Episode 22: Kunaswa Kwenye Tofali la Upepo
Mvutano ulikuwa mkubwa mno. Brian alikuwa ametupia mikono yake yote miwili upande wa pili (chumbani kwake), akishikilia kwa nguvu ukingo wa ukuta huku akivuta mwili wake kwa staili ya sarakasi. Kichwa na mabega yake vishavuka salama, lakini changamoto kubwa ilikuja kwenye nyonga. Ile bukta yake ya jini na makalio yake yaliyokuwa yamejazana vizuri kwa mazoezi yaligoma kupenya kwenye lile tundu finyu la zege.
*Kwaruuu...*
Mlio mdogo wa saruji ikisuguliwa na kitambaa cha bukta ulisikika. Brian alihisi maumivu makali kiunoni, mwili wake ukagandana hapo hapo—nusu chumbani kwake, nusu chumbani kwa Nelly.
"Brian! Umekwama?" Nelly alinong'ona kwa sauti ya chini ya dharura akiwa kule chini, mikono yake bado imeshikilia kiti kwa nguvu huku akitazama miguu ya Brian iliyokuwa inaning'inia hewani chumbani kwake.
"Nen... Nelly, nisukume! Shika makalio yangu usukume kwa nguvu juu!" Brian alinong'ona kwa shida, sauti yake ikitoka kwa mwangwi upande wa pili wa ukuta kwa sababu kifua chake kilikuwa kimebanwa na zege la dari.
Nelly hakupoteza sekunde. Alinyosha mikono yake yote miwili juu, akayakamata yale makalio ya Brian yaliyokuwa yamekazana kwa hofu, akaweka nguvu zake zote za kike na kuanza kusukuma juu upande upande kama anapandisha gari mlimani.
Wakati huo huo, kwa nje koridoni, ule mlio mdogo wa kusugua saruji (*kwaruuu*) ulimfikia Mama Nanihii. Ingawa alikuwa amesinzia fofofo, lile sikio lake la umbea lilikuwa macho masaa 24. Alishtuka, akafungua macho yake makubwa na kunyosha ile tochi yake ya mchina juu kwenye dari.
"Mmh! Kuna nini tena huko juu? Panya wa leo mbona wana kelele kubwa hivyo?" Mama Nanihii alinong'ona kwa hasira, akisimama kwenye kiti chake cha kamba ili asogee karibu na ukuta achungulie.
Upande wa ndani, Brian aliposikia sauti ya Mama Nanihii akisogeza kiti kwa nje, alijua kuwa sekunde zifuatazo zingekuwa za aibu ya maisha yake. Aling'ata meno, akavuta pumzi ndefu ya mwisho ili kupunguza upana wa tumbo lake, na huku Nelly akisukuma kwa hasira ya dharura kutoka chini—*Fwruuup!*
Mwili wa Brian ulifyatuka kutoka kwenye lile tundu kama kizibo cha champagne kikitolewa kwenye chupa. Aliporomoka upande wa pili na kuanguka puu! juu ya kile kitanda chake cha kamba, huku mkono wake ukidaka lile boksi la spika za kompyuta na kulirudisha haraka ili kuziba lile tundu kwa ndani.
Nelly kule chini alipoteza mwangani, kiti kikayeyuka na akaanguka chali juu ya godoro lake laini, akitweta kwa nguvu huku mikono yake ikiwa bado ina ule moto wa kusukuma mwili wa mwanaume wake.
Nje koridoni, Mama Nanihii alimulika tochi yake kwenye matundu ya upepo kwa dakika mbili nzima. Hakuona kitu chochote isipokuwa giza na kuta za zege, kwa sababu Brian alikuwa ameshajiziba upande wa pili na Nelly alikuwa ameshazima taa yake haraka ili kuficha fujo hiyo.
"Mmh... yaani hii nyumba sasa hivi ina majini si bure," Mama Nanihii aliguna kwa sauti ya chini, akashuka kwenye kiti na kujirudisha kwenye khanga zake huku akitetemeka kwa ubaridi wa alfajiri. "Ngoja kuku wakiche ndio nitajua cha kufanya."
Brian alilala kifudifudi juu ya kitanda chake cha kamba, akishika kiuno chake kilichochubuka kwa saruji. Alitabasamu gizani, akisikiliza sauti ya utulivu ya chumba chake mwenyewe. Mipango ya alfajiri ilikuwa imefanikiwa kwa asilimia mia moja; alikuwa amerudi kwake, na Mama Nanihii alikuwa bado ameganda nje akilinda milango mitupu.
---
**Katika Episode Inayofuata (Episode 23: Chai ya Asubuhi na Macho ya Vikombe):**
Asubuhi inafika rasmi, na Mama Nanihii anagundua kuwa ameshindwa kukamata mtu yeyote. Ili kumaliza shuku yake, anaamua kupika chai ya rangi na kuwakaribisha Brian na Nelly koridoni wanywe pamoja asubuhi hiyo kabla hawajaenda chuo, akitaka kuangalia jinsi watakavyotazamana machoni ili agundue siri yao. Je, Brian na Nelly wataweza kuficha mahaba yao mbele ya kikombe cha chai cha Mama Nanihii? Usikose **Episode 23** inayofuata, vita vya akili vinaendelea!
