Anifa alirejea kwenye kasri la Mzee Mvule akiwa amevunjika moyo. Kila hatua aliyopiga kwenye sakafu ya marumaru ilisikika kama hukumu. Alijitupa kitandani, lakini usingizi haukuja. Picha ya Hassan akicheka na Ashura ilikuwa inamchoma kama msumari wa moto.

Asubuhi iliyofuata, Anifa aliamshwa na sauti ya vishindo vikubwa mlangoni. Alifikiri ni Mzee Mvule amekuja kumfariji, lakini alishangaa kuona walinzi wawili wa mzee huyo wakiwa wameshikilia mabegi yake ya nguo—yale yale aliyokuja nayo na mengine mapya.

"Kuna nini jamani? Mbona mnabeba vitu vyangu?" Anifa aliuliza kwa sauti ya kutetemeka.

Mzee Mvule aliingia chumbani akiwa amevaa miwani yake ya jua, Sandra akiwa amemshika mkono kwa madaha. "Anifa, muda wako hapa umeisha. Sandra anahitaji chumba hiki, na mimi nahitaji mwanamke anayejua heshima ya utajiri wangu, siyo mwanamke anayenuka mawazo ya hospitali kila saa."

Anifa alipiga magoti, machozi yakimtoka. "Mzee, tafadhali! Nimeacha mume wangu kwa ajili yako. Sina pa kwenda!"

Mzee Mvule alicheka kwa dharau. "Uliacha mumeo kwa tamaa zako, si kwa ajili yangu. Kama uliweza kumsaliti daktari aliyekupenda kwa dhati, utashindwaje kunisaliti mimi? Ondoka kabla sijaita polisi wakuondoe kwa nguvu."

Anifa alitolewa nje ya lile kasri kama takataka. Alisimama nje ya lango kubwa la chuma, mabegi yake yakiwa pembeni. Alijaribu kuwapigia simu Bi Husna na Bi Zuhura, lakini safari hii walikuwa wamezima simu zao. Walishapata habari kuwa Anifa amefukuzwa, na kwao "mwanamke asiye na thamani" hakuwa rafiki yao tena.

Akiwa hana chaguo, Anifa aliamua kuelekea kwenye ile nyumba ya kupanga aliyoishi na Hassan. Aliamini Hassan ni mtu mwema, atamsamehe na kumrudisha ndani.

Alipofika mtaani kwao, alikuta mabadiliko. Ile nyumba ilikuwa imepakwa rangi mpya, na bustani ndogo ya maua mbele ya mlango ilikuwa imestawi sana. Aligonga mlango kwa nguvu. "Hassan! Hassan mume wangu, nimekurudia! Nisamehe mpendwa wangu!"

Mlango ulifunguliwa polepole. Lakini hakuwa Hassan. Alikuwa ni Ashura, akiwa amevaa aproni ya jikoni, uso wake ukiwa umejaa mshangao na utulivu.

"Wewe... wewe ni nani?" Anifa aliuliza huku akijaribu kumsukuma Ashura aingie ndani.

"Mimi ni Ashura, mke wa Hassan," Ashura alijibu kwa sauti ya upole lakini yenye msimamo. "Hassan hayupo, ameenda kazini. Na samahani, hapa si mahali pako tena. Hassan alishafuta kumbukumbu zako tangu siku ulipomdhalilisha mbele ya marafiki zako."

Anifa alihisi dunia ikizunguka. Alijaribu kupiga kelele, lakini Ashura alifunga mlango kwa utulivu. Anifa alibaki ameketi kwenye ngazi za nje, akitazama picha ya harusi yao ambayo sasa ilikuwa imetupwa kwenye pipa la taka karibu na lango, kioo chake kikiwa kimepasuka kabisa.

"Mawenge" yote yalimtoka. Alibaki peke yake na mabegi yake ya gharama ambayo sasa hayakuwa na thamani yoyote mbele ya upendo wa kweli alioupoteza.

---
**Je, Anifa atakubali kushindwa na kuanza maisha ya mtaani? Na nini kitatokea Hassan atakaporudi na kumkuta Anifa mlangoni kwake? Usikose Sehemu ya 11.**