Episode 7: Rangi ya Kahawia na Kupungua kwa Kasi
Zile dawa zilizotolewa hospitalini Kahama hazikufua dafu kabisa. Kwa masaa mawili ya kwanza baada ya kuzimeza, zilimlevya tu Neema na kumfanya asinzie, lakini dawa zilipoanza kuisha nguvu mwilini, hali ililipuka kwa kasi ya hatari kuliko mwanzo.
Ilikuwa ni siku ya Jumamosi. Neema alikuwa amejilaza kitandani, amepoteza kabisa uwezo wa kunyanyuka yeye mwenyewe. Yale maumivu ya pingili za mgongo na chini ya tumbo sasa yalikuwa yakija kwa mtindo wa kukaza na kuachia—kama vile mwanamke anayetaka kujifungua. Kila baada ya dakika kumi na tano, aliguna kwa sauti ya kukata tamaa na kutetemeka mwili mzima.
Mimi Salome nilikuwa nimekaa pembeni yake nikimpepea na khanga, huku Juma akiwa amesimama karibu na dirisha akivuta mikono ya shati lake juu, machozi yakimlenga mboni zake. Nyumba ile iliyokuwa na furaha na vicheko vya mahaba hapo mwanzo, sasa ilikuwa imetawaliwa na harufu nzito ya ugonjwa.
"Shem... dada anataka kwenda chooni tena," nilisema kwa sauti ya hofu nilipoona Neema akijinyonga-nyonga mwili na kushika tumbo.
Juma alikuja haraka, akamnyanyuka Neema mzima mzima mikononi mwake. Neema alikuwa amek輕a sana; ule uzito wa mwanamke wa Kisukuma ulikuwa umetoweka, amebaki mwepesi kama mtoto mdogo. Juma alimpeleka bafuni na kumkalisha kwenye choo. Safari hii, mimi na Juma tulibaki mle ndani kwa sababu alikuwa hana hata nguvu ya kujishikiza yeye mwenyewe.
Kile kilichotoka tumboni mwa Neema kilitushtua sote wawili. Haikuwa tu kuharisha kwa kawaida; ilikuwa ni majimaji mazito ya rangi ya kahawia iliyofifia, inayofanana kabisa na rangi ya ule unga wa siri alioukunwa, lakini ikiwa imechanganyika na vitu kama ngozi zilizochubuka au kamasi nzito zilizotoa harufu ya kikali iliyochoma pua zetu hadi tukaziba nyuso zetu kwa khanga.
"Mungu wangu, mbona rangi hii? Hii siyo amiba ya kawaida bwana daktari aliyotwambia!" Juma aliongea kwa sauti ya kupaniki, mikono yake ikitetemeka huku akimfuta mkewe kwa maji ya uvuguvugu.
Neema alikuwa ameweka kichwa chake kwenye kifua cha Juma, macho yake yakiwa yamefumba, hawezi hata kufungua mdomo kuongea. Baada ya kumrudisha kitandani, nilimtengenezea uji mzito wa mtama na maziwa, nikamletea ili angalau apate nguvu.
"Dada mwaya... fungua kinywa basi, ule kijiko miwili tu upate nguvu ya kumeza hizi dawa," nilimsihi huku nikisogeza kijiko mdomoni kwake.
Neema aligeuza kichwa chake upande wa pili, akiguna kwa unyonge. "Sitala... Salome sitaki chakula... nikila chochote naona kama kisu kinachoma utumbo wangu kwa ndani. Niache mwaya."
"Hapana Neema, lazima ule!" Juma alimfokea kwa sauti iliyovunjika, akamshika kichwa taratibu na kumnyanyua kidogo. "Usipokula utakufa kwa njaa mke wangu. Tafadhali... fanya kwa ajili yangu."
Kwa kulazimishwa kule, Neema alimeza vijiko vitatu tu vya uji, lakini kabla hata havijafika tumboni vizuri, alihisi kichefuchefu kikali. Aligeuka na kutapika ule uji wote kitandani, ukichanganyika na ute mweupe na wa njano. Hali ikawa mbaya mno; alikuwa hawezi kuweka chakula wala maji tumboni, na kila sekunde iliyopita ilikuwa inamfanya anyauke na kuisha kabisa.
