UAMUZI MGUMU WA KUHAMA
Baada ya kiapo kile kizito na Rehema sebuleni, niligundua ukweli mmoja mchungu: nisingeweza kuendelea kuishi ndani ya nyumba ile. Kila kona ya nyumba ile ya Mabibo ilikuwa ikinikumbusha usaliti wangu. Kila nilipoutazama mlango wa chumba changu, nilikumbuka mgongo wa saa tisa usiku. Kila nilipomuona Rehema akitembea sebuleni huku tumbo lake likianza taratibu kubadilika, nilihisi kisu kikichoma moyo wangu.
Zaidi ya yote, nilishindwa kabisa kuvumilia wema wa Juma. Kila tulipokutana, Juma alikuwa akinieleza mipango yake ya kumlea mtoto huyo, akisema:
"Kelvin, mwanangu akizaliwa, wewe ndiye utakuwa mlezi wake mkuu baada yangu. Nataka asome shule nzuri, afike chuo kikuu, asiwe mlinzi kama sisi."
Maneno hayo yalikuwa yakinimaliza nguvu. Niliamua kuwa njia pekee ya kuokoa nafsi yangu na kuondoa ukaribu usio wa lazima na Rehema ni kuhama nyumba hiyo.
Ilinichukua wiki mbili za kutafuta chumba kimyakimya maeneo ya Manzese, umbali wa kilomita chache kutoka Mabibo. Nilipopata chumba kimoja kizuri cha kujitegemea na kulipia kodi ya miezi mitatu, nilisubiri siku ambayo Juma alikuwa mapumziko ili nimweleze uamuzi wangu.
Ilikuwa ni siku ya Jumamosi alasiri. Tulikuwa tumekaa nje ya nyumba tukinywa soda baridi. Rehema alikuwa ndani akipika chakula cha jioni. Nilishusha pumzi ndefu, nikajikusanya ujasiri, na kuanza kuzungumza.
"Juma ndugu yangu... kuna jambo nataka nikushirikishe," nilianza kwa sauti ya utulivu.
Juma aligeuka na kunitazama kwa umakini. "Niambie kaka, kuna tatizo lolote kazini?"
"Hapana, kazini kila kitu kiko sawa," nilijibu huku nikichezesha chupa yangu ya soda mkononi. "Ni kuhusu maisha ya hapa nyumbani. Kama unavyojua, sasa hivi familia yako inaongezeka. Shemeji ni mjamzito, na miezi michache ijayo mtapata mtoto. Nimeona ni busara mimi nitafute chumba changu pembeni ili muwe na nafasi ya kutosha na uhuru wa kulea familia yenu."
Tabasamu lililokuwa usoni mwa Juma lilifutika ghafla. Aliniangalia kwa mshangao mkubwa, kana kwamba nilikuwa nimemwambia jambo la ajabu sana.
"Kelvin! Unasema nini wewe?" Juma aliuliza kwa sauti iliyojaa mshangao na masikitiko kidogo. "Kwani kuna mtu amekukwaza humu ndani? Shemeji yako amekukosea heshima?"
"Hapana kabisa kaka! Shemeji hana tatizo lolote, amekuwa mwema kwangu kuliko hata dada yangu," nilijitetea haraka. "Ni mimi mwenyewe tu nimeona umri wangu unakwenda, nataka nianze kujitegemea rasmi ili nikiamua kuoa niwe tayari nina makazi yangu."
Juma alikaa kimya kwa sekunde kadhaa, akitingisha kichwa chake kwa kutoridhika.
"Kaka, mimi nilijua sisi ni ndugu. Uwepo wako hapa nyumbani unanipa amani kubwa sana, hasa sasa hivi ambapo shemeji yako ni mjamzito na mimi bado niko zamu ya usiku. Akiumwa ghafla usiku wa manane, nani atamsaidia haraka kama wewe haupo?"
Swali hilo lilinichoma moyoni, lakini nilijua fika kuwa kubaki kwangu kulikuwa na hatari kubwa zaidi kuliko kuondoka kwangu.
"Usijali kaka, sijahama mkoa. Nimepata chumba hapo Manzese tu, ni mwendo wa dakika kumi kwa bodaboda. Chochote kikitokea, unanipigia simu na dakika tano niko hapa," nilimhakikishia.
Wakati huo, Rehema alitoka mlangoni akiwa ameshika sahani ya matunda. Alikuwa amesikia sehemu ya mazungumzo yetu. Aliponitazama, niliona kitu fulani machoni pake—mchanganyiko wa huzuni na kuelewa. Alijua sababu halisi ya mimi kukimbia nyumba ile.
"Mume wangu, muache shemeji akajitegemee kama ameamua hivyo," Rehema aliingilia kati kwa sauti laini, akimsaidia Juma kukubaliana na hali halisi. "Na sisi tutakuwa tunamtembelea na yeye atakuwa anakuja kutusalimia."
Kwa shingo upande, hatimaye Juma alikubali. Siku iliyofuata, Juma mwenyewe alinisaidia kubeba vitu vyangu vichache kwenye gari dogo la kukodi na kunipeleka hadi kwenye chumba changu kipya Manzese.
Nilipoingia kwenye chumba changu kipya na Juma kuondoka kurudi kwake, nilifunga mlango na kuegemea ukuta, nikishusha pumzi ndefu. Nilihisi mzigo fulani umepungua begani mwangu. Sasa sikuwa nikilala chumba kimoja na siri yangu tena.
Lakini sikujua kuwa kuhama nyumba hakukumaanisha kuhama matokeo ya dhambi yangu. Miezi ilisonga kwa kasi, na tumbo la Rehema likazidi kukua, likileta siku ambayo sote tulikuwa tukiiogopa na kuisubiri kwa hamu tofauti: siku ya kujifungua!
USIKOSE SEHEMU YA 8: SURA INAYOFANANA
Katika sehemu inayofuata, miezi tisa inakamilika na Rehema anajifungua mtoto wa kiume. Furaha ya Juma haina kifani, lakini Kelvin anapokwenda kumtazama mtoto hospitalini, anagundua kitu kinachomsimamisha moyo. Je, ni nini hicho?