Episode 19: Mstari Unaojinyoosha na Sauti ya King'ora
Muda ulikuwa umesimama katika korido za ICU usiku huo wa manane. Ilikuwa imefika saa nane kamili za usiku wa kuamkia siku ya tano. Baridi iliyokuwa ikitoka kwenye viyoyozi vya hospitali ilikuwa ngumu kustahimilika, lakini hakuna kati yangu mimi Salome wala shemeji yangu Juma aliyekuwa na wazo la kutafuta blanketi. Tulikuwa tumekaa pale, vichwa vimeinama, huku wosia wa mwisho wa Neema ukiwa umekunjwa kwa usalama mikononi mwa Juma.
Giza la usiku lilitawala kila kona ya Jiji la Mwanza, na nje ya madirisha ya Bugando, mawimbi ya Ziwa Victoria yalikuwa yakipiga miamba kwa sauti ya chini, kana kwamba yalikuwa yakishiriki simanzi yetu.
Ghafla, ukimya ule mzito wa usiku wa manane ulipasuliwa na sauti ya kutisha na ya mfululizo iliyotoka ndani ya Chumba cha Wagonjwa Mahututi (ICU).
*Beep... Beep... Beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep!*
Ilikuwa ni sauti tofauti kabisa na zile milio ya kawaida ya kila sekunde. Sauti hii ilikuwa ya juu, ya dharura, na ya mfululizo uliokosa mapigo. Kupitia kile kioo kikubwa cha mlango wa ICU, tuliona taa nyekundu juu ya kompyuta ya kitanda cha Neema ikianza kumeta-meta kwa kasi. Grafu za milima na mabonde zilizokuwa zikionyesha mapigo ya moyo wake kwenye skrini ya kidijitali zilishuka kwa kasi ya ajabu, na ghafla, zikajinyoosha kuwa mstari mmoja mnyoofu uliokosa uhai.
"Shem! King'ora! King'ora kinapiga kwa dada!" nilipiga kelele nikisimama kwa mshtuko, mikono yangu ikitetemeka mwili mzima.
Juma aliruka kutoka kwenye kiti kama amepigwa na shoti ya umeme. Alikimbilia kile kioo cha mlango, akizika uso wake hapo huku macho yake yakiwa yamekodoka kwa hofu inayoweza kumfanya mwanadamu yeyote achanganyikiwe.
Milango ya kioo ilifunguka kwa kasi. Madaktari wawili wa zamu na wauguzi watatu walivamia kile chumba cha Neema wakikimbia. Hawakuwa na muda wa kuongea na sisi; nyuso zao zilijaa dharura ya kiwango cha juu sana.
"Hana mapigo ya moyo! (*She is flatlining!*)" sauti ya daktari mmoja ilisikika kwa mbali ikisema kwa kiingereza cha dharura. "Anzeni mchakato wa CPR haraka! Leteni mashine ya kushtua moyo (*Defibrillator*) sasa hivi!"
Kupitia kile kioo, tulishuhudia mapambano makubwa ya sekunde chache kati ya uhai na kifo. Daktari mmoja alipanda juu ya ukingo wa kitanda, akaweka mikono yake miwili kifuani kwa Neema na kuanza kukandamiza kwa nguvu na kasi ili kulazimisha moyo usukume damu. Kifua cha Neema kilikuwa kikishuka na kupanda kwa fujo chini ya mikono ya daktari, lakini ule mstari kwenye kompyuta ulibaki mnyoofu: *Beeeeeeeeeeeeeeep.*
"Tayarisha mashine! Weka chaji kwenye mia mbili! (*Charge to 200!*)" daktari mwingine aliamuru huku akishika vile vyuma viwili vya kushtua moyo (*paddles*).
Walipaka jeli ya haraka kifuani kwa Neema. Daktari alipiga kelele, "Kaa mbali na kitanda! (*Clear!*)" Kisha akaweka vile vyuma kifuani kwake. Mwili mzima wa Neema uliruka juu kwa nguvu kutokana na ule mshtuko wa umeme, kisha ukaanguka doro kitandani.
Macho yetu yaligeukia skrini ya kompyuta. Hakuna kilichobadilika. Mstari ulibaki mnyoofu.
