MGONGO WA SAA TISA USIKU
Uchovu wa kusimama juani kwa saa kumi na mbili mfululizo pale kwenye malango ya maghala ya Mandela Road ulikuwa umenimaliza nguvu kabisa. Kichwa changu kilikuwa kizito, na miguu ilikuwa ikiwaka moto. Nilipojitupa kitandani usiku ule, haikuchukua hata dakika tano kabla sijazama kwenye usingizi mzito usio na ndoto.
Nyumba nzima ilikuwa imegubikwa na ukimya wa ajabu. Sauti pekee iliyokuwa ikisikika kwa mbali ilikuwa ni mvumo wa feni yangu ndogo ya mezani iliyokuwa ikizunguka kwa kasi ikijaribu kupooza joto kali la usiku wa Dar es Salaam, pamoja na milio ya wadudu wa usiku nje ya dirisha.
Saa za usiku zilisonga kwa kasi. Saa sita ilipita. Saa saba ikapita. Saa nane ikapita.
Ilipofika majira ya saa tisa kamili usiku—muda ambao hata wachawi na walinzi huwa wamechoka—nilisikia sauti ikinivuta kutoka kwenye lindi zito la usingizi.
Koko! Koko! Koko!
Ilikuwa ni sauti ya mlango wangu wa chumba ukigongwa kwa taratibu, lakini kwa msisitizo.
Nilifumbua macho yangu taratibu. Giza lilikuwa limetanda chumbani, isipokuwa mwanga hafifu wa taa ya barabarani uliokuwa ukipenyeza kupitia mapazia ya dirishani. Nilibaki nimetulia kwa sekunde kadhaa nikisikiliza kama nilikuwa nimeota au ni kweli.
Koko! Koko! Koko!
Mlango uligongwa tena. Wakati huu nilisikia na sauti nyororo ya mwanamke ikiniita kwa sauti ya chini, kana kwamba alikuwa akiogopa majirani wasisikie:
"Shemeji... Shemeji Kelvin... naomba uamke kidogo."
Moyo wangu ulipiga paah! Nilikaa kitako kitandani haraka, usingizi wote ukipotea ghafla. Nilijua kabisa sauti ile ilikuwa ni ya Rehema. Hofu iliniingia nikidhani labda kuna hatari imetokea—labda wezi wamevamia nyumba, au labda ameugua ghafla usiku ule.
Nilishuka kitandani haraka, nikachukua bukta yangu niliyokuwa nimeiweka pembeni na kuivaa haraka juu ya boksa yangu, kisha nikafungua kufuli ya ndani ya mlango wangu.
"Shemeji, kuna nini? Mbona usiku sana, unaumwa?" niliuliza kwa wasiwasi huku nikifungua mlango nusu.
Rehema alikuwa amesimama mlangoni. Mwanga wa taa ya sebuleni uliokuwa nyuma yake ulimulika umbo lake lote. Nilipomtazama, pumzi zangu zilisita kwa sekunde kadhaa.
Hakuwa amevaa nguo za kulalia za heshima kama ilivyokuwa kawaida yake. Alikuwa amejifunga khanga moja tu nyepesi kifuani, iliyoshuka mpaka magotini. Mabega yake yote yalikuwa wazi, na ngozi yake ya maji ya kunde ilikuwa iking'aa kwa jasho jepesi kutokana na joto la usiku. Khanga ile ilikuwa imebana mwili wake kiasi cha kuchora kila mwinuko wa kifua chake na kiuno chake chembamba.
"Hapana shemeji, siumwi," Rehema alijibu kwa sauti ya chini iliyokuwa ikitetemeka kidogo, huku akishindwa kunitazama usoni moja kwa moja. "Samahani kwa kukusumbua usingizini. Naomba unisaidie maji ya kunywa. Sijachota maji mchana, nimeamka na kiu kali sana."
Nilishangaa kidogo. Nyumba yetu ilikuwa na maji ya bomba yanayotoka ndani, na jikoni kulikuwa na chujio la maