Episode 2: Kamba ya Katani na Mzimu wa Mkandawile
Giza nene lilitanda kama blanket jeusi juu ya Msitu wa Kale wa Matwiga. Sauti za wadudu wa usiku na ndege wa mikosi kama bundi zilikuwa zikivuma, zikitengeneza mazingira ya kutisha ambayo hakuna mwanakijiji wa kawaida aliyethubutu kukanyaga eneo lile. Lakini kwa Simbani, ule msitu haukuwa wa kutisha tena; ulikuwa sehemu salama pekee iliyobaki duniani baada ya kukataliwa na kila mtu.
Miguu yake iliyokuwa ikichuruzika damu kutokana na majeraha ya mawe ya shuleni ilimfikisha chini ya ule mti mkubwa wa ajabu—Mti wa Kafara. Gome la mti ule lilikuwa gumu, jeusi, na lilionekana kuwa na mikunjo iliyofanana na nyuso za watu wanaolia.
Simbani alianguka chini ya mizizi ya ule mti. Alilia kwa uchungu mkubwa ulioutikisa msitu, kifua chake kikidunda kwa kasi.
"Kwa nini mlinizaa?" Simbani alipiga kelele kuelekea angani, machozi yakimlowesha nguo zake zilizorubanyika. "Kama mimi ni takataka, kwa nini hukuniua tangu nikiwa mdogo mama? Mwalimu Kipingu amenivua nguo, amenidhalilisha... marafiki zangu wamenitemea mate... mimi sina thamani tena duniani!"
Hakuna sauti yoyote iliyomjibu, isipokuwa upepo mkali wa dhoruba uliovuma ghafla na kuyayumbisha matawi ya ule mti mkubwa. Simbani alisimama, akajifuta machozi kwa nyuma ya mkono wake. Macho yake yaliyokuwa yamefura yalitazama kamba nene ya katani ambayo alikuwa ameipota njiani kutoka kwenye zizi la ng'ombe la jirani yao.
Akiwa na maamuzi ya mwisho moyoni mwake, Simbani alipanda ule mti kwa shida. Kila hatua aliyopiga juu ya matawi yale, alihisi kama mti ulikuwa unatetemeka, ukikaribisha mwili wake. Alichagua tawi kubwa lililonyooka vizuri, akatengeneza kitanzi thabiti cha kamba ya katani na kukifunga kwenye tawi lile.
Aliingiza kichwa chake ndani ya kile kitanzi. Alifunga macho yake kwa sekunde ya mwisho, picha ya Mwalimu Kipingu akimcheka na sura ya baba yake akiwa mlevi zikimjia kichwani.
"Mtanikumbuka..." Simbani alinong'ona.
*Kuuup!*
Alichupa kutoka kwenye tawi lile. Kamba ilikaza vilivyo kwenye shingo yake ndogo. Mwili wake ulirusha miguu hewani kwa sekunde kadhaa, akitapatapa kutafuta hewa, lakini kamba haikutengua ahadi yake ya kifo. Baada ya dakika chache, mwili wa Simbani ulitulia... ukabaki unaninginia hewani, ukiyumba taratibu huku macho yake yakiwa wazi, yasiyo na uhai tena.
Lakini kifo cha Simbani hakikuwa mwisho; kilikuwa ni ufunguo wa laana ya kale.
Matone ya damu safi kutoka kwenye magoti yake yaliyotatuka yalianza kudondoka taratibu, yakidondoka moja kwa moja kwenye ardhi iliyofunika mizizi mikuu ya ule mti. Mara tu tone la kwanza lilipogusa ardhi, ardhi ilitetemeka. Ngurumo kubwa ya radi ilipiga angani, japo hapakuwa na wingu hata mmoja la mvua.
Chini ya ardhi ile, ndani ya mizizi ya ule mti, palikuwa na mifupa ya kale ya **Mzee Mkandawile**—babu yake wa damu wa Simbani, ambaye miaka themanini iliyopita alijitolea mhanga na kutoa kafara ya damu ya ukoo ili kuilinda ardhi ya Matwiga dhidi ya maadui. Agano lile la kale lilisema: *Ikitokea damu ya uzao wa Mkandawile ikamwagika juu ya mti huu kwa dhuluma, mti utalipa kisasi.*
Mizizi ya mti ule ilianza kunyonya ile damu ya Simbani kwa pupa. Ghafla, upepo mkali wa kimbunga ulizuka katikati ya msitu ule. Mwanga wa kijani kibichi na wa kutisha ulianza kulipuka kutoka kwenye gome la mti.
