Maisha yana siri nzito sana, na wakati mwingine kile unachokiona kwa macho ya nyama siyo uhalisia wa mambo yalivyo. Jina langu ni msimulizi, na leo nataka niwape mkasa wa kweli uliomkuta rafiki yangu wa karibu, Juma, ambaye tulisoma naye tangu enzi za sekondari "O-Level."

Enzi hizo tukiwa shuleni, sote tulikuwa na ndoto kubwa. Juma alikuwa kijana mcheshi, mpole, na aliyependa sana maisha ya anasa, ingawa mifuko yake haikuruhusu wakati huo. Baada ya kumaliza masomo, maisha yalitutenganisha. Mimi nilihamia mkoa X kutafuta maisha ya hapa na pale, huku Juma akibaki mkoa Y akijaribu bahati yake kwenye udereva wa Taxi.

Miaka mitatu ilipita bila kuonana. Tulikuwa tukiwasiliana kwa simu mara chache, na kila nikimuuliza hali, alikuwa akilalamika maisha ni magumu. "Mwanangu, huku mkoa Y kumechafuka, nakimbizana na Taxi ya watu, hesabu haitimii, na mwenye gari ananifokea kila siku," alikuwa akisema.

Siku moja, niliamua kufunga safari kurudi mkoa Y kuwasalimia wazazi na kuwapa "Hi" washkaji wa zamani. Nilipofika mjini, nilitamani sana kumuona Juma. Nilimpigia simu, na kwa sauti ya mamlaka, aliniambia, "Mwanangu karibu sana! Nitumie location yako, nikutumie dereva akufuate uje kwangu."

Nilishangaa kidogo. "Dereva? Kwani hupigi Taxi tena?" Niliuliza kwa utani. Alichonijibu kilikuwa kicheko kifupi tu. "Wewe njoo utaona."

Baada ya dakika ishirini, gari la kisasa aina ya *Toyota Land Cruiser V8* nyeusi ilipaki mbele yangu. Dereva alishuka kwa adabu na kuniuliza, "Wewe ndiye rafiki yake Boss Juma?" Nilikubali kwa kichwa, huku moyo ukienda mbio.

Tulipofika kwenye nyumba yake, nilibaki mdomo wazi. Haikuwa nyumba, lilikuwa hekalu! Geti la umeme, bustani iliyopambwa vizuri, na ndani ya uwanja kulikuwa na magari ya kila aina. Pembeni niliona magari makubwa matatu ya mizigo (Fuso) yamepaki, na mbali kidogo kulikuwa na safu ya pikipiki mpya kabisa kama kumi hivi.

Juma alitoka nje akiwa amevaa mavazi ya gharama, mikononi ana saa inayong'aa na pete kubwa ya dhahabu. "Karibu sana mwanangu mkoa Y!" Alinisalimia kwa kunikumbatia.

Sikuweza kuzuia mshangao wangu. "Juma! Hivi ni vitu gani hivi? Ndani ya miaka mitatu tu umekuwa tajiri kiasi hiki? Yaani una magari, una hardware kubwa, una pikipiki... siri ni nini mwanangu?"

Juma alitabasamu, lakini tabasamu lile halikufika machoni. Kulikuwa na kitu kama hofu au upweke kwenye macho yake. "Ah mwanangu, ni kujituma tu. Unajua tena, kumuomba Mungu na kufanya kazi kwa bidii. Nikatoka kwenye Taxi, nikaanza biashara ndogo ndogo, Mungu akafungua milango."

Tuliendelea kula na kunywa, lakini nilihisi kuna kitu Juma anaficha. Kila mara simu yake ilikuwa inalia, na alikuwa akitoa maelekezo ya kibiashara kwa sauti ya ukali. Lakini jambo moja lilinishangaza; katika jumba lile kubwa, sikutaja kuona mwanamke yeyote, hata mfanyakazi wa ndani alikuwa mwanaume.

"Mwanangu, mbona sioni wifi? Au bado unachagua?" Niliuliza kwa utani.

Ghafla, uso wa Juma ulibadilika ukawa wa baridi. Alitulia kwa muda, akatazama chini, kisha akasema kwa sauti ya chini, "Kuhusu mwanamke... bado kidogo mwanangu. Maisha yangu yana kanuni zake."

Sikujua kuwa "kanuni" hizo ndizo zilikuwa mwanzo wa dhoruba ambayo ingekuja kuyafutilia mbali mafanikio yake yote. Usiku ule, nililala kwake, lakini niliamshwa na sauti za ajabu zikitokea chumbani kwa Juma—sauti kama za watu wanatambaa na kunong'ona lugha isiyoeleweka.

Je, nini kilikuwa kinaendelea chumbani kwa Juma? Na kwa nini hakutaka mwanamke yeyote akanyage ndani ya nyumba hiyo?

Usiache kufuatilia Sehemu ya 2...