Nilimvuta Juma pembeni kuelekea sebuleni, huku nikiwa nalia kwa sauti ya chini. "Shem, hii hali imeshakuwa kubwa. Hospitali ile ya kwanza wameshindwa, dawa zao hazisaidii na dada anazidi kuisha. Mimi hapa nina wazo moja mbadala mume wangu."
Juma alinitazama kwa macho yaliyofura kwa kukosa usingizi. "Wazo gani Salome? Niambie, mimi niko tayari kufanya chochote kile kuokoa maisha ya mke wangu. Hata kama ni kuuza gari au hii nyumba, niko tayari."
"Mimi naona hapa hospitali wameshindwa kuona tatizo, na vipimo vyao vimesema hana shida yoyote wakati dada anaisha," nilisema huku nikifuta machozi. "Tumuite mtumishi wa Mungu... kuna yule Baba Mchungaji wa kanisa letu hapa Kahama ambaye anajulikana kwa maombezi makali. Tumuite aje hapa nyumbani amuombee dada yangu, huenda hili jambo lina dharura ya kiroho kuliko ya kimwili."
Juma alitafakari kwa sekunde chache, akatazama kuelekea chumbani anakoteseka mkewe, kisha akanyua kichwa na kukubali. "Sawa Salome... mpigie simu huyo Mchungaji sasa hivi. Mwambie aje haraka, hali ya Neema hainipi matumaini kabisa."
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 8: Kilio na Jasho la Maombezi):**
Baba Mchungaji anafika nyumbani kwa Neema akiwa na Biblia yake na mafuta ya upako. Maombezi mazito yanaanza chumbani humo; Neema anaanza kulia, kutoa sauti za ajabu na kutoka jasho jingi jembamba mwilini mwake. Baada ya maombezi hayo, anahisi kupata nafuu kubwa ya ghafla, lakini je, nafuu hiyo ni ya kweli au ni dhoruba inayojikusanya kabla ya kulipuka usiku wa manane? Usikose kufuatilia Sura ya 8!
Ilikuwa ni siku ya Jumamosi. Neema alikuwa amejilaza kitandani, amepoteza kabisa uwezo wa kunyanyuka yeye mwenyewe. Yale maumivu ya pingili za mgongo na chini ya tumbo sasa yalikuwa yakija kwa mtindo wa kukaza na kuachia—kama vile mwanamke anayetaka kujifungua. Kila baada ya dakika kumi na tano, aliguna kwa sauti ya kukata tamaa na kutetemeka mwili mzima.
Mimi Salome nilikuwa nimekaa pembeni yake nikimpepea na khanga, huku Juma akiwa amesimama karibu na dirisha akivuta mikono ya shati lake juu, machozi yakimlenga mboni zake. Nyumba ile iliyokuwa na furaha na vicheko vya mahaba hapo mwanzo, sasa ilikuwa imetawaliwa na harufu nzito ya ugonjwa.
"Shem... dada anataka kwenda chooni tena," nilisema kwa sauti ya hofu nilipoona Neema akijinyonga-nyonga mwili na kushika tumbo.
Juma alikuja haraka, akamnyanyuka Neema mzima mzima mikononi mwake. Neema alikuwa amek輕a sana; ule uzito wa mwanamke wa Kisukuma ulikuwa umetoweka, amebaki mwepesi kama mtoto mdogo. Juma alimpeleka bafuni na kumkalisha kwenye choo. Safari hii, mimi na Juma tulibaki mle ndani kwa sababu alikuwa hana hata nguvu ya kujishikiza yeye mwenyewe.
