Episode 8: Kilio na Jasho la Maombezi
Haichukua hata saa moja, Baba Mchungaji alikuwa ameshafika nyumbani kwa Neema akiwa ameambatana na wazee wawili wa kanisa. Alikuwa ameshika Biblia kubwa ya ngozi na kichupa kidogo chenye mafuta ya upako. Uso wake ulibeba uzito na huruma mara tu alipoingia sebuleni na kukutana na mazingira yaliyotawaliwa na simanzi.
"Bwana Yesu asifiwe," Mchungaji alisalimia kwa sauti ya chini yenye mamlaka, akampa mkono Juma aliyekuwa amekaa kwa unyonge.
"Amina Mchungaji," Juma alijibu kwa sauti iliyovunjika. "Karibuni ndani. Hali ya mke wangu kwa kweli inatutisha sote."
Tuliongozana nao hadi chumbani kwa Neema. Pale kitandani, Neema alikuwa amejikunyata kama mtoto mchanga, amevaa khanga zake zilizokuwa zimeanza kumpwaya kwa sababu ya jinsi alivyokonda kwa kasi. Macho yake yalikuwa yamefumba, na alikuwa akitoa miguno ya chini sana ya maumivu yaliyokuwa yakisokota utumbo na pingili za mgongo wake.
Mchungaji alisongea karibu na kitanda, akatazama jinsi Neema alivyobadilika muonekano, kisha akapiga magoti pembeni ya kitanda. Sisi sote tulifuata nyayo zake, tukapiga magoti huku mioyo yetu ikidunda kwa matumaini ya kupata muujiza.
"Huu ni wakati wa kumwomba Mungu anayeweza yote," Mchungaji alisema, kisha akafungua kile kichupa cha mafuta ya upako. Alimimina kidogo kwenye kiganja chake na kupaka kwenye paji la uso la Neema, kisha akamshika kichwa kwa mkono mmoja na mwingine akanyosha juu.
"Katika jina la Yesu Kristo! Kila roho ya ugonjwa, kila dhoruba iliyoinuka kinyume na afya ya binti huyu, ninaiamuru iachie sasa hivi!" Mchungaji alianza kuomba kwa sauti ya juu na ya nguvu.
Pale pale, punde tu mkono wa Mchungaji ulipotua kichwani mwake, mwili wa Neema ulianza kutetemeka kwa nguvu sana. Macho yake yaliyokuwa yamefumba yalifumbuka kwa ghafla, yakawa yamefura na kujaa machozi. Alianza kulia kwa sauti ya juu, kilio cha uchungu mkubwa uliotoka ndani kabisa ya nafsi yake.
"Yesu unirehemu! Rehema Mungu wangu... utumbo wangu... unateketea!" Neema alipiga kelele akijivuta-vuta kitandani.
Mchungaji aliongeza kasi na nguvu ya maombezi, akisoma vifungu vya Biblia vya kuponya, huku wale wazee wa kanisa wakijibu *"Amina! Teketea!"* kwa sauti za nguvu zilizovuma chumba kizima. Neema alizidi kulia na kugaragara kitandani, na ghafla, mwili wake wote ulianza kutoa jasho jingi jembamba (*akasweat sana*). Lile jasho lilikuwa likimtoka kwa fujo kuanzia usoni, kifuani, hadi miguuni kama mtu aliyekuwa akikimbia juani.
Kilio na jasho lile vilidumu kwa karibu nusu saa. Baada ya hapo, Neema alitulia ghafla. Alishusha pumzi ndefu ndefu, akajinyoosha kitandani, na lile jasho likaanza kukauka taratibu. Macho yake yaliyokuwa na wekundu sasa yalionekana kuwa na utulivu fulani ambao tulikuwa hatujauona kwa siku nyingi.
Alitazama pande zote, kisha akatabasamu kwa mbali. "Mchungaji... asante. Sasa hivi nimepata nafuu. Yale maumivu makali yaliyokuwa yanachoma utumbo na mgongo yamepungua... najisikia mwepesi," Neema aliongea kwa sauti iliyotulia, japo ilikuwa bado haina nguvu kubwa.
Mimi na Juma tulitazamana, tukajaa furaha isiyo na kifani. Tuliamini kuwa Mungu amesikia kilio chetu na kuleta uponyaji chumbani humo. Juma alimshukuru sana Mchungaji na wazee wa kanisa, akawatunza kwa chochote, na kisha wakaondoka wakituahidi kuendelea kumwombea.
Hadi kufikia saa nne usiku, hali ya Neema ilikuwa shwari kabisa. Alifanikiwa kunywa maji ya uvuguvugu na hata akalala usingizi mzito uliotupa amani. Juma naye, kwa mara ya kwanza ndani ya wiki hiyo, alilala ubavu wa mkewe akipumua kwa kuridhika, akiamini kuwa dhoruba imepita na kesho yake maisha yao ya mahaba na furaha yangerejea kama zamani.
Lakini, haikuwa hivyo. Ile haikuwa nafuu ya kupona; ilikuwa ni ule utulivu wa muda mfupi unaotokea kabla ya dhoruba kubwa na ya kutisha kulipuka.
Saa nane za usiku wa manane, giza likiwa limetanda chumba kizima, Neema alizinduka ghafla kutoka usingizini. Safari hii hakuguna; alipiga kelele kali ya uchungu iliyomfanya Juma aruke kutoka kitandani kama amepigwa na shoti ya umeme.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 9: Safari ya Usiku wa Manane Kuelekea Bugando):**
Hali ya Neema inalipuka upya usiku wa manane kwa kasi ya kutisha zaidi ya mwanzo, akiharisha damu na maji huku akipoteza fahamu. Juma anapaniki na kufanya maamuzi ya haraka ya kumbeba kwenye gari usiku huo huo kuelekea Hospitali ya Rufaa ya Bugando mkoani Mwanza. Je, safari hiyo ya usiku kwenye barabara ya kuelekea Mwanza itakuwaje, na nini kitatokea watakapofika Bugando? Usikose kufuatilia Sura ya 9!
"Bwana Yesu asifiwe," Mchungaji alisalimia kwa sauti ya chini yenye mamlaka, akampa mkono Juma aliyekuwa amekaa kwa unyonge.
"Amina Mchungaji," Juma alijibu kwa sauti iliyovunjika. "Karibuni ndani. Hali ya mke wangu kwa kweli inatutisha sote."
Tuliongozana nao hadi chumbani kwa Neema. Pale kitandani, Neema alikuwa amejikunyata kama mtoto mchanga, amevaa khanga zake zilizokuwa zimeanza kumpwaya kwa sababu ya jinsi alivyokonda kwa kasi. Macho yake yalikuwa yamefumba, na alikuwa akitoa miguno ya chini sana ya maumivu yaliyokuwa yakisokota utumbo na pingili za mgongo wake.
Mchungaji alisongea karibu na kitanda, akatazama jinsi Neema alivyobadilika muonekano, kisha akapiga magoti pembeni ya kitanda. Sisi sote tulifuata nyayo zake, tukapiga magoti huku mioyo yetu ikidunda kwa matumaini ya kupata muujiza.
"Huu ni wakati wa kumwomba Mungu anayeweza yote," Mchungaji alisema, kisha akafungua kile kichupa cha mafuta ya upako. Alimimina kidogo kwenye kiganja chake na kupaka kwenye paji la uso la Neema, kisha akamshika kichwa kwa mkono mmoja na mwingine akanyosha juu.
"Katika jina la Yesu Kristo! Kila roho ya ugonjwa, kila dhoruba iliyoinuka kinyume na afya ya binti huyu, ninaiamuru iachie sasa hivi!" Mchungaji alianza kuomba kwa sauti ya juu na ya nguvu.
Pale pale, punde tu mkono wa Mchungaji ulipotua kichwani mwake, mwili wa Neema ulianza kutetemeka kwa nguvu sana. Macho yake yaliyokuwa yamefumba yalifumbuka kwa ghafla, yakawa yamefura na kujaa machozi. Alianza kulia kwa sauti ya juu, kilio cha uchungu mkubwa uliotoka ndani kabisa ya nafsi yake.
"Yesu unirehemu! Rehema Mungu wangu... utumbo wangu... unateketea!" Neema alipiga kelele akijivuta-vuta kitandani.
Mchungaji aliongeza kasi na nguvu ya maombezi, akisoma vifungu vya Biblia vya kuponya, huku wale wazee wa kanisa wakijibu *"Amina! Teketea!"* kwa sauti za nguvu zilizovuma chumba kizima. Neema alizidi kulia na kugaragara kitandani, na ghafla, mwili wake wote ulianza kutoa jasho jingi jembamba (*akasweat sana*). Lile jasho lilikuwa likimtoka kwa fujo kuanzia usoni, kifuani, hadi miguuni kama mtu aliyekuwa akikimbia juani.
Kilio na jasho lile vilidumu kwa karibu nusu saa. Baada ya hapo, Neema alitulia ghafla. Alishusha pumzi ndefu ndefu, akajinyoosha kitandani, na lile jasho likaanza kukauka taratibu. Macho yake yaliyokuwa na wekundu sasa yalionekana kuwa na utulivu fulani ambao tulikuwa hatujauona kwa siku nyingi.
Alitazama pande zote, kisha akatabasamu kwa mbali. "Mchungaji... asante. Sasa hivi nimepata nafuu. Yale maumivu makali yaliyokuwa yanachoma utumbo na mgongo yamepungua... najisikia mwepesi," Neema aliongea kwa sauti iliyotulia, japo ilikuwa bado haina nguvu kubwa.
Mimi na Juma tulitazamana, tukajaa furaha isiyo na kifani. Tuliamini kuwa Mungu amesikia kilio chetu na kuleta uponyaji chumbani humo. Juma alimshukuru sana Mchungaji na wazee wa kanisa, akawatunza kwa chochote, na kisha wakaondoka wakituahidi kuendelea kumwombea.
Hadi kufikia saa nne usiku, hali ya Neema ilikuwa shwari kabisa. Alifanikiwa kunywa maji ya uvuguvugu na hata akalala usingizi mzito uliotupa amani. Juma naye, kwa mara ya kwanza ndani ya wiki hiyo, alilala ubavu wa mkewe akipumua kwa kuridhika, akiamini kuwa dhoruba imepita na kesho yake maisha yao ya mahaba na furaha yangerejea kama zamani.
Lakini, haikuwa hivyo. Ile haikuwa nafuu ya kupona; ilikuwa ni ule utulivu wa muda mfupi unaotokea kabla ya dhoruba kubwa na ya kutisha kulipuka.
Saa nane za usiku wa manane, giza likiwa limetanda chumba kizima, Neema alizinduka ghafla kutoka usingizini. Safari hii hakuguna; alipiga kelele kali ya uchungu iliyomfanya Juma aruke kutoka kitandani kama amepigwa na shoti ya umeme.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 9: Safari ya Usiku wa Manane Kuelekea Bugando):**
Hali ya Neema inalipuka upya usiku wa manane kwa kasi ya kutisha zaidi ya mwanzo, akiharisha damu na maji huku akipoteza fahamu. Juma anapaniki na kufanya maamuzi ya haraka ya kumbeba kwenye gari usiku huo huo kuelekea Hospitali ya Rufaa ya Bugando mkoani Mwanza. Je, safari hiyo ya usiku kwenye barabara ya kuelekea Mwanza itakuwaje, na nini kitatokea watakapofika Bugando? Usikose kufuatilia Sura ya 9!