Nilihangaika kuvaa nguo zangu kwa kasi ya ajabu, huku mikono ikinitetema kana kwamba nimepigwa na radi. Kila nikitupia jicho kile "dude" kilichokuwa kimetulia pale kitandani, nilihisi tumbo la kuhara likinishika. Yale maisha ya mjini na ujanja wa kuchuna watu yote yalinitoka akilini; kwa mara ya kwanza, niliuona mauti uso kwa uso.

Yule kaka alibaki amekaa pale kitandani, akinitazama kwa utulivu wa hali ya juu. Hakuonyesha hasira, wala hakuonyesha kushtuka. Alikuwa na sura ya huzuni, kana kwamba tukio hili limeshamtokea mara elfu moja.

"Kaka, nisamehe sana... nimeghairi," nilisema kwa sauti ya kishindo huku nikikimbilia ule mguu wa kitanda nilikoficha pesa.

Niliinua godoro kwa nguvu, nikazivuta zile noti za elfu kumi kumi. Zilikuwa bado zimejipanga vizuri, lakini safari hii hazikuwa na mvuto wowote kwangu. Nilizishika mkononi na kumnyooshea huku nikiwa nimejitanda kanga yangu mwilini, nusu nimevaa, nusu niko wazi.

"Chukua pesa zako zote, laki yako hii hapa. Mimi siwezi kaka, siwezi kabisa! Huu mzigo wako ni mchi wa kutwangia, mimi binadamu wa kawaida jamani," nilijitetea huku machozi ya hofu yakimlengalenga.

Alizipokea zile pesa taratibu. Alizitazama, kisha akanitazama mimi. Alivuta pumzi ndefu na kusema kwa sauti ya kukata tamaa, "Nilijua tu... nilijua labda wewe ungeweza kuumudu. Usiogope mrembo, haina shida."

Maneno yake yalinitia uchungu kidogo, lakini hofu ilizidi huruma. Niliona kabisa huyu jamaa ana tatizo la "ujaliwa" uliopitiliza. Nilianza kuvaa viatu vyangu kwa haraka, nikitaka kufungua mlango nisepe zangu.

"Subiri kidogo," aliniita.

Nilishtuka na kuganda mlangoni. "Nini tena kaka? Pesa zako nimekupa zote jamani!"

Alinyanyuka, akavaa lile kaptula lake pana na suruali yake ya jeans. Kisha akatoa noti moja ya elfu kumi kwenye ile rundo la laki moja. Alinisogelea, nami nikajisogeza nyuma mpaka mgongo ukagusa mlango.

"Chukua hii elfu kumi, upande taxi ya kurudi kwenu. Usiku huu ni mkubwa, siwezi kukuacha uende hivi hivi," alisema huku akininyooshea ile pesa.

Nilimtazama kwa mshangao. Yaani pamoja na kumkataa, bado ananipa nauli? Nilijaribu kukataa kwa kichwa, "Hapana kaka, asante, nitajijua mwenyewe."

"Chukua," alisisitiza huku akiniwekea mkononi. "Najua unachofanya ni kazi, na nimekupotezea muda wako bure. Chukua ukapumzike."

Niliichukua ile elfu kumi kwa unyonge, nikafungua lile kifuli cha mlango na kutoka nduki! Sikugeuka nyuma. Nilishuka ngazi kama ninafukuzwa na jeshi la polisi. Nilitoka nje ya ile gesti na kuanza kukimbia kuelekea barabara kuu, huku kile kigauni changu kifupi kikinipepea.

Kila nikikumbuka lile "dude", mwili ulikuwa unanisisimka kwa hofu. Nilipata taxi haraka na kuingia ndani. Dereva alinitazama kwa mshangao maana nilikuwa nahema kama mbwa aliyekosa pumzi.

"Dada, mbona unatetemeka hivyo? Kuna nini?" dereva aliniuliza.

Nilishindwa hata kumjibu. Niliishia kusema, "Nipeleke nyumbani haraka... nimeoma miujiza ya Mungu usiku wa leo."

Nikiwa ndani ya taxi, niliitazama ile elfu kumi mkononi mwangu. Nilikumbuka jinsi nilivyomwona yule kaka ni "fala" wa kumchuna. Kumbe, yule kaka alikuwa anajijua fika kuwa ana "mzigo wa haja" na alikuwa radhi kutoa pesa yoyote ili apate mtu wa kumvumilia.

Nilijifunza somo moja kubwa usiku ule: Si kila anayekubali bei yako ni fala, wengine wana siri nzito ambazo hata pesa haiwezi kuzinunua.