"Ongeza chaji hadi mia tatu! (*Charge to 300!*) Weka Adrenaline dripu sasa hivi!" daktari aliamuru tena, paji la uso wake likiwa limetota jasho jembamba licha ya baridi kali ya ICU.
Mchakato ule wa kushtua mwili kwa umeme ulirudiwa kwa mara ya pili, na mara ya tatu. Mwili wa dada yangu ulikuwa ukitupwa juu na chini kama mwanasesere asiye na nguvu, huku sumu ya yale madawa ya kupunguza tumbo ikiwa imekamilisha kazi yake ya mwisho ya kuufanya moyo wake usimame kabisa baada ya figo na ini kufeli.
Juma alikuwa amepiga magoti nje ya ule mlango, akipiga makofi kwenye sakafu ya vigae huku akilia kilio cha uchungu kinachoweza kupasua mawe. "Mungu wangu! Usichukue roho yake! Neema... rudi mke wangu! Watoto wetu nani atawalea? Neemaaaaa!"
Mimi nilianguka pembeni ya kiti, nikizika uso wangu kwenye mikono yangu, nikishindwa kuendelea kutazama mateso ya mwisho ya dada yangu mpendwa, lango na mwangaza wa maisha yetu hapa duniani.
Daktari alisimama baada ya dakika kumi na tano za mapambano yasiyo na mafanikio. Alishusha mikono yake chini, akatazama saa ya ukutani ya ICU, kisha akamgeukia muuguzi aliyekuwa ameshika kalamu na karatasi.
Taratibu, daktari alinyosha mkono wake, akashika lile shuka jeupe la hospitali lililokuwa kifuani kwa Neema, akalivuta juu taratibu... na kumfunika nalo usoni kabisa.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 20: Ukurasa wa Mwisho wa Majuto na Mazishi ya Kahama):**
Daktari anatoka nje ya ICU na kutupa kauli rasmi ya kifo cha Neema. Majonzi na kilio vinatawala Bugando, na safari ya kurudisha mwili wa Neema kuelekea Kahama kwa ajili ya mazishi inaanza chini ya mawingu mazito. Je, Aisha, yule mwanamke wa Instagram aliyemuuzia sumu, atachukuliwa hatua gani, na maisha ya Juma na watoto yatakuwaje baada ya msiba huu mkubwa wa majuto? Usikose kufuatilia Sura ya 20 na ya mwisho ya hadithi hii!
Giza la usiku lilitawala kila kona ya Jiji la Mwanza, na nje ya madirisha ya Bugando, mawimbi ya Ziwa Victoria yalikuwa yakipiga miamba kwa sauti ya chini, kana kwamba yalikuwa yakishiriki simanzi yetu.
Ghafla, ukimya ule mzito wa usiku wa manane ulipasuliwa na sauti ya kutisha na ya mfululizo iliyotoka ndani ya Chumba cha Wagonjwa Mahututi (ICU).
*Beep... Beep... Beeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep!*
Ilikuwa ni sauti tofauti kabisa na zile milio ya kawaida ya kila sekunde. Sauti hii ilikuwa ya juu, ya dharura, na ya mfululizo uliokosa mapigo. Kupitia kile kioo kikubwa cha mlango wa ICU, tuliona taa nyekundu juu ya kompyuta ya kitanda cha Neema ikianza kumeta-meta kwa kasi. Grafu za milima na mabonde zilizokuwa zikionyesha mapigo ya moyo wake kwenye skrini ya kidijitali zilishuka kwa kasi ya ajabu, na ghafla, zikajinyoosha kuwa mstari mmoja mnyoofu uliokosa uhai.
"Shem! King'ora! King'ora kinapiga kwa dada!" nilipiga kelele nikisimama kwa mshtuko, mikono yangu ikitetemeka mwili mzima.
Juma aliruka kutoka kwenye kiti kama amepigwa na shoti ya umeme. Alikimbilia kile kioo cha mlango, akizika uso wake hapo huku macho yake yakiwa yamekodoka kwa hofu inayoweza kumfanya mwanadamu yeyote achanganyikiwe.
