Hatua za Juma kutoka nje ya Mahakama Kuu zilikuwa nzito, si kwa pingu, bali kwa hofu mpya iliyopandwa na yule mzee wa ajabu aliyekuwa amekaa benchi la nyuma. Jua la mchana lilikuwa likiwaka kwa ukali, lakini kila tulipomkaribia yule mzee, hewa ilianza kuwa na ubaridi wa ajabu, kama vile tuko ndani ya jokofu la mochwari.

"Mwalimu wa Kalumanzila?" Juma alinong'ona, akimkumbatia mwanawe mchanga kwa nguvu huku Neema wa kwanza akiwa amemshika mkono. "Kalumanzila alikuwa tayari ni shetani... huyu mwalimu wake atakuwa kiumbe gani?"

Yule mzee alisimama polepole. Alikuwa amevaa suti ya kizamani, ya rangi ya kijivu iliyopauka, na alikuwa ameshika fimbo ya mti wa mpingo iliyochongwa kichwa cha nyoka. Macho yake hayakuwa na weupe; yalikuwa meusi tupu, kama mashimo yasiyo na mwisho.

"Kalumanzila alikuwa mwanafunzi mtukutu," yule mzee alisema kwa sauti nyembamba inayopenya mifupani. "Alitaka damu ya haraka haraka. Lakini mimi, **Mzee Kifaru**, napenda kitu cha thamani zaidi... napenda *Roho ya Ahadi*. Na mtoto huyo uliyemshika, Juma, ndiye ahadi yenyewe."

Neema (msaidizi wangu) alipiga hatua mbele, akinyanyua Biblia yake. "Ondoka hapa! Juma ameshalipa deni lake mahakamani na mbele ya madhabahu ya toba! Huna mamlaka juu ya damu hii!"

Mzee Kifaru alicheka kicheko kifupi kisicho na furaha. "Sheria za binadamu ni karatasi tu kwangu. Na madhabahu yenu imesafisha dhambi ya Juma, lakini haijafuta *Mkataba wa Asili*. Baba yake Juma alikataa, Juma akakubali... sasa mnyororo umerudi kwa huyu mjukuu. Mtoto huyu ana 'Alama ya Dhahabu' kifuani mwake, alama ambayo mimi ndiye niliyeichora miaka 60 iliyopita."

Tulimsogelea yule mtoto na kumfungua shati lake kidogo. Sote tulipigwa na butwaa. Katikati ya kifua cha yule mchanga, kulikuwa na kovu dogo linalofanana kabisa na ile pete ya dhahabu ya Juma, likiwa linapiga mapigo ya moyo kwa rangi ya kijani hafifu.

"Mwanangu!" Neema wa kwanza alilia kwa uchungu. "Kumbe hukupona kule jalalani... ulihamishiwa laana!"

"Mpeni huyo mtoto," Mzee Kifaru aliamuru, akinyoosha mkono wake uliokauka kama tawi la mbuyu. "Nikimchukua, Juma utakuwa tajiri tena. Utapata kila ulichopoteza mara mbili zaidi. Hutafanya huduma kwa jamii, utakuwa mfalme wa mji huu."

Juma alimtazama yule mzee, kisha akamtazama mwanawe. Machozi yalimtiririka. Kwa mara ya kwanza, Juma hakuwa na ule uchu wa mali uliomtesa mwanzo. "Niliuza marafiki zangu kwa ajili ya magari... niliuza amani yangu kwa ajili ya nyumba... sitamuuza mwanangu kwa ajili ya utajiri wako wa kinyesi!"

Juma alimgeukia Neema (msaidizi wangu). "Tufanye nini? Huyu mzee anaonekana ana nguvu kuliko Kalumanzila."

"Lazima tumpeleke mtoto kwenye 'Ardhi Takatifu' ambako laana haiwezi kupenya," Neema alieleza kwa haraka. "Kuna kijiji kinaitwa *Mwangaza*, kiko juu ya milima ya mbali. Huko ndiko asili ya nuru iliyokuokoa jalalani ilikotoka. Lakini safari hiyo ni ya miguu, na Mzee Kifaru atatuma kila kivuli kutuzuia."

Tulianza kukimbia kuelekea nje ya mji, tukitafuta njia za vichochoroni ili kukwepa macho ya yule mzee. Lakini kila tulipopita, mbwa wa mitaani walianza kutubwekea kwa hasira, na kunguru walianza kutuzunguka angani wakitoa sauti za kutisha.

Tulipofika nje ya mji, ghafla barabara ilijaa ukungu mzito. Katikati ya ukungu huo, tuliona maelfu ya watu walioonekana kuwa na majeraha ya ajali. Walikuwa ni wale wote waliokufa kwenye magari ya Juma, lakini safari hii hawakuwa na huzuni... walikuwa na hasira.

"Juma... mpe mzee mtoto... tuchomolewe kwenye maumivu haya..." sauti zao zilirindima.

"Msimulizi, shika upande huu wa mtoto!" Neema aliniambia huku akimwaga maji ya baraka kwenye ukungu. "Mzee Kifaru anatumia roho za wahanga kumfanya Juma ajione mhalifu zaidi ili akate tamaa!"

Tulizama kwenye ukungu, tukipambana na vivuli vilivyokuwa vikituvuta nguo. Juma alikuwa akipiga kelele akitaja majina ya madereva wake, "Suleiman! Hamisi! Nisameheni! Lakini mwanangu hamumchukui!"

Ghafla, kishindo kikubwa kilitokea mbele yetu. Mzee Kifaru alitokea katikati ya barabara, safari hii akiwa amebadilika umbo—alikuwa mrefu kama mti, na mikono yake ilikuwa kama minyororo ya chuma.

"Mwisho wa safari ni hapa!" Mzee Kifaru alinguruma.

Lakini kabla hajatufikia, sauti ya mwanamke mmoja ilisikika kutoka nyuma yetu. "Mzee Kifaru, umesahau kuwa damu ya mtoto huyu imechanganyikana na toba ya baba yake na upendo wa mama yake?"

Ilikuwa ni **Wakili Sarah**, lakini hakuwa amevaa suti ya kisheria. Alikuwa amevaa mavazi ya asili, na mkononi alikuwa ameshika chetezo kinachotoa moshi mweupe wenye harufu ya utakaso.

"Sarah?! Wewe ni nani?" Niliuliza kwa mshangao.

"Mimi ni mlinzi wa ukoo wa Yusufu," Sarah alijibu huku akipuliza moshi ule kuelekea kwa Mzee Kifaru. "Nilisomea sheria ili kumlinda Juma duniani, lakini nilizaliwa na karama ya kumlinda rohoni. Kimbieni! Panda mlima wa Mwangaza sasa hivi!"

**Je, Sarah ataweza kumzuia Mzee Kifaru peke yake? Na nini kitatokea mtoto atakapofika juu ya mlima wa Mwangaza?**

**Usikose Sehemu ya 21...**