Kile kilichotoka tumboni mwa Neema kilitushtua sote wawili. Haikuwa tu kuharisha kwa kawaida; ilikuwa ni majimaji mazito ya rangi ya kahawia iliyofifia, inayofanana kabisa na rangi ya ule unga wa siri alioukunwa, lakini ikiwa imechanganyika na vitu kama ngozi zilizochubuka au kamasi nzito zilizotoa harufu ya kikali iliyochoma pua zetu hadi tukaziba nyuso zetu kwa khanga.
"Mungu wangu, mbona rangi hii? Hii siyo amiba ya kawaida bwana daktari aliyotwambia!" Juma aliongea kwa sauti ya kupaniki, mikono yake ikitetemeka huku akimfuta mkewe kwa maji ya uvuguvugu.
Neema alikuwa ameweka kichwa chake kwenye kifua cha Juma, macho yake yakiwa yamefumba, hawezi hata kufungua mdomo kuongea. Baada ya kumrudisha kitandani, nilimtengenezea uji mzito wa mtama na maziwa, nikamletea ili angalau apate nguvu.
"Dada mwaya... fungua kinywa basi, ule kijiko miwili tu upate nguvu ya kumeza hizi dawa," nilimsihi huku nikisogeza kijiko mdomoni kwake.
Neema aligeuza kichwa chake upande wa pili, akiguna kwa unyonge. "Sitala... Salome sitaki chakula... nikila chochote naona kama kisu kinachoma utumbo wangu kwa ndani. Niache mwaya."
"Hapana Neema, lazima ule!" Juma alimfokea kwa sauti iliyovunjika, akamshika kichwa taratibu na kumnyanyua kidogo. "Usipokula utakufa kwa njaa mke wangu. Tafadhali... fanya kwa ajili yangu."
Kwa kulazimishwa kule, Neema alimeza vijiko vitatu tu vya uji, lakini kabla hata havijafika tumboni vizuri, alihisi kichefuchefu kikali. Aligeuka na kutapika ule uji wote kitandani, ukichanganyika na ute mweupe na wa njano. Hali ikawa mbaya mno; alikuwa hawezi kuweka chakula wala maji tumboni, na kila sekunde iliyopita ilikuwa inamfanya anyauke na kuisha kabisa.
Nilimvuta Juma pembeni kuelekea sebuleni, huku nikiwa nalia kwa sauti ya chini. "Shem, hii hali imeshakuwa kubwa. Hospitali ile ya kwanza wameshindwa, dawa zao hazisaidii na dada anazidi kuisha. Mimi hapa nina wazo moja mbadala mume wangu."
Juma alinitazama kwa macho yaliyofura kwa kukosa usingizi. "Wazo gani Salome? Niambie, mimi niko tayari kufanya chochote kile kuokoa maisha ya mke wangu. Hata kama ni kuuza gari au hii nyumba, niko tayari."
"Mimi naona hapa hospitali wameshindwa kuona tatizo, na vipimo vyao vimesema hana shida yoyote wakati dada anaisha," nilisema huku nikifuta machozi. "Tumuite mtumishi wa Mungu... kuna yule Baba Mchungaji wa kanisa letu hapa Kahama ambaye anajulikana kwa maombezi makali. Tumuite aje hapa nyumbani amuombee dada yangu, huenda hili jambo lina dharura ya kiroho kuliko ya kimwili."
Juma alitafakari kwa sekunde chache, akatazama kuelekea chumbani anakoteseka mkewe, kisha akanyua kichwa na kukubali. "Sawa Salome... mpigie simu huyo Mchungaji sasa hivi. Mwambie aje haraka, hali ya Neema hainipi matumaini kabisa."
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 8: Kilio na Jasho la Maombezi):**
Baba Mchungaji anafika nyumbani kwa Neema akiwa na Biblia yake na mafuta ya upako. Maombezi mazito yanaanza chumbani humo; Neema anaanza kulia, kutoa sauti za ajabu na kutoka jasho jingi jembamba mwilini mwake. Baada ya maombezi hayo, anahisi kupata nafuu kubwa ya ghafla, lakini je, nafuu hiyo ni ya kweli au ni dhoruba inayojikusanya kabla ya kulipuka usiku wa manane? Usikose kufuatilia Sura ya 8!