Episode 15: Mlango wa Chumba cha ICU
Machela ya dharura ilisukumwa kwa kasi ya ajabu kwenye korido ndefu za Hospitali ya Bugando. Wauguzi wawili walikuwa wakikimbia upande wa kushoto na kulia, mmoja akiwa ameshikilia chupa ya dripu iliyokuwa ikiosha mishipa ya Neema, na mwingine akibonyeza kile kifuko cha dharura cha mpira (*Ambu bag*) kilichounganishwa kwenye mask ya oksijeni ili kumlazimisha Neema kupata hewa.
Neema alikuwa amefumba macho, kifua chake kikitutumuka kwa tabu sana, akitoa sauti za chini za kukoroma ambazo zilionyesha wazi kuwa koo lake lilikuwa likiziba. Juma alikuwa akisukuma machela ile upande wa miguuni, huku akijikwaa barabarani kwa sababu ya jinsi machozi yalivyomziba kuona vizuri. Mimi Salome nilikuwa nanyoroka nyuma yao, nikiwa nimeshikilia lile gauni la dera la dada yangu ambalo lilikuwa likipepea.
"Wekeni njia wazi! Wekeni njia wazi!" muuguzi alipiga kelele kuwatahadharisha watu waliokuwa wamesimama koridoni.
Tulifika mbele ya milango miwili mikubwa na mizito ya kioo iliyoandikwa kwa herufi kubwa nyekundu: **ICU - CHUMBA CHA WAGONJWA MAHUTUTI**. Mlango ule ulifunguka kwa mfumo wa kujiendesha, baridi kali ya viyoyozi na harufu nzito ya dawa za antiseptic ikapuliza nyuso zetu.
Wakati wauguzi wakitaka kuingiza ile machela ndani, muuguzi mkuu wa zamu ya ICU alinyosha mkono wake mbele ya kifua cha Juma na mimi, akatuzuia.
"Ndugu zangu, samahani sana. Hamruhusiwi kuingia ndani ya chumba hiki," yule muuguzi alisema kwa sauti ya upole lakini iliyobeba sheria ngumu ya hospitali. "Huku ndani kuna wagonjwa wanaopigania maisha yao na mazingira yanatakiwa kuwa safi bila wadudu wa nje. Kaeni hapa nje kwenye viti vya korido, madaktari watafanya kila linalowezekana kuokoa maisha yake."
"Dada yangu jamani! Neema mke wangu usiitupe!" Juma alipiga kelele ya upotevu huku akijaribu kuchungulia kwa mbali kupitia kile kioo cha mlango.
Mlango ule mkubwa ulifungana taratibu, ukasikika sauti ya kufunga (*Click!*). Kupitia kile kioo, tulimwona Neema akizungukwa na jopo la madaktari wanne waliokuwa wamevalia mavazi ya kijani na barakoa. Walimvua ile mask ya kawaida, na daktari mmoja mwandamizi akachukua mrija mrefu wa plastiki (*Endotracheal tube*) na kuanza kuingiza kwa ufundi mkubwa kooni mwake ili uende moja kwa moja kwenye mapafu yake, kisha wakaiunganisha na mashine kubwa ya kumsaidia kupumua (*Ventilator*).
Baada ya hapo, mapazia ya hospitali yalivutwa, na kile kioo kikafunikwa kabisa. Tulibaki gizani, tukiwa hatujui nini kinaendelea ndani.
Juma alilegea magoti yake, akajilaza chini kwenye sakafu ya vigae vya korido huku akigaragara kwa kilio cha siri cha kiume. "Mimi ndiye niliyemuua... mimi ndiye niliyetoa sumu mdomoni mwangu kumfanya anywe yale madawa. Mungu wangu niteketeze mimi badala yake!"
Nilimsongelea Juma, nikamshika begani nikilia naye. "Shem, inuka ukae kwenye kiti tafadhali. Kulia hivi hakutasaidia, dada bado anapumua ndani... tumwombee."
