Episode 18: Wosia wa Watoto na Machozi ya Juma
Mwangaza wa jua la mchana wa manane ulikuwa umeanza kufifia, ukipisha jioni ya baridi ya Jiji la Mwanza kando ya Ziwa Victoria. Baada ya mimi kutoka ICU nikiwa nimefunga kile kikaratasi cha siri kifuani mwangu, Juma alikuwa amekaa kwenye benchi la korido, mikono yake ikiwa imefukiwa kwenye magoti yake. Alikuwa hapi tena kilio cha sauti; alikuwa akitoa machozi ya ndani kwa ndani, yale yanayouma na kukausha koo.
"Kaka Juma, sasa hivi ni zamu yako. Unaweza kuingia kwa dakika tano," muuguzi alitoka na kutoa maelezo.
Juma alinyanyuka kama mtu aliyepoteza fahamu. Alivaa lile joho la kijani na kofia maalum, kisha akasukuma ule mlango mzito wa kioo. Nilimshuhudia kwa mbali kupitia kile kioo jinsi alivyokuwa akisogea hatua kwa hatua kuelekea kitandani kwa Neema, miguu yake ikiononekana haina nguvu ya kumbeba.
Alipofika karibu, alipiga magoti pembeni ya kitanda kile. Alitazama ile mipira mikubwa iliyoingizwa kooni mwa mkewe, akatazama mashine zilizokuwa zikitoa milio ya mfululizo, na hapo ndipo aliposhindwa kujizuia. Alishika ule mkono wa Neema uliokuwa na mrija wa dripu, akauweka kwenye paji la uso wake na kuanza kulia kwa kwikwi nzito.
Neema alihisi mguso wa mumewe. Alifumbua macho yake kwa tabu sana. Alipomwona Juma akiteseka kiasi kile kwa majuto, mboni zake zilijaa huruma. Alijua kuwa huu ulikuwa ni wakati wa kuweka mambo sawa kabla giza halijamvaa kabisa.
Neema alinyosha vidole vyake, akagusa lile karatasi lililokuwa mezani na kalamu ambayo mimi niliiacha baada ya kuandika naye siri yetu. Juma alielewa ishara ile; alifuta machozi yake haraka kwa nyuma ya mkono wake, akaleta kile kikaratasi mbele ya mkewe na kumshikiza kalamu.
Kwa nguvu zake za mwisho kabisa, huku kifua chake kikivutwa kwa nguvu na mashine ya *ventilator*, Neema alianza kuandika kwa herufi kubwa na zilizotetemeka:
> *"Mume wangu Juma... mpenzi wangu wa maisha. Usilie, na usijilaumu kwa jambo hili. Ulinitania kwa mahaba, ila mimi ndiye niliyekuwa na hofu ya kijinga moyoni mwangu."*
Juma alisoma yale maneno huku akitikisa kichwa kwa uchungu. "Hapana Neema... mimi ndiye niliyekukwaza mke wangu! Unisamehe..."
Neema aligeuza ukurasa wa kile kikaratasi kidogo, akajikaza na kuandika wosia wake wa mwisho na mzito kabisa kuhusu familia yao aliyoiacha huko Kahama:
> *"Juma... nakuomba jambo moja kubwa. Watoto wetu... walinde sana. Hakikisha wanakuwa kwenye maadili mema. Na mbeleni, ukija kupata mwanamke mwingine wa kuishi naye... nakuomba uwe mwangalifu sana na maneno yako ya utani kwake. Sisi wanawake tumeumbwa na mioyo laini sana... neno moja la mume linaweza kujenga au kubomoa maisha yetu yote, kama hivi nilivyojibomoa mimi."*
Kalamu ilianguka kutoka kwenye vidole vya Neema punde tu alipoweka nukta ya mwisho. Alishusha pumzi ndefu sana chini ya ile mask ya mashine, na macho yake yakaanza kuelekea upande wa juu, huku kope zake zikijifunga zenyewe taratibu. Alikuwa amemaliza kazi yake ya mwisho kama mke na mama.
Juma alichukua kile kikaratasi, akakisoma huku mwili mzima ukimtetemeka. Alikikumbatia kifuani kwake akipiga kelele ya uchungu iliyovunja ukimya wa Chumba kile cha ICU: "Neemaaaa! Mke wangu usiniache! Nitawalindaje watoto peke yangu? Neema fungua macho!"
Wauguzi walisikia lile kelele, wakaingia kwa kasi na kumshika Juma mabega ili kumtoa nje kwa sababu alikuwa anaharibu utulivu wa wodini. Juma alitolewa nje huku akitapatapa, akishikilia kile kikaratasi cha wosia mkononi mwake kama kitu cha thamani cha mwisho kilichobaki kwenye maisha yake.
Tulikaa sote wawili kwenye korido, giza la usiku wa siku ya nne likiwa limeingia kikamilifu. Juma alinionyesha ule wosia, tukalia sote kwa pamoja tukijua kuwa maisha yetu ya Kahama hayatawahi kuwa sawa tena. Kila sekunde iliyopita ilikuwa ni kama hesabu ya kuelekea kwenye dhoruba ya mwisho.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 15: Mstari Unaojinyoosha na Sauti ya King'ora):**
Saa nane za usiku wa manane wa siku hiyo ya nne, dhoruba ya mwisho inalipuka. Zile grafu za mapigo ya moyo wa Neema kwenye kompyuta ya ICU zinaanza kubadilika na kuwa fupi, na ghafla, sauti ya mfululizo ya king'ora inasikika ikionyesha mstari mmoja mnyoofu uliokosa mapigo. Je, madaktari watafanikiwa kurudisha roho ya Neema, au ndio ukurasa wa mwisho umefungwa? Usikose kufuatilia Sura ya 19!
