Episode 12: Ukweli wa Seif na Mtihani wa Jumatatu
Subira aliingia sebuleni akijifuta jasho jembamba kwenye paji la uso wake kwa kutumia ncha ya mtandio wake. Alikuwa ameishiwa nguvu kwa kubeba mifuko mizito ya sokoni. Aliponyanyua macho na kukutana na mimi nimesimama katikati ya sebule, nikiwa nimeshika ile karatasi iliyokunjamana na kuikaba kwa nguvu mkononi mwangu, aliganda pale pale mlangoni. Macho yangu yaliyokuwa yamejaa hasira na ukali yalitosha kumwambia kuwa kuna jambo baya limefanyika.
"Mume wangu... salama?" alinong'ona kwa sauti ya woga, macho yake yakishuka chini kuitazama ile barua.
"Seif Juma ni nani?" Niliuliza kwa sauti ya radi iliyomfanya ashtuke na kudondosha mkoba wake mdogo wa mkononi chini.
Uso wa Subira ulibadilika ghafla ukawa mweupe kama karatasi. Alijaribu kumeza mate lakini akashindwa. "M-mume wangu... hlo jina umelitoa wapi?"
"Nimeuliza, Seif Juma ni nani?!" Nilisogea mbele hatua tatu na kumrushia ile barua ya shule usoni mwake. Karatasi zile zilimpatapata kifuani kisha zikaanguka chini miguuni mwake. "Soma upuuzi uliomficha mumeo kwa miaka sita! Soma uone jinsi siri yako inavyokuvua nguo kila uchao!"
Subira aliinama kwa mikono inayotetemeka, akaziokota zile karatasi. Macho yake yaliposoma ule mstari wa kwanza unaotaja jina la mwanaye na shule ya Mlimani ya Dar es Salaam, mwili wake ulianza kucheza kama mtu aliyeshikwa na mtetemeko wa ardhi. Alisoma kwa haraka haraka maelezo ya kufukuzwa kwa mtoto na jinsi mtoto anavyolizwa na upweke akidai hana wazazi.
Hapo hapo, miguu ya Subira ililegea. Macho yake yaligeuka juu, akatoa mguno mdogo wa uchungu wa ndani kabisa, na kabla sijaelewa nini kinaendelea, alianguka chini *mbuuu!* kwenye sakafu ya vigae akizimia jumla.
"Subira! Subira!" Nilipiga kelele nikimsogelea. Pamoja na hasira zangu zote, kuona mke wangu amelala chini hajitambui kulinifanya nishituke. Nilimnyanyua na kumfuta uso kwa maji ya baridi. Baada ya dakika kama tano, alifumbua macho yake yakiwa yamejaa kizaazaa na kuanza kulia kwa kwikwi kubwa ya kukata tamaa.
"Mume wangu nisaidie! Mwanangu anapotea... Seif wangu anapotea!" alilia huku akishika miguu yangu, safari hii akilia sio kama mke anayeomba msamaha wa unyumba, bali kama mama anayeona damu yake ikiangamia. "Baba yake alimchukua tangu akiwa mdogo, akampeleka Dar es Salaam na hamsikilizi kabisa. Mtoto anaishi kwa mateso ndo maana ana hasira shuleni. Shule wanasema wanamkabidhi ustawi wa jamii Jumatatu hii... nisaidie mume wangu!"
Niliuguna kwa ndani, nikajinasua mikononi mwake na kusimama. Sharti langu la kwanza lilikuwa kwamba suala la huyu mtoto lisitokee kwenye nyumba yangu. Lakini sasa, barua rasmi imefika, na kama Subira asipoenda Dar es Salaam Jumatatu, mtoto huyo atakabidhiwa serikalini kama yatima, jambo ambalo lingetafuna ustawi wa Subira kisaikolojia na kuua kabisa amani iliyobaki kwenye nyumba yetu.
"Mimi sihusiki na huyo mtoto, Subira," nilisema kwa sauti kavu, ingawa ndani ya moyo wangu kulikuwa na vita kali. "Nenda Dar es Salaam kamalizane na shule na huyo mwanaume aliyekuzalisha. Mimi ntabaki hapa na wanangu wawili."
"Hapana mume wangu!" alipiga kelele akipiga magoti. "Barua inasema lazima niambatane na baba wa mtoto au *mlezi wa sasa*. Baba yake mzazi amekataa kwenda, anasema hana muda wa mtoto mtukutu. Nikenda peke yangu, shule watamfukuza jumla kwa sababu wanataka mwanaume wa kumsimamia. Nakuomba mume wangu, vaa uhusika wa mlezi, twende wote Dar es Salaam tukaokoe maisha ya huyu mtoto asiye na hatia. Baada ya hapo, nipo tayari hata unipe talaka yangu!"
Sentensi ile ya mwisho ilinigonga. Alikuwa tayari kupoteza ndoa yake kwa ajili ya mwanaye. Nilikaa kimya kwa muda mrefu, nikitazama zile karatasi zilizotapakaa chini. Jumatatu ilikuwa imebaki siku mbili tu. Je, nishikilie msimamo wangu wa kiume na kumuacha aangamie na mwanaye, au nishushe utu wangu nishike safari ya kwenda Dar es Salaam kukutana ana kwa ana na mtoto wa mke wangu niliyemchukia bila hata kumuona?
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 13: Safari ya Dar na Nyuso Tatu Kwenye Gari**, tutaona jinsi nilivyokubali kuisafiri safari hiyo kwa shingo upande, na msisimko mzito uliotawala ndani ya gari katika safari ya saa saba kuelekea Dar es Salaam, huku tukiwa hatusemeshani na Subira, tukielekea kwenye ukweli uliokuwa unatusubiri shuleni. Usikose!
"Mume wangu... salama?" alinong'ona kwa sauti ya woga, macho yake yakishuka chini kuitazama ile barua.
"Seif Juma ni nani?" Niliuliza kwa sauti ya radi iliyomfanya ashtuke na kudondosha mkoba wake mdogo wa mkononi chini.
Uso wa Subira ulibadilika ghafla ukawa mweupe kama karatasi. Alijaribu kumeza mate lakini akashindwa. "M-mume wangu... hlo jina umelitoa wapi?"
"Nimeuliza, Seif Juma ni nani?!" Nilisogea mbele hatua tatu na kumrushia ile barua ya shule usoni mwake. Karatasi zile zilimpatapata kifuani kisha zikaanguka chini miguuni mwake. "Soma upuuzi uliomficha mumeo kwa miaka sita! Soma uone jinsi siri yako inavyokuvua nguo kila uchao!"
Subira aliinama kwa mikono inayotetemeka, akaziokota zile karatasi. Macho yake yaliposoma ule mstari wa kwanza unaotaja jina la mwanaye na shule ya Mlimani ya Dar es Salaam, mwili wake ulianza kucheza kama mtu aliyeshikwa na mtetemeko wa ardhi. Alisoma kwa haraka haraka maelezo ya kufukuzwa kwa mtoto na jinsi mtoto anavyolizwa na upweke akidai hana wazazi.
Hapo hapo, miguu ya Subira ililegea. Macho yake yaligeuka juu, akatoa mguno mdogo wa uchungu wa ndani kabisa, na kabla sijaelewa nini kinaendelea, alianguka chini *mbuuu!* kwenye sakafu ya vigae akizimia jumla.
"Subira! Subira!" Nilipiga kelele nikimsogelea. Pamoja na hasira zangu zote, kuona mke wangu amelala chini hajitambui kulinifanya nishituke. Nilimnyanyua na kumfuta uso kwa maji ya baridi. Baada ya dakika kama tano, alifumbua macho yake yakiwa yamejaa kizaazaa na kuanza kulia kwa kwikwi kubwa ya kukata tamaa.
"Mume wangu nisaidie! Mwanangu anapotea... Seif wangu anapotea!" alilia huku akishika miguu yangu, safari hii akilia sio kama mke anayeomba msamaha wa unyumba, bali kama mama anayeona damu yake ikiangamia. "Baba yake alimchukua tangu akiwa mdogo, akampeleka Dar es Salaam na hamsikilizi kabisa. Mtoto anaishi kwa mateso ndo maana ana hasira shuleni. Shule wanasema wanamkabidhi ustawi wa jamii Jumatatu hii... nisaidie mume wangu!"
Niliuguna kwa ndani, nikajinasua mikononi mwake na kusimama. Sharti langu la kwanza lilikuwa kwamba suala la huyu mtoto lisitokee kwenye nyumba yangu. Lakini sasa, barua rasmi imefika, na kama Subira asipoenda Dar es Salaam Jumatatu, mtoto huyo atakabidhiwa serikalini kama yatima, jambo ambalo lingetafuna ustawi wa Subira kisaikolojia na kuua kabisa amani iliyobaki kwenye nyumba yetu.
"Mimi sihusiki na huyo mtoto, Subira," nilisema kwa sauti kavu, ingawa ndani ya moyo wangu kulikuwa na vita kali. "Nenda Dar es Salaam kamalizane na shule na huyo mwanaume aliyekuzalisha. Mimi ntabaki hapa na wanangu wawili."
"Hapana mume wangu!" alipiga kelele akipiga magoti. "Barua inasema lazima niambatane na baba wa mtoto au *mlezi wa sasa*. Baba yake mzazi amekataa kwenda, anasema hana muda wa mtoto mtukutu. Nikenda peke yangu, shule watamfukuza jumla kwa sababu wanataka mwanaume wa kumsimamia. Nakuomba mume wangu, vaa uhusika wa mlezi, twende wote Dar es Salaam tukaokoe maisha ya huyu mtoto asiye na hatia. Baada ya hapo, nipo tayari hata unipe talaka yangu!"
Sentensi ile ya mwisho ilinigonga. Alikuwa tayari kupoteza ndoa yake kwa ajili ya mwanaye. Nilikaa kimya kwa muda mrefu, nikitazama zile karatasi zilizotapakaa chini. Jumatatu ilikuwa imebaki siku mbili tu. Je, nishikilie msimamo wangu wa kiume na kumuacha aangamie na mwanaye, au nishushe utu wangu nishike safari ya kwenda Dar es Salaam kukutana ana kwa ana na mtoto wa mke wangu niliyemchukia bila hata kumuona?
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **EPISODE 13: Safari ya Dar na Nyuso Tatu Kwenye Gari**, tutaona jinsi nilivyokubali kuisafiri safari hiyo kwa shingo upande, na msisimko mzito uliotawala ndani ya gari katika safari ya saa saba kuelekea Dar es Salaam, huku tukiwa hatusemeshani na Subira, tukielekea kwenye ukweli uliokuwa unatusubiri shuleni. Usikose!