Jua la asubuhi lilianza kuchomoza huko kijijini Mbuyuni, lakini halikuleta joto la kawaida; lilileta baridi ya aibu na shutuma. Chini ya mti mkubwa wa Mbuyu, wazee wa kijiji walikuwa wamekaa kwenye viti vyao vya kienyeji, nyuso zao zikiwa zimekunjamana kwa hasira na masikitiko.

Katikati ya duara hilo la wazee, walikuwa wamesimama washtakiwa wawili: **Ramadhani** na **Rahma**. Ramadhani alikuwa ameinamisha kichwa chini, kiburi chake chote cha mjini kikiyeyuka kama nta mbele ya moto. Rahma naye alikuwa akilia kwa kwikwi, khanga yake ikiwa imeloa machozi.

Richard alisimama upande mmoja, akiwa ameshikiliwa na rafiki yake Juma. Macho yake yalikuwa mekundu kwa kukosa usingizi na kulia.

"Wananchi wa Mbuyuni," Mjumbe wa kijiji alianza kusema kwa sauti ya mamlaka. "Leo tumekusanyika hapa kushuhudia jambo ambalo halijawahi kutokea katika ardhi hii. Ramadhani, kaka wa damu wa Richard, amepatikana laivu kwenye kitanda cha mdogo wake akizini na mke wa mdogo wake."

Sauti za miguno na maneno ya laana yalisikika kutoka kwa wanakijiji waliozunguka eneo hilo. "Laana hiyo! Mwibieni mawe!" sauti moja ilisikika kutoka nyuma.

Mzee mmoja maarufu kwa busara, Mzee Joka, alisimama na kusema, "Ramadhani, una neno gani la kusema kabla ya hukumu yako? Umekiuka miiko ya udugu, umenajisi nyumba ya mdogo wako aliyekupa hifadhi."

Ramadhani alijaribu kusema kwa sauti ya unyonge, "Wazee wangu... mimi nimepotea. Shetani alinipitia, naomba mnisamehe."

"Shetani hakukupitia mjini unakoishi!" Mzee Joka alinguruma. "Ulikuja hapa kwa makusudi, ukaleta zawadi za hila, ukamrubuni mke wa mdogo wako. Huku ni usaliti wa damu."

Kisha wazee walimgeukia Rahma. "Na wewe Rahma, binti tuliyekujua kwa heshima. Ulikubalije kuvuliwa nguo na shemeji yako kwenye kitanda cha mumeo aliyekutolea mahari?"

Rahma alianguka chini akizidi kulia. "Naomba mnisamehe... nilidanganyika. Shemeji alinionyesha mambo nisiyoyajua, akaniahidi maisha ya mjini... mimi ni mwanamke dhaifu, naomba Richard anisamehe!"

Richard alipomsikia Rahma akiomba msamaha, alipiga hatua moja mbele. Kila mtu alinyamaza. "Rahma, usinitaje jina langu tena. Ulipokuwa ukifurahia na kaka yangu kitandani kwangu, hukufikiria udhaifu wako. Ulifikiria tu tamaa zako. Tangu leo, wewe si mke wangu tena."

Mjumbe alitoa hukumu ya kijiji:
1. **Kwa Ramadhani:** Aliamriwa kutoa faini ya ng'ombe watatu kwa mdogo wake kama fidia ya uharibifu wa nyumba na heshima. Aidha, alifukuzwa kijijini hapo hapo na kupigwa marufuku kukanyaga ardhi ya Mbuyuni milele.
2. **Kwa Rahma:** Aliamriwa kuchukua virago vyake vyote na kurudishwa kwao kwa wazazi wake na barua ya talaka. Wazazi wake waliamriwa kurudisha mahari yote aliyotoa Richard.

Wanakijiji walianza kumzomea Ramadhani huku wakimrushia matope na takataka alipokuwa akiondoka kijijini kwa aibu, akiwa amebeba begi lake kichwani. Rahma naye, akiwa amebeba mto wake mmoja na khanga zake, alijikokota kuelekea njia ya kwao, huku kila mtu akimnyooshea kidole cha laana.

Richard alibaki chini ya Mbuyu, akiwa na huzuni lakini moyo wake ukiwa umeanza kupata amani kidogo baada ya "sumu" kuondolewa nyumbani kwake.