Muda mfupi baadae, muuguzi alitoka nje akiwa ameshika kitabu cha risiti na makaratasi mapya. Alitutazama kwa unyonge. "Ndugu wa mgonjwa, Neema Juma. Hapa ICU taratibu zake ni tofauti kidogo na kule wodini. Kwanza, kuna gharama ya dharura ya kuingia na kufungwa kwenye mashine ya ventilator, ambayo ni shilingi laki tano kwa siku. Pia, kuna dawa hizi hapa za dharura za kuzuia figo na ini visifeli kwa sababu ya sumu iliyoingia kwenye damu, zinatakiwa sasa hivi kutoka famasi ya nje."
Bili ile mpya ilikuwa kama msumari mwingine. Juma alichukua ile karatasi, akatazama salio kwenye simu yake; pesa zote za biashara zilikuwa zimeanza kukatika. Ndani ya masaa machache tu tangu tufike ICU, jumla ya pesa zilizokuwa zimetumika kuanzia Kahama hadi Bugando sasa zilikuwa zimeshakaribia shilingi milioni saba (M 7).
Juma alichukua simu kwa mikono inayotetemeka, akaanza kuwapigia ndugu zake wa karibu na marafiki zake wa biashara. "Halo... ndugu yangu, nakuomba salamu ya damu. Mke wangu yuko ICU Bugando anapigania uhai, nahitaji milioni moja sasa hivi nilipe dawa, tafadhali nisaidie..." Juma alikuwa akiomba akilia, dhihirisho la jinsi mwanaume anavyoweza kushushwa utu wake pale anapopambana na kifo cha mpendwa wake.
Usiku wa kwanza wa ICU ulitawaliwa na upweke, baridi kali ya koridoni, na sauti za mashine zilizokuwa zikisikika kwa mbali zikitokea ndani ya milango ile ya kioo. Tuliketi pale kwenye vile viti vyenye baridi, kila mmoja akitazama saa yake ya mkononi, huku tukisali kwamba asubuhi ikichomoza daktari atoke na tabasamu la kutupa matumaini.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 16: Kauli ya Kwanza ya Daktari wa ICU):**
Asubuhi ya siku ya nne inawadia. Mlango mkubwa wa ICU unafunguka, na Daktari Bingwa anatoka nje akiwa amechoka sana baada ya mapambano ya usiku kucha. Anatuita mimi na Juma ofisini kwake na kutupa ukweli mzito kuhusu jinsi viungo vya ndani vya Neema vinavyoanza kusalimu amri kutokana na ile sumu. Je, kuna matumaini yoyote yaliyobaki, au safari ya mwisho inakaribia? Usikose kufuatilia Sura ya 16!
Neema alikuwa amefumba macho, kifua chake kikitutumuka kwa tabu sana, akitoa sauti za chini za kukoroma ambazo zilionyesha wazi kuwa koo lake lilikuwa likiziba. Juma alikuwa akisukuma machela ile upande wa miguuni, huku akijikwaa barabarani kwa sababu ya jinsi machozi yalivyomziba kuona vizuri. Mimi Salome nilikuwa nanyoroka nyuma yao, nikiwa nimeshikilia lile gauni la dera la dada yangu ambalo lilikuwa likipepea.
"Wekeni njia wazi! Wekeni njia wazi!" muuguzi alipiga kelele kuwatahadharisha watu waliokuwa wamesimama koridoni.
Tulifika mbele ya milango miwili mikubwa na mizito ya kioo iliyoandikwa kwa herufi kubwa nyekundu: **ICU - CHUMBA CHA WAGONJWA MAHUTUTI**. Mlango ule ulifunguka kwa mfumo wa kujiendesha, baridi kali ya viyoyozi na harufu nzito ya dawa za antiseptic ikapuliza nyuso zetu.
Wakati wauguzi wakitaka kuingiza ile machela ndani, muuguzi mkuu wa zamu ya ICU alinyosha mkono wake mbele ya kifua cha Juma na mimi, akatuzuia.
"Ndugu zangu, samahani sana. Hamruhusiwi kuingia ndani ya chumba hiki," yule muuguzi alisema kwa sauti ya upole lakini iliyobeba sheria ngumu ya hospitali. "Huku ndani kuna wagonjwa wanaopigania maisha yao na mazingira yanatakiwa kuwa safi bila wadudu wa nje. Kaeni hapa nje kwenye viti vya korido, madaktari watafanya kila linalowezekana kuokoa maisha yake."
"Dada yangu jamani! Neema mke wangu usiitupe!" Juma alipiga kelele ya upotevu huku akijaribu kuchungulia kwa mbali kupitia kile kioo cha mlango.
Mlango ule mkubwa ulifungana taratibu, ukasikika sauti ya kufunga (*Click!*). Kupitia kile kioo, tulimwona Neema akizungukwa na jopo la madaktari wanne waliokuwa wamevalia mavazi ya kijani na barakoa. Walimvua ile mask ya kawaida, na daktari mmoja mwandamizi akachukua mrija mrefu wa plastiki (*Endotracheal tube*) na kuanza kuingiza kwa ufundi mkubwa kooni mwake ili uende moja kwa moja kwenye mapafu yake, kisha wakaiunganisha na mashine kubwa ya kumsaidia kupumua (*Ventilator*).
Baada ya hapo, mapazia ya hospitali yalivutwa, na kile kioo kikafunikwa kabisa. Tulibaki gizani, tukiwa hatujui nini kinaendelea ndani.
Juma alilegea magoti yake, akajilaza chini kwenye sakafu ya vigae vya korido huku akigaragara kwa kilio cha siri cha kiume. "Mimi ndiye niliyemuua... mimi ndiye niliyetoa sumu mdomoni mwangu kumfanya anywe yale madawa. Mungu wangu niteketeze mimi badala yake!"
Nilimsongelea Juma, nikamshika begani nikilia naye. "Shem, inuka ukae kwenye kiti tafadhali. Kulia hivi hakutasaidia, dada bado anapumua ndani... tumwombee."
Muda mfupi baadae, muuguzi alitoka nje akiwa ameshika kitabu cha risiti na makaratasi mapya. Alitutazama kwa unyonge. "Ndugu wa mgonjwa, Neema Juma. Hapa ICU taratibu zake ni tofauti kidogo na kule wodini. Kwanza, kuna gharama ya dharura ya kuingia na kufungwa kwenye mashine ya ventilator, ambayo ni shilingi laki tano kwa siku. Pia, kuna dawa hizi hapa za dharura za kuzuia figo na ini visifeli kwa sababu ya sumu iliyoingia kwenye damu, zinatakiwa sasa hivi kutoka famasi ya nje."
Bili ile mpya ilikuwa kama msumari mwingine. Juma alichukua ile karatasi, akatazama salio kwenye simu yake; pesa zote za biashara zilikuwa zimeanza kukatika. Ndani ya masaa machache tu tangu tufike ICU, jumla ya pesa zilizokuwa zimetumika kuanzia Kahama hadi Bugando sasa zilikuwa zimeshakaribia shilingi milioni saba (M 7).
Juma alichukua simu kwa mikono inayotetemeka, akaanza kuwapigia ndugu zake wa karibu na marafiki zake wa biashara. "Halo... ndugu yangu, nakuomba salamu ya damu. Mke wangu yuko ICU Bugando anapigania uhai, nahitaji milioni moja sasa hivi nilipe dawa, tafadhali nisaidie..." Juma alikuwa akiomba akilia, dhihirisho la jinsi mwanaume anavyoweza kushushwa utu wake pale anapopambana na kifo cha mpendwa wake.
Usiku wa kwanza wa ICU ulitawaliwa na upweke, baridi kali ya koridoni, na sauti za mashine zilizokuwa zikisikika kwa mbali zikitokea ndani ya milango ile ya kioo. Tuliketi pale kwenye vile viti vyenye baridi, kila mmoja akitazama saa yake ya mkononi, huku tukisali kwamba asubuhi ikichomoza daktari atoke na tabasamu la kutupa matumaini.
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 16: Kauli ya Kwanza ya Daktari wa ICU):**
Asubuhi ya siku ya nne inawadia. Mlango mkubwa wa ICU unafunguka, na Daktari Bingwa anatoka nje akiwa amechoka sana baada ya mapambano ya usiku kucha. Anatuita mimi na Juma ofisini kwake na kutupa ukweli mzito kuhusu jinsi viungo vya ndani vya Neema vinavyoanza kusalimu amri kutokana na ile sumu. Je, kuna matumaini yoyote yaliyobaki, au safari ya mwisho inakaribia? Usikose kufuatilia Sura ya 16!