa Kelvin, huku nikijaribu kuvuta kanga yangu iliyokuwa imenaswa chini ya kiti.

"Kelvin! Kelvin! Kuna mtu anatuona!" nilinong'ona kwa sauti ya kukwama, huku nikitetemeka kwa aibu na baridi ya alfajiri.

Kelvin, licha ya kushtuka, alijitahidi kubaki na utulivu. Alinyoosha mkono na kuchukua shati lake kisha akajifunika sehemu za siri, huku akiziba macho yake kwa mkono mwingine ili kuona ni nani aliyekuwa mbele yetu. Gari lile lilikuwa ni pick-up ya zamani, na harufu ya moshi wa dizeli ilianza kutufikia.

Mlango wa lile gari ulifunguka, na mwanamume mmoja mrefu, kavaa koti kubwa la kijani na kofia ya pamba, akashuka. Alitembea kuelekea dirisha la upande wa Kelvin, huku akicheka kwa sauti ya kikohozi.

"Hahahaha! Kelvin mwanangu, kumbe ni wewe? Nimeona gari limepaki hapa porini nikadhani ni majambazi wamekuja kuiba mifugo yangu!"

Ilikuwa ni sauti ya Mzee mmoja maarufu kijijini hapo, Mzee Juma, ambaye alikuwa rafiki mkubwa wa baba yake Kelvin na mmiliki wa mashamba jirani.

Kelvin alishusha kioo kidogo, uso wake ukiwa mwekundu kwa aibu. "Habari ya asubuhi Mzee Juma? Samahani... tulikuwa tunapumzika kidogo baada ya kutoka hospitali kumsaidia shangazi."

Mzee Juma alichungulia ndani kwa jicho la udadisi, akitabasamu kwa kejeli aliponiona mimi nimejikunyata pembeni. "Hospitali eh? Naona hiyo 'dawa' ya hospitali imewapa joto la ajabu mpaka mkaamua kupaki hapa chini ya muembe!"

Mzee yule aligonga mlango wa gari kwa mkono wake mgumu kisha akaongeza, "Haya, vaeni nguo zenu mkawahi nyumbani. Mama yako amekuwa na wasiwasi sana tangu simu yako isipopatikana. Na wewe mwanamke wa mjini, karibu sana kijijini kwetu... naona 'mzigo' wa mwanangu Kelvin haujakukimbiza kama wale wengine!"

Mzee Juma aliondoka akicheka huku akitikisa kichwa, akawasha gari lake na kuendelea na safari. Tulibaki kimya kwa dakika kadhaa, kila mmoja akijaribu kuvaa nguo zake kwa kasi.

"Tasha, samahani sana kwa hili," Kelvin alisema huku akifunga zipu ya jeans yake. "Mzee Juma ni mropokaji sana. Kufikia mchana wa leo, kijiji kizima kitajua kuwa tumekutwa porini alfajiri."

"Kelvin, hiyo siyo shida yangu kubwa sasa hivi," nilimjibu huku nikijitengeneza nywele zangu zilizokuwa zimevurugika. "Shida ni kwamba, nimegundua kuwa siwezi kurudi tena klabu. Siwezi tena kuwa yule Tasha wa 'kuchuna' watu. Tangu nimehisi 'mchi' wako, nimehisi kama nimefungwa pingu za ajabu."

Kelvin alitabasamu na kunivuta karibu, akatubusu paji la uso. "Hizo siyo pingu Tasha, huo ni upendo. Na mimi nakuahidi, lile dude langu litakuwa lako peke yako milele."

Tulianza safari ya kurudi nyumbani. Jua lilikuwa limeanza kuchomoza, likileta mwanga mpya wa dhahabu juu ya miti ya kijani. Lakini tulipofika tu mlangoni mwa nyumba ya Kelvin, tulimkuta Mama Kelvin akiwa amesimama, mikono kiunoni, na pembeni yake alikuwa kaka yake Kelvin, yule mwenye dharau, akiwa ameshika barua fulani mkononi.

"Kelvin! Tasha!" Mama aliwaita kwa sauti kali. "Kuna mgeni amekuja hapa asubuhi hii akikutafuta wewe Tasha. Anasema yeye ni mume wako na umemtoroka na pesa zake mjini!"

Nilihisi dunia inazunguka. Mume?! Pesa?! Nilimtazama yule kaka wa Kelvin, ambaye alikuwa anacheka kwa ushindi. Akili yangu ilikumbuka tukio moja la zamani kule mjini, "dili" moja la kuchuna ambalo nilidhani limeshazikwa.