Milango ya kioo ilifunguka kwa kasi. Madaktari wawili wa zamu na wauguzi watatu walivamia kile chumba cha Neema wakikimbia. Hawakuwa na muda wa kuongea na sisi; nyuso zao zilijaa dharura ya kiwango cha juu sana.
"Hana mapigo ya moyo! (*She is flatlining!*)" sauti ya daktari mmoja ilisikika kwa mbali ikisema kwa kiingereza cha dharura. "Anzeni mchakato wa CPR haraka! Leteni mashine ya kushtua moyo (*Defibrillator*) sasa hivi!"
Kupitia kile kioo, tulishuhudia mapambano makubwa ya sekunde chache kati ya uhai na kifo. Daktari mmoja alipanda juu ya ukingo wa kitanda, akaweka mikono yake miwili kifuani kwa Neema na kuanza kukandamiza kwa nguvu na kasi ili kulazimisha moyo usukume damu. Kifua cha Neema kilikuwa kikishuka na kupanda kwa fujo chini ya mikono ya daktari, lakini ule mstari kwenye kompyuta ulibaki mnyoofu: *Beeeeeeeeeeeeeeep.*
"Tayarisha mashine! Weka chaji kwenye mia mbili! (*Charge to 200!*)" daktari mwingine aliamuru huku akishika vile vyuma viwili vya kushtua moyo (*paddles*).
Walipaka jeli ya haraka kifuani kwa Neema. Daktari alipiga kelele, "Kaa mbali na kitanda! (*Clear!*)" Kisha akaweka vile vyuma kifuani kwake. Mwili mzima wa Neema uliruka juu kwa nguvu kutokana na ule mshtuko wa umeme, kisha ukaanguka doro kitandani.
Macho yetu yaligeukia skrini ya kompyuta. Hakuna kilichobadilika. Mstari ulibaki mnyoofu.
"Ongeza chaji hadi mia tatu! (*Charge to 300!*) Weka Adrenaline dripu sasa hivi!" daktari aliamuru tena, paji la uso wake likiwa limetota jasho jembamba licha ya baridi kali ya ICU.
Mchakato ule wa kushtua mwili kwa umeme ulirudiwa kwa mara ya pili, na mara ya tatu. Mwili wa dada yangu ulikuwa ukitupwa juu na chini kama mwanasesere asiye na nguvu, huku sumu ya yale madawa ya kupunguza tumbo ikiwa imekamilisha kazi yake ya mwisho ya kuufanya moyo wake usimame kabisa baada ya figo na ini kufeli.
Juma alikuwa amepiga magoti nje ya ule mlango, akipiga makofi kwenye sakafu ya vigae huku akilia kilio cha uchungu kinachoweza kupasua mawe. "Mungu wangu! Usichukue roho yake! Neema... rudi mke wangu! Watoto wetu nani atawalea? Neemaaaaa!"
Mimi nilianguka pembeni ya kiti, nikizika uso wangu kwenye mikono yangu, nikishindwa kuendelea kutazama mateso ya mwisho ya dada yangu mpendwa, lango na mwangaza wa maisha yetu hapa duniani.
Daktari alisimama baada ya dakika kumi na tano za mapambano yasiyo na mafanikio. Alishusha mikono yake chini, akatazama saa ya ukutani ya ICU, kisha akamgeukia muuguzi aliyekuwa ameshika kalamu na karatasi.
Taratibu, daktari alinyosha mkono wake, akashika lile shuka jeupe la hospitali lililokuwa kifuani kwa Neema, akalivuta juu taratibu... na kumfunika nalo usoni kabisa.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 20: Ukurasa wa Mwisho wa Majuto na Mazishi ya Kahama):**
Daktari anatoka nje ya ICU na kutupa kauli rasmi ya kifo cha Neema. Majonzi na kilio vinatawala Bugando, na safari ya kurudisha mwili wa Neema kuelekea Kahama kwa ajili ya mazishi inaanza chini ya mawingu mazito. Je, Aisha, yule mwanamke wa Instagram aliyemuuzia sumu, atachukuliwa hatua gani, na maisha ya Juma na watoto yatakuwaje baada ya msiba huu mkubwa wa majuto? Usikose kufuatilia Sura ya 20 na ya mwisho ya hadithi hii!