Mapigo ya moyo wa Rahma yalidunda kama ngoma ya harusi inayokaribia kupasuka. Richard aliendelea kugonga mlango kwa nguvu huku akishangaa ukimya uliopo ndani. "Rahma! Mke wangu, upo ndani? Kaka Rama!"

Ndani ya sebule, taharuki ilikuwa imefika kileleni. Rahma alikuwa amevaa kile kivazi jekundu cha hariri ambacho hakikusitiri chochote, huku khanga zake zikiwa mbali kidogo na kochi. Ramadhani, kwa ujanja wa mjini, alirukia khanga moja na kumrushia Rahma.

"Vaa haraka! Ingia bafuni au jikoni, mimi naufungua mlango sasa hivi!" Ramadhani alinong'ona huku akivaa shati lake kwa kasi ya ajabu.

Rahma alijitanda khanga ile kwa fujo, huku akitetemeka mwili mzima. Alikimbilia jikoni na kuanza kugongesha vyombo makusudi ili ionekane alikuwa na kazi nyingi. Ramadhani alijinyoosha nguo zake, akavuta pumzi ndefu, kisha akaelekea mlangoni huku akijifanya anajinyoosha kama mtu aliyetoka usingizini.

Alifungua ufunguo na kuufungua mlango taratibu. "Aah! Mdogo wangu, umesharudi? Samahani, nilikuwa nimejisahau nimepitiwa na usingizi mzito hapa sebuleni, nikaona nifunge mlango kwa usalama."

Richard aliingia ndani huku akishusha gunia lake la mbegu chini. Alionekana mchovu lakini mwenye mashaka kidogo. "Usingizi gani huo kaka mpaka ufunge na ufunguo mchana huu? Na mbona mke wangu hamuitikii?"

"Rahma yuko jikoni, nadhani kelele za vyombo zilimfanya asikusikie," Ramadhani alijibu kwa sauti ya kujiamini, ingawa moyoni alikuwa anasali Richard asione mabadiliko yoyote.

Richard alielekea jikoni. Alimkuta Rahma amesimama karibu na sinki la vyombo, uso wake ukiwa mwekundu na jasho likimtiririka kifuani. "Mke wangu, mbona unajificha huku? Nimegonga mlango mpaka nimechoka."

"S-samahani mume wangu," Rahma aliongea kwa sauti ya kukata kirefu, akijaribu kuficha kile kivazi jekundu kilichokuwa kimejichomoza kidogo chini ya khanga. "Nilikuwa nachemsha maji ya moto, sikusikia kabisa."

Richard alimtazama mke wake kwa muda mrefu. Aliona jinsi Rahma anavyokwepa kumtazama machoni. Macho ya Richard yalianguka chini na kuona kipande cha kitambaa cha hariri jekundu kikichomoza kwa nyuma ya khanga ya Rahma.

"Hicho ni nini kimeanguka hapo nyuma yako, Rahma?" Richard aliuliza huku akisogea karibu.

Rahma alihisi dunia inazunguka. "H-hiki? Ah, ni... ni kitambaa changu cha zamani, nilikuwa nakitumia kufuta vumbi jikoni."

Richard alikiokota kile kitambaa. Kilikuwa ni kile kivazi cha hariri alichopewa na Ramadhani. Richard alikikagua kwa mashaka; hakuwahi kuona nguo ya aina hiyo dukani kwao kijijini. Alimtazama kaka yake aliyekuwa amesimama mlangoni mwa jiko, kisha akamtazama mkewe.

"Kitambaa cha kufutia vumbi kina urembo wa namna hii? Na mbona ni kipya hivi?" Richard aliuliza kwa sauti iliyoanza kubadilika na kuwa ya ukali.

Ramadhani alijua mambo yameharibika. Alijaribu kuingilia kati, "Mdogo wangu, hicho kitambaa nimekuja nacho mimi kutoka mjini. Nilikuwa nimekipanga pembeni nimepanga kumpa rafiki yangu mmoja hapa kijijini kama zawadi kwa mke wake, nadhani shemeji amekiokota akidhania ni kitambaa cha vumbi."

Richard alinyamaza kimya. Alikishika kile kivazi kwa mkono mmoja, huku mkono mwingine ukiwa umeshikilia gunia la mbegu. Angeweza kuwa mpole, lakini hakuwa mjinga. Alijua kuna kitu kinaendelea kati ya kaka yake na mke wake, lakini hakuwa na ushahidi wa kutosha.

"Sawa kaka," Richard alisema huku akikiweka kile kivazi mezani. "Basi kifunge vizuri usije ukampatia huyo rafiki yako kikiwa na vumbi la jikoni."

Richard alitoka nje na kuelekea ghalani bila kusema neno lingine. Rahma na Ramadhani walibaki wamepigwa na butwaa. Walijua kuwa Richard ameshaanza kupata mashaka, na amani ya nyumba ile ilikuwa imeanza kutoweka.

Usiku ule, Richard hakumgusa Rahma. Aligeukia upande wa pili na kulala kimya. Rahma alijua kuwa mchezo wao wa siri ulikuwa unakaribia kufika mwisho, lakini tamaa aliyokuwa nayo kwa Ramadhani ilikuwa bado inamtesa.