*Kwaruuu...*
Mlio mdogo wa saruji ikisuguliwa na kitambaa cha bukta ulisikika. Brian alihisi maumivu makali kiunoni, mwili wake ukagandana hapo hapo—nusu chumbani kwake, nusu chumbani kwa Nelly.
"Brian! Umekwama?" Nelly alinong'ona kwa sauti ya chini ya dharura akiwa kule chini, mikono yake bado imeshikilia kiti kwa nguvu huku akitazama miguu ya Brian iliyokuwa inaning'inia hewani chumbani kwake.
"Nen... Nelly, nisukume! Shika makalio yangu usukume kwa nguvu juu!" Brian alinong'ona kwa shida, sauti yake ikitoka kwa mwangwi upande wa pili wa ukuta kwa sababu kifua chake kilikuwa kimebanwa na zege la dari.
Nelly hakupoteza sekunde. Alinyosha mikono yake yote miwili juu, akayakamata yale makalio ya Brian yaliyokuwa yamekazana kwa hofu, akaweka nguvu zake zote za kike na kuanza kusukuma juu upande upande kama anapandisha gari mlimani.
Wakati huo huo, kwa nje koridoni, ule mlio mdogo wa kusugua saruji (*kwaruuu*) ulimfikia Mama Nanihii. Ingawa alikuwa amesinzia fofofo, lile sikio lake la umbea lilikuwa macho masaa 24. Alishtuka, akafungua macho yake makubwa na kunyosha ile tochi yake ya mchina juu kwenye dari.
"Mmh! Kuna nini tena huko juu? Panya wa leo mbona wana kelele kubwa hivyo?" Mama Nanihii alinong'ona kwa hasira, akisimama kwenye kiti chake cha kamba ili asogee karibu na ukuta achungulie.
Upande wa ndani, Brian aliposikia sauti ya Mama Nanihii akisogeza kiti kwa nje, alijua kuwa sekunde zifuatazo zingekuwa za aibu ya maisha yake. Aling'ata meno, akavuta pumzi ndefu ya mwisho ili kupunguza upana wa tumbo lake, na huku Nelly akisukuma kwa hasira ya dharura kutoka chini—*Fwruuup!*
Mwili wa Brian ulifyatuka kutoka kwenye lile tundu kama kizibo cha champagne kikitolewa kwenye chupa. Aliporomoka upande wa pili na kuanguka puu! juu ya kile kitanda chake cha kamba, huku mkono wake ukidaka lile boksi la spika za kompyuta na kulirudisha haraka ili kuziba lile tundu kwa ndani.
Nelly kule chini alipoteza mwangani, kiti kikayeyuka na akaanguka chali juu ya godoro lake laini, akitweta kwa nguvu huku mikono yake ikiwa bado ina ule moto wa kusukuma mwili wa mwanaume wake.
Nje koridoni, Mama Nanihii alimulika tochi yake kwenye matundu ya upepo kwa dakika mbili nzima. Hakuona kitu chochote isipokuwa giza na kuta za zege, kwa sababu Brian alikuwa ameshajiziba upande wa pili na Nelly alikuwa ameshazima taa yake haraka ili kuficha fujo hiyo.
"Mmh... yaani hii nyumba sasa hivi ina majini si bure," Mama Nanihii aliguna kwa sauti ya chini, akashuka kwenye kiti na kujirudisha kwenye khanga zake huku akitetemeka kwa ubaridi wa alfajiri. "Ngoja kuku wakiche ndio nitajua cha kufanya."
Brian alilala kifudifudi juu ya kitanda chake cha kamba, akishika kiuno chake kilichochubuka kwa saruji. Alitabasamu gizani, akisikiliza sauti ya utulivu ya chumba chake mwenyewe. Mipango ya alfajiri ilikuwa imefanikiwa kwa asilimia mia moja; alikuwa amerudi kwake, na Mama Nanihii alikuwa bado ameganda nje akilinda milango mitupu.
---
**Katika Episode Inayofuata (Episode 23: Chai ya Asubuhi na Macho ya Vikombe):**
Asubuhi inafika rasmi, na Mama Nanihii anagundua kuwa ameshindwa kukamata mtu yeyote. Ili kumaliza shuku yake, anaamua kupika chai ya rangi na kuwakaribisha Brian na Nelly koridoni wanywe pamoja asubuhi hiyo kabla hawajaenda chuo, akitaka kuangalia jinsi watakavyotazamana machoni ili agundue siri yao. Je, Brian na Nelly wataweza kuficha mahaba yao mbele ya kikombe cha chai cha Mama Nanihii? Usikose **Episode 23** inayofuata, vita vya akili vinaendelea!