✦ Matangazo ✦

Story Tamu

Episode 23

MKUTANO USIOTARAJIWA

Sauti ya Juma iliposikika ikimuita Brian kutoka nje ya geti la hospitali, hali ya hewa ilionekana kusimama ghafla. Brian aligeuka kumtazama baba yake aliyekuwa amesimama kando ya bajaji, kisha akanitazama mimi tena kwa mshangao, akiona jinsi nilivyokuwa nikitetemeka na machozi yakilengalenga machoni mwangu.

Juma alitembea kwa hatua za haraka kuingia ndani ya geti, uso wake ukiwa umebadilika kutoka kwenye mshangao na kujaa ukali na tahadhari kubwa. Alimshika Brian begani na kumvuta nyuma yake kidogo, kama simba anayemlinda mwanawe dhidi ya hatari.

"Brian, nenda ukae kwenye bajaji unisubiri, nakuja sasa hivi," Juma alimwambia kwa sauti tulivu lakini yenye amri isiyopingika.

"Sawa baba, lakini huyu mzee alikuwa ananiita—" Brian alianza kusema, lakini Juma alimkatisha kwa upole.

"Nenda mwanangu, ni rafiki yangu wa zamani wa kazini. Fanya haraka."

Brian alinitazama kwa mara ya mwisho kwa jicho la udadisi, kisha akageuka na kutembea kuelekea kwenye ile bajaji iliyokuwa nje ya geti.

Mara tu Brian alipokuwa mbali kiasi cha kutosikia mazungumzo yetu, sura ya Juma ilibadilika kabisa. Tabasamu la upole alilokuwa nalo mbele ya mwanawe lilifutika, na nafasi yake ikachukuliwa na sura iliyochoka, yenye makovu ya maumivu ya miaka saba ya upweke.

"Kelvin... unafanya nini hapa Morogoro? Umetufuata?" Juma aliuliza kwa sauti ya chini, yenye mchanganyiko wa hasira na uchovu wa nafsi.

"Hapana Juma, nakuapia kwa jina la Mungu wangu," nilijibu haraka nikinyoosha mikono yangu juu kuonyesha amani. "Nimekuja kikazi. Kampuni yetu imepata tenda ya kulinda hii hospitali, na mimi ni Meneja wa Operesheni niliyekuja kukabidhi lindo. Sijui kama mnaishi hapa Morogoro."

Juma alinitazama kwa muda mrefu, akipima ukweli wa maneno yangu kupitia sare yangu ya kampuni na kitambulisho kilichokuwa kifuani mwangu. Alishusha pumzi ndefu, akaangalia pembeni.

"Miaka saba imepita Juma," nilianza kusema kwa sauti iliyovunjika kwa hisia. "Nimekutafuta kila mahali bila mafanikio. Sikuja hapa kuharibu maisha yenu, wala sitaki kumwambia Brian ukweli wowote. Nimeona jinsi alivyokua, nimeona jinsi ulivyomlea vizuri... amekuwa kijana mtanashati na mwenye afya. Nakushukuru sana Juma kwa kumpa mwanangu maisha mazuri ambayo labda mimi nisingeweza kumpa."

Juma alibaki kimya kwa sekunde kadhaa. Mvi zilizojaa kichwani mwake na mikunjo usoni mwake vilionyesha kuwa miaka saba iliyopita haikuwa rahisi kwake pia. Hatimaye, aligeuka na kunitazama machoni—wakati huu bila ile chuki kali ya hospitalini Muhimbili, bali kwa utulivu wa mtu aliyekwishapitia maumivu yote na kuyazoea.

"Unajua Kelvin," Juma alianza kusema kwa sauti ya chini, "nilipoondoka Dar es Salaam miaka saba iliyopita, nilikuwa na chuki kiasi cha kutamani kukuua. Lakini nilipokuja huku Morogoro, nikaanzisha biashara ndogo ya duka la nafaka kwa mafao yangu na kuanza maisha mapya na Brian, niligundua jambo moja."

Nilimsikiliza kwa makini, moyo wangu ukidunda kwa kasi.

"Niligundua kuwa kukuchukia wewe hakukubadilisha ukweli kuwa Brian ndiye sababu ya mimi kuishi," Juma aliendelea. "Amemaliza kidato cha nne mwaka jana kwa ufaulu wa daraja la kwanza, na sasa yuko kidato cha tano anasoma masomo ya sayansi ili awe daktari—kama nilivyokuwa nikiota tangu akiwa mdogo. Leo tumekuja hapa hospitali kwa ajili ya vipimo vyake vya afya vya kujiunga na kambi ya wanafunzi bora wa sayansi."

Machozi ya furaha na uchungu yalinitiririka usoni. Nilitabasamu katikati ya machozi yangu. "Nilijua tu... nilijua kuwa atafika mbali chini ya mikono yako."

"Lakini siri yetu bado iko palepale Kelvin," Juma aliniambia kwa msimamo. "Brian anajua mimi ndiye baba yake pekee duniani. Ukijaribu kuvunja ukuta huo, utamuua kijana huyu kisaikolojia."

"Sitavunja kamwe Juma. Nakuapia tena," nilisema kwa uthabiti.

Juma alinitazama kwa sekunde chache, kisha kwa mara ya kwanza baada ya miaka saba, alinyoosha mkono wake wa kulia kuelekea kwangu. Nilipoushika mkono ule, nilihisi uzito wa msamaha na uelewa ambao hauhitaji maneno mengi.

"Kazi njema Kelvin. Tunawahi nyumbani," Juma alisema, akaachia mkono wangu na kugeuka kuelekea kwenye bajaji alipokuwa akisubiri Brian.

Niliposimama pale nikimtazama Juma na Brian wakiondoka pamoja, nilijua kuwa ingawa mimi ndiye niliyepanda mbegu ile usiku wa dhambi, Juma ndiye aliyekuwa baba halisi wa Brian.


USIKOSE SEHEMU YA 24: BARUA YA REHEMA
Katika sehemu inayofuata, maisha ya Kelvin yanapata utulivu baada ya kukutana na Juma, lakini siku chache baada ya kurudi Dar es Salaam, anapokea ujumbe wa kushangaza kutoka kwa mtu aliyesahaulika kwa miaka mingi—Rehema! Je, Rehema anataka nini tena baada ya miaka yote hiyo?