Episode 13: Safari ya Dar na Nyuso Tatu Kwenye Gari
Kukubali kwangu kuisafiri ile safari haikuwa kwa sababu nimepunguza hasira zangu kwa Subira, bali ilikuwa ni lile jukumu la ubinadamu lililonibana kooni. Nisingeweza kuvumilia kuona mwanamke niliyeishi naye miaka sita akichanganyikiwa na kupoteza akili mbele ya wanangu kwa ajili ya mtoto anayeenda kukabidhiwa ustawi wa jamii. Usiku wa kuamkia Jumapili, nilimwambia kwa ukavu: *"Kesho alfajiri tutaondoka na gari kwenda Dar es Salaam. Hakikisha watoto wanabaki salama na dada wa kazi."*
Saa kumi na moja kamili asubuhi ya siku ya Jumapili, tulikuwa tayari tumeshaingia kwenye gari. Giza la alfajiri lilikuwa bado limetanda, na hewa ilikuwa na ubaridi wa msimu. Safari ya kutoka mkoani kuelekea Dar es Salaam ilianza rasmi.
Ndani ya gari kulikuwa na ukimya mzito kiasi cha kuweza kusikia mlio wa injini na jinsi matairi yalivyokuwa yakisugua lami. Subira alikuwa amekaa kiti cha mbele cha abiria, amejifunika mtandio wake mkubwa, huku akitazama nje kupitia dirishani. Macho yake yalikuwa na mawazo mazito, na mara kwa mara nilimwona akifuta machozi kwa siri ili mimi nisigundue.
Mimi niliushika usukani kwa nguvu, macho yangu yakitazama barabara ya mbele. Nilihisi mchanganyiko wa hasira, majonzi, na shauku ya ajabu. Nilikuwa naelekea Dar es Salaam kukutana na donda langu la ndoa ana kwa ana. Nilikuwa naenda kukutana na Seif, mtoto ambaye ushahidi wa uwepo wake ulivunja kiburi changu cha kiume.
Baada ya saa nne za safari, tulisimama kwenye kituo kimoja cha mafuta ili kupumzika na kuongeza mafuta ya gari. Nilitoka ndani ya gari kwenda kujinyoosha. Niliporudi, nilimkuta Subira ameshikilia chupa ya maji lakini mikono yake inatetemeka, akashindwa hata kuifungua.
Niliingia kwenye gari, nikamnyata ile chupa mkononi mwake bila kusema neno, nikaifungua na kumrudishia. Alinitazama kwa macho yaliyojaa shukrani na unyonge uliopitiliza.
"Mume wangu... asante," alinong'ona kwa sauti ya chini, sauti iliyokuwa imekauka. "Najua unanichukia, na una haki ya kufanya hivyo. Lakini kitendo hiki unachokifanya leo cha kuja nami... Mungu pekee ndiye atakayeulipa uanaume wako."
Sikumjibu kitu. Niliwasha gari na kuendelea na safari. Sikutaka maneno yake ya faraja yanilainishe, sikutaka kusahau kuwa nimeishi kwenye uwongo kwa miaka sita.
Tulifika jijini Dar es Salaam majira ya jioni na kufikia kwenye gesti moja ya utulivu maeneo ya Sinza, ambayo niliichagua makusudi ili tuweze kupumzika kabla ya mtihani mzito uliokuwa unatusubiri shuleni siku inayofuata ya Jumatatu. Usiku ule, tukiwa kwenye kile chumba cha gesti, tulilala kama wageni kabisa. Kitanda kilikuwa kimoja, lakini katikati yetu kulikuwa na ukuta mkubwa wa siri na dhoruba inayokuja. Usingizi haukuwepo, kila mmoja wetu akisubiri pambazuko la asubuhi ya Jumatatu.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 14: Ofisi ya Mwalimu Mkuu na Jicho la Kwanza**, tutaona asubuhi ya Jumatatu ilivyofika na jinsi tulivyokanyaga ardhi ya shule ya Mlimani Primary School, tukajikuta tukiingia ofisini kwa Mwalimu Mkuu ambapo nilikutana na Seif kwa mara ya kwanza—mtoto aliyenitazama kwa jicho lililonifanya mwili mzima unisisimke. Usikose!
Saa kumi na moja kamili asubuhi ya siku ya Jumapili, tulikuwa tayari tumeshaingia kwenye gari. Giza la alfajiri lilikuwa bado limetanda, na hewa ilikuwa na ubaridi wa msimu. Safari ya kutoka mkoani kuelekea Dar es Salaam ilianza rasmi.
Ndani ya gari kulikuwa na ukimya mzito kiasi cha kuweza kusikia mlio wa injini na jinsi matairi yalivyokuwa yakisugua lami. Subira alikuwa amekaa kiti cha mbele cha abiria, amejifunika mtandio wake mkubwa, huku akitazama nje kupitia dirishani. Macho yake yalikuwa na mawazo mazito, na mara kwa mara nilimwona akifuta machozi kwa siri ili mimi nisigundue.
Mimi niliushika usukani kwa nguvu, macho yangu yakitazama barabara ya mbele. Nilihisi mchanganyiko wa hasira, majonzi, na shauku ya ajabu. Nilikuwa naelekea Dar es Salaam kukutana na donda langu la ndoa ana kwa ana. Nilikuwa naenda kukutana na Seif, mtoto ambaye ushahidi wa uwepo wake ulivunja kiburi changu cha kiume.
Baada ya saa nne za safari, tulisimama kwenye kituo kimoja cha mafuta ili kupumzika na kuongeza mafuta ya gari. Nilitoka ndani ya gari kwenda kujinyoosha. Niliporudi, nilimkuta Subira ameshikilia chupa ya maji lakini mikono yake inatetemeka, akashindwa hata kuifungua.
Niliingia kwenye gari, nikamnyata ile chupa mkononi mwake bila kusema neno, nikaifungua na kumrudishia. Alinitazama kwa macho yaliyojaa shukrani na unyonge uliopitiliza.
"Mume wangu... asante," alinong'ona kwa sauti ya chini, sauti iliyokuwa imekauka. "Najua unanichukia, na una haki ya kufanya hivyo. Lakini kitendo hiki unachokifanya leo cha kuja nami... Mungu pekee ndiye atakayeulipa uanaume wako."
Sikumjibu kitu. Niliwasha gari na kuendelea na safari. Sikutaka maneno yake ya faraja yanilainishe, sikutaka kusahau kuwa nimeishi kwenye uwongo kwa miaka sita.
Tulifika jijini Dar es Salaam majira ya jioni na kufikia kwenye gesti moja ya utulivu maeneo ya Sinza, ambayo niliichagua makusudi ili tuweze kupumzika kabla ya mtihani mzito uliokuwa unatusubiri shuleni siku inayofuata ya Jumatatu. Usiku ule, tukiwa kwenye kile chumba cha gesti, tulilala kama wageni kabisa. Kitanda kilikuwa kimoja, lakini katikati yetu kulikuwa na ukuta mkubwa wa siri na dhoruba inayokuja. Usingizi haukuwepo, kila mmoja wetu akisubiri pambazuko la asubuhi ya Jumatatu.
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 14: Ofisi ya Mwalimu Mkuu na Jicho la Kwanza**, tutaona asubuhi ya Jumatatu ilivyofika na jinsi tulivyokanyaga ardhi ya shule ya Mlimani Primary School, tukajikuta tukiingia ofisini kwa Mwalimu Mkuu ambapo nilikutana na Seif kwa mara ya kwanza—mtoto aliyenitazama kwa jicho lililonifanya mwili mzima unisisimke. Usikose!