Alfajiri ilipofika, Richard aliamka kwa ukimya mwingi. Alivaa nguo zake za safari, akabeba begi dogo na kumuaga Rahma aliyekuwa bado amelala kwa unyonge.

"Mke wangu, naondoka sasa kufuata yale madawa ya mifugo mjini. Kama nilivyosema, nitachelewa sana, hivyo msije mkanisubiri. Kaka Rama atakuwepo hapa kwa usalama wako," Richard alisema kwa sauti kavu, akijaribu kuzuia hasira isijitokeze kwenye koo lake.

Rahma alitingisha kichwa, "Sawa mume wangu. Safari njema."

Richard alitoka nje, akapanda baiskeli yake na kuelekea njia ya mjini. Lakini mara tu alipoingia kwenye pori la migomba lililozunguka kijiji, aliegesha baiskeli yake kwa siri kwa rafiki yake wa karibu, **Juma**.

"Juma, leo ndio usiku wa hukumu. Nataka uwaite mjumbe na vijana wawili waaminifu. Saa saba za usiku, tukutane nyuma ya banda langu la kuku. Nataka kijiji kijue ni mnyama wa namna gani ninayeishi naye ndani," Richard alimnong'oneza rafiki yake huku macho yake yakionyesha maumivu makali.

Ndani ya nyumba, Ramadhani alikuwa amesubiri mlango wa nje ufungwe tu. Alitoka chumbani kwake akiwa anacheka kwa ushindi. "Mpuuzi ameshaondoka! Rahma, mke wangu... leo nyumba ni yetu!"

Rahma alihisi hofu, lakini maneno ya Ramadhani na lile vazi jekundu alilokuwa amelipewa vilimfanya ajihisi kama yuko kwenye ndoto. Siku nzima, Ramadhani alijifanya yeye ndiye mume wa nyumba. Aliamuru Rahma ampikie chakula kizuri, na walikula pamoja sebuleni huku wakicheka na kufanya mizaha isiyo na adabu.

Usiku ulipoingia, kijiji cha Mbuyuni kilizama kwenye giza totoro. Ramadhani alimshika Rahma mkono na kumvuta kuelekea chumba kikuu cha kulala—chumba cha Richard.

"Shemeji, tusiingie humu. Twende chumbani kwako," Rahma alijaribu kuzuia, akihisi bado kuna chembe ya heshima kwa kitanda cha mumewe.

"Hapana! Nataka nikuonyeshe kuwa mimi ndiye mwanaume wa kweli hapa. Richard ni kivuli tu. Leo nitalala kwenye hiki kitanda chake na nitakufanya ujione malkia," Ramadhani alijibu kwa jeuri, akisukuma mlango wa chumba cha Richard.

Waliingia ndani, wakazima taa na kuanza mchezo wao wa usaliti, wakiamini kuwa Richard yuko kilomita hamsini mbali akitafuta madawa ya ng'ombe.

Saa saba za usiku zilipofika, vivuli vya watu watano vilikaribia mlango wa nyumba ya Richard kwa ukimya mwingi. Richard alikuwa mbele, akishikilia ufunguo wake wa akiba kwa mikono inayotetemeka. Nyuma yake alikuwa Mjumbe wa kijiji, Juma, na vijana wawili wenye nguvu.

Richard aliingiza ufunguo taratibu na kuuzungusha. *Click!* Mlango wa nje ulifunguka bila sauti. Walivua viatu vyao na kuanza kunyata kuelekea chumba cha kulala. Sauti za miguno na kicheko cha Ramadhani vilikuwa vinasikika waziwazi kupitia mlango wa chumba uliokuwa wazi kidogo.

"Unamuona Richard sasa? Yuko wapi mumeo mpole?" Sauti ya Ramadhani ilisikika ikikejeli.

Richard alihisi damu ikimchemka. Alimtazama Mjumbe, ambaye alitikisa kichwa kwa masikitiko. Richard alishika mpini wa mlango, akauvuta kwa nguvu zote na kupiga teke lililoambatana na kuwasha "torch" kubwa ya mwangaza mkali.

**"KAKA! RAHMA!"** Richard alipiga kelele ya kutisha iliyoshtua kijiji kizima.

Mwangaza wa torch uliwaangukia Ramadhani na Rahma wakiwa katikati ya kitendo cha aibu kwenye kitanda cha Richard. Rahma alipiga kelele ya ajabu na kujivuta kwa shuka kuelekea ukutani, huku Ramadhani akiruka kitandani kwa mshtuko, akitafuta msuli wake sakafuni kwa mikono inayotetemeka, lakini hakuuona.

"Mjumbe, mmeona? Huyu ndiye kaka yangu! Na huyu ndiye mke wangu niliyemtolea mahari!" Richard alisema huku akilia kwa sauti ya uchungu, huku vijana wale wawili wakimzunguka Ramadhani ili asitoroke dirishani.

Ramadhani alibaki ameduwaa, uchi wa mnyama, uso wake ukionyesha aibu ya milele. Mchezo ulikuwa umekwisha.