Kile kivuli cha Simbani kilichokuwa kikitupwa chini na mwangaza wa mwezi kilianza kujitenga na mwili unaoninginia! Roho ya Mzee Mkandawile ilizinduka kutoka ardhini, ikachanganyikana na kumbukumbu (memories) zote za maumivu, dharau, na chuki alizokufa nazo Simbani.
Kutoka kwenye gome la mti ule, nyuzi za ajabu za kimizimu zilianza kusukwa kwa kasi ya ajabu. Zilishikana, zikatengeneza mifupa, misuli, na ngozi. Ndani ya masaa machache ya usiku ule wa manane, mwili mpya kabisa ulizaliwa kutoka kwenye ule mti!
Mwili huo ulishuka chini taratibu na kusimama kwa miguu yake miwili. Alikuwa ni Simbani! Sura yake ilikuwa ile ile, kuanzia kovu la usoni hadi urefu wake, lakini macho yake yalikuwa na mwanga wa ajabu wa kimizimu uliowaka na kuzima. Huyu hakuwa Simbani mnyonge tena; alikuwa ni kiumbe wa kimizimu aliyobeba kumbukumbu zote za Simbani wa binadamu, lakini akiwa na nguvu za kutisha za Babu Mkandawile.
Simbani mpya alitazama juu, akauona mwili wake wa zamani ukininginia pale juu ya mti, ukiwa umehifadhiwa na majani ya ajabu yaliyomzunguka ili usioze wala kuliwa na ndege.
Simbani mpya alitabasamu tabasamu la baridi lililofanya majani ya msitu yakauke ghafla. "Mchezo umeanza," alinong'ona kwa sauti iliyokuwa na mwangwi wa watu wawili tofauti.
---
#### **Utangulizi wa Sehemu Inayofuata...**
Katika sehemu inayofuata, **Sehemu ya 3: Kurejea kwa Simbani Mpya na Mshangao Darasani**, asubuhi inafika na Simbani anarudi nyumbani na shuleni kana kwamba hakuna kilichotokea. Lakini kila mtu anapigwa na butwaa kuona mtoto aliyekuwa "takataka" na mbulula akibadilika ghafla. Utashuhudia jinsi anavyomshangaza Mwalimu Kipingu darasani kwa akili ya miujiza, na jinsi uwepo wake unavyoanza kuleta hofu na mabadiliko makubwa kijijini!
Miguu yake iliyokuwa ikichuruzika damu kutokana na majeraha ya mawe ya shuleni ilimfikisha chini ya ule mti mkubwa wa ajabu—Mti wa Kafara. Gome la mti ule lilikuwa gumu, jeusi, na lilionekana kuwa na mikunjo iliyofanana na nyuso za watu wanaolia.
Simbani alianguka chini ya mizizi ya ule mti. Alilia kwa uchungu mkubwa ulioutikisa msitu, kifua chake kikidunda kwa kasi.
"Kwa nini mlinizaa?" Simbani alipiga kelele kuelekea angani, machozi yakimlowesha nguo zake zilizorubanyika. "Kama mimi ni takataka, kwa nini hukuniua tangu nikiwa mdogo mama? Mwalimu Kipingu amenivua nguo, amenidhalilisha... marafiki zangu wamenitemea mate... mimi sina thamani tena duniani!"
Hakuna sauti yoyote iliyomjibu, isipokuwa upepo mkali wa dhoruba uliovuma ghafla na kuyayumbisha matawi ya ule mti mkubwa. Simbani alisimama, akajifuta machozi kwa nyuma ya mkono wake. Macho yake yaliyokuwa yamefura yalitazama kamba nene ya katani ambayo alikuwa ameipota njiani kutoka kwenye zizi la ng'ombe la jirani yao.
Akiwa na maamuzi ya mwisho moyoni mwake, Simbani alipanda ule mti kwa shida. Kila hatua aliyopiga juu ya matawi yale, alihisi kama mti ulikuwa unatetemeka, ukikaribisha mwili wake. Alichagua tawi kubwa lililonyooka vizuri, akatengeneza kitanzi thabiti cha kamba ya katani na kukifunga kwenye tawi lile.
Aliingiza kichwa chake ndani ya kile kitanzi. Alifunga macho yake kwa sekunde ya mwisho, picha ya Mwalimu Kipingu akimcheka na sura ya baba yake akiwa mlevi zikimjia kichwani.
"Mtanikumbuka..." Simbani alinong'ona.
*Kuuup!*
Alichupa kutoka kwenye tawi lile. Kamba ilikaza vilivyo kwenye shingo yake ndogo. Mwili wake ulirusha miguu hewani kwa sekunde kadhaa, akitapatapa kutafuta hewa, lakini kamba haikutengua ahadi yake ya kifo. Baada ya dakika chache, mwili wa Simbani ulitulia... ukabaki unaninginia hewani, ukiyumba taratibu huku macho yake yakiwa wazi, yasiyo na uhai tena.
Lakini kifo cha Simbani hakikuwa mwisho; kilikuwa ni ufunguo wa laana ya kale.
Matone ya damu safi kutoka kwenye magoti yake yaliyotatuka yalianza kudondoka taratibu, yakidondoka moja kwa moja kwenye ardhi iliyofunika mizizi mikuu ya ule mti. Mara tu tone la kwanza lilipogusa ardhi, ardhi ilitetemeka. Ngurumo kubwa ya radi ilipiga angani, japo hapakuwa na wingu hata mmoja la mvua.
Chini ya ardhi ile, ndani ya mizizi ya ule mti, palikuwa na mifupa ya kale ya **Mzee Mkandawile**—babu yake wa damu wa Simbani, ambaye miaka themanini iliyopita alijitolea mhanga na kutoa kafara ya damu ya ukoo ili kuilinda ardhi ya Matwiga dhidi ya maadui. Agano lile la kale lilisema: *Ikitokea damu ya uzao wa Mkandawile ikamwagika juu ya mti huu kwa dhuluma, mti utalipa kisasi.*
Mizizi ya mti ule ilianza kunyonya ile damu ya Simbani kwa pupa. Ghafla, upepo mkali wa kimbunga ulizuka katikati ya msitu ule. Mwanga wa kijani kibichi na wa kutisha ulianza kulipuka kutoka kwenye gome la mti.
Kile kivuli cha Simbani kilichokuwa kikitupwa chini na mwangaza wa mwezi kilianza kujitenga na mwili unaoninginia! Roho ya Mzee Mkandawile ilizinduka kutoka ardhini, ikachanganyikana na kumbukumbu (memories) zote za maumivu, dharau, na chuki alizokufa nazo Simbani.
Kutoka kwenye gome la mti ule, nyuzi za ajabu za kimizimu zilianza kusukwa kwa kasi ya ajabu. Zilishikana, zikatengeneza mifupa, misuli, na ngozi. Ndani ya masaa machache ya usiku ule wa manane, mwili mpya kabisa ulizaliwa kutoka kwenye ule mti!
Mwili huo ulishuka chini taratibu na kusimama kwa miguu yake miwili. Alikuwa ni Simbani! Sura yake ilikuwa ile ile, kuanzia kovu la usoni hadi urefu wake, lakini macho yake yalikuwa na mwanga wa ajabu wa kimizimu uliowaka na kuzima. Huyu hakuwa Simbani mnyonge tena; alikuwa ni kiumbe wa kimizimu aliyobeba kumbukumbu zote za Simbani wa binadamu, lakini akiwa na nguvu za kutisha za Babu Mkandawile.
Simbani mpya alitazama juu, akauona mwili wake wa zamani ukininginia pale juu ya mti, ukiwa umehifadhiwa na majani ya ajabu yaliyomzunguka ili usioze wala kuliwa na ndege.
Simbani mpya alitabasamu tabasamu la baridi lililofanya majani ya msitu yakauke ghafla. "Mchezo umeanza," alinong'ona kwa sauti iliyokuwa na mwangwi wa watu wawili tofauti.
---
#### **Utangulizi wa Sehemu Inayofuata...**
Katika sehemu inayofuata, **Sehemu ya 3: Kurejea kwa Simbani Mpya na Mshangao Darasani**, asubuhi inafika na Simbani anarudi nyumbani na shuleni kana kwamba hakuna kilichotokea. Lakini kila mtu anapigwa na butwaa kuona mtoto aliyekuwa "takataka" na mbulula akibadilika ghafla. Utashuhudia jinsi anavyomshangaza Mwalimu Kipingu darasani kwa akili ya miujiza, na jinsi uwepo wake unavyoanza kuleta hofu na mabadiliko makubwa kijijini!