Episode 2: Mapinduzi ya Awali Chini ya Hema
Nilitembea kwa mwendo wa madaha mtaani, nikizungusha makalio yangu taratibu huku sketi yangu nyepesi ikishepesha na upepo wa asubuhi. Kila mwanaume niliyepishana naye aligeuka kuniangalia, wakivutiwa na jinsi nilivyopendeza na kunukia marashi makali ya karafuu. Mapigo ya mahaba ya Kelvin ya asubuhi ile yalikuwa bado yanajirudia kichwani mwangu, yakinifanya nitabasamu kwa siri. Nilijiona binti mbichi, mrembo na niliyekamilika kila idara.
Nilipoingia kwenye uwanja wa msiba, nilikuta hema kubwa limejaa waombolezaji. Kina mama wa mtaani na wajumbe mashuhuri wa Vikoba walikuwa wamekaa kwa safu kwenye mabenchi marefu ya mbao, nyuso zao zikiwa zimejaa majonzi ya mchongo na umbea wa chini kwa chini.
Nilitembea kwa adabu, nikasogeza makalio yangu katikati ya akina mama wawili wazito waliojifunga khanga kifuani. Nilijisogeza taratibu ili nisiharibu mshono wa sketi yangu, nikakaa, kisha nikaanza kutoa sauti ya chini ya kuomboleza kuendana na mazingira.
Haikupita hata dakika kumi, ghafla nikiwa katikati ya ule umati, nilihisi baridi ya ajabu ikianzia miguuni kupanda juu. Pale tumboni, lile bomu la maziwa ya mgando yaliyoharibika likaanza kuchanganyika na jasho la mahaba ya asubuhi niliyofanya na Kelvin. Tumbo lilituma mshtuko wa kwanza—likapiga shoti kali ya umeme wa nguvu za juu!
*"Mungu wangu!"* niliguna moyoni huku macho yakinitoka pima.
Misuli ya tumbo ilijikaza kwa nguvu kiasi kwamba nilihisi mapafu yangu yanakosa hewa. Kitu cha kwanza kilichonijia kichwani ni kusimama na kukimbia, lakini nikaangalia macho ya wale kina mama waliokuwa pembeni yangu wakonyezana. Nilijua nikinyanyuka tu kwa dharura, nusu ya mtaa itajua Shila anaumwa tumbo la kuhara. Urembo wangu wote ungeishia hapo.
Nikaamua kupambana kiume. Nilikaza misuli yote ya nyuma, nikawa nanyanyua tako langu la kulia juu kidogo kutoka kwenye benchi ili kuruhusu ule msisimko na presha ya gesi ipungue, huku nikiweka sura ya upole kama mtu anayemlilia marehemu kwa uchungu sana.
Wakati nikiwa kwenye pozi hilo la mateso, mama mmoja mjumbe wa Vikoba, aliyekuwa amekaa mbele yangu, aligeuka ghafla na kuniangalia tangu chini hadi juu. Macho yake yalikodolea jinsi nilivyokuwa nimekaa upande upande, huku jasho jembamba likichuruzika kutoka kwenye mashavu yangu hadi kwenye kifua.
"Shila mwanangu, mbona unajinyonganyonga hivyo kwenye benchi? Una nini?" aliniuliza kwa sauti ya sauti kubwa iliyofanya akina mama wengine wanne wageuke kunitazama.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika Episode inayofuata, Shila anazidiwa na maswali ya akina mama huku maumivu yakiongezeka mara dufu. Wakati akijaribu kujinasua kutoka kwenye lile benchi, anajikuta kwenye wakati mgumu zaidi pale mama msemaji anaposimama kuanza kutoa ushuhuda wa marehemu, akiamuru uwanja mzima utulie kimya kabisa. Usikose **EPISODE 3: Ukimya wa Kutisha na Presha ya Gesi**.
Nilipoingia kwenye uwanja wa msiba, nilikuta hema kubwa limejaa waombolezaji. Kina mama wa mtaani na wajumbe mashuhuri wa Vikoba walikuwa wamekaa kwa safu kwenye mabenchi marefu ya mbao, nyuso zao zikiwa zimejaa majonzi ya mchongo na umbea wa chini kwa chini.
Nilitembea kwa adabu, nikasogeza makalio yangu katikati ya akina mama wawili wazito waliojifunga khanga kifuani. Nilijisogeza taratibu ili nisiharibu mshono wa sketi yangu, nikakaa, kisha nikaanza kutoa sauti ya chini ya kuomboleza kuendana na mazingira.
Haikupita hata dakika kumi, ghafla nikiwa katikati ya ule umati, nilihisi baridi ya ajabu ikianzia miguuni kupanda juu. Pale tumboni, lile bomu la maziwa ya mgando yaliyoharibika likaanza kuchanganyika na jasho la mahaba ya asubuhi niliyofanya na Kelvin. Tumbo lilituma mshtuko wa kwanza—likapiga shoti kali ya umeme wa nguvu za juu!
*"Mungu wangu!"* niliguna moyoni huku macho yakinitoka pima.
Misuli ya tumbo ilijikaza kwa nguvu kiasi kwamba nilihisi mapafu yangu yanakosa hewa. Kitu cha kwanza kilichonijia kichwani ni kusimama na kukimbia, lakini nikaangalia macho ya wale kina mama waliokuwa pembeni yangu wakonyezana. Nilijua nikinyanyuka tu kwa dharura, nusu ya mtaa itajua Shila anaumwa tumbo la kuhara. Urembo wangu wote ungeishia hapo.
Nikaamua kupambana kiume. Nilikaza misuli yote ya nyuma, nikawa nanyanyua tako langu la kulia juu kidogo kutoka kwenye benchi ili kuruhusu ule msisimko na presha ya gesi ipungue, huku nikiweka sura ya upole kama mtu anayemlilia marehemu kwa uchungu sana.
Wakati nikiwa kwenye pozi hilo la mateso, mama mmoja mjumbe wa Vikoba, aliyekuwa amekaa mbele yangu, aligeuka ghafla na kuniangalia tangu chini hadi juu. Macho yake yalikodolea jinsi nilivyokuwa nimekaa upande upande, huku jasho jembamba likichuruzika kutoka kwenye mashavu yangu hadi kwenye kifua.
"Shila mwanangu, mbona unajinyonganyonga hivyo kwenye benchi? Una nini?" aliniuliza kwa sauti ya sauti kubwa iliyofanya akina mama wengine wanne wageuke kunitazama.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata:**
Katika Episode inayofuata, Shila anazidiwa na maswali ya akina mama huku maumivu yakiongezeka mara dufu. Wakati akijaribu kujinasua kutoka kwenye lile benchi, anajikuta kwenye wakati mgumu zaidi pale mama msemaji anaposimama kuanza kutoa ushuhuda wa marehemu, akiamuru uwanja mzima utulie kimya kabisa. Usikose **EPISODE 3: Ukimya wa Kutisha na Presha ya Gesi**.