"Kaka Juma, sasa hivi ni zamu yako. Unaweza kuingia kwa dakika tano," muuguzi alitoka na kutoa maelezo.
Juma alinyanyuka kama mtu aliyepoteza fahamu. Alivaa lile joho la kijani na kofia maalum, kisha akasukuma ule mlango mzito wa kioo. Nilimshuhudia kwa mbali kupitia kile kioo jinsi alivyokuwa akisogea hatua kwa hatua kuelekea kitandani kwa Neema, miguu yake ikiononekana haina nguvu ya kumbeba.
Alipofika karibu, alipiga magoti pembeni ya kitanda kile. Alitazama ile mipira mikubwa iliyoingizwa kooni mwa mkewe, akatazama mashine zilizokuwa zikitoa milio ya mfululizo, na hapo ndipo aliposhindwa kujizuia. Alishika ule mkono wa Neema uliokuwa na mrija wa dripu, akauweka kwenye paji la uso wake na kuanza kulia kwa kwikwi nzito.
Neema alihisi mguso wa mumewe. Alifumbua macho yake kwa tabu sana. Alipomwona Juma akiteseka kiasi kile kwa majuto, mboni zake zilijaa huruma. Alijua kuwa huu ulikuwa ni wakati wa kuweka mambo sawa kabla giza halijamvaa kabisa.
Neema alinyosha vidole vyake, akagusa lile karatasi lililokuwa mezani na kalamu ambayo mimi niliiacha baada ya kuandika naye siri yetu. Juma alielewa ishara ile; alifuta machozi yake haraka kwa nyuma ya mkono wake, akaleta kile kikaratasi mbele ya mkewe na kumshikiza kalamu.
Kwa nguvu zake za mwisho kabisa, huku kifua chake kikivutwa kwa nguvu na mashine ya *ventilator*, Neema alianza kuandika kwa herufi kubwa na zilizotetemeka:
> *"Mume wangu Juma... mpenzi wangu wa maisha. Usilie, na usijilaumu kwa jambo hili. Ulinitania kwa mahaba, ila mimi ndiye niliyekuwa na hofu ya kijinga moyoni mwangu."*
Juma alisoma yale maneno huku akitikisa kichwa kwa uchungu. "Hapana Neema... mimi ndiye niliyekukwaza mke wangu! Unisamehe..."
Neema aligeuza ukurasa wa kile kikaratasi kidogo, akajikaza na kuandika wosia wake wa mwisho na mzito kabisa kuhusu familia yao aliyoiacha huko Kahama:
> *"Juma... nakuomba jambo moja kubwa. Watoto wetu... walinde sana. Hakikisha wanakuwa kwenye maadili mema. Na mbeleni, ukija kupata mwanamke mwingine wa kuishi naye... nakuomba uwe mwangalifu sana na maneno yako ya utani kwake. Sisi wanawake tumeumbwa na mioyo laini sana... neno moja la mume linaweza kujenga au kubomoa maisha yetu yote, kama hivi nilivyojibomoa mimi."*
Kalamu ilianguka kutoka kwenye vidole vya Neema punde tu alipoweka nukta ya mwisho. Alishusha pumzi ndefu sana chini ya ile mask ya mashine, na macho yake yakaanza kuelekea upande wa juu, huku kope zake zikijifunga zenyewe taratibu. Alikuwa amemaliza kazi yake ya mwisho kama mke na mama.
Juma alichukua kile kikaratasi, akakisoma huku mwili mzima ukimtetemeka. Alikikumbatia kifuani kwake akipiga kelele ya uchungu iliyovunja ukimya wa Chumba kile cha ICU: "Neemaaaa! Mke wangu usiniache! Nitawalindaje watoto peke yangu? Neema fungua macho!"
Wauguzi walisikia lile kelele, wakaingia kwa kasi na kumshika Juma mabega ili kumtoa nje kwa sababu alikuwa anaharibu utulivu wa wodini. Juma alitolewa nje huku akitapatapa, akishikilia kile kikaratasi cha wosia mkononi mwake kama kitu cha thamani cha mwisho kilichobaki kwenye maisha yake.
Tulikaa sote wawili kwenye korido, giza la usiku wa siku ya nne likiwa limeingia kikamilifu. Juma alinionyesha ule wosia, tukalia sote kwa pamoja tukijua kuwa maisha yetu ya Kahama hayatawahi kuwa sawa tena. Kila sekunde iliyopita ilikuwa ni kama hesabu ya kuelekea kwenye dhoruba ya mwisho.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 15: Mstari Unaojinyoosha na Sauti ya King'ora):**
Saa nane za usiku wa manane wa siku hiyo ya nne, dhoruba ya mwisho inalipuka. Zile grafu za mapigo ya moyo wa Neema kwenye kompyuta ya ICU zinaanza kubadilika na kuwa fupi, na ghafla, sauti ya mfululizo ya king'ora inasikika ikionyesha mstari mmoja mnyoofu uliokosa mapigo. Je, madaktari watafanikiwa kurudisha roho ya Neema, au ndio ukurasa wa mwisho umefungwa? Usikose kufuatilia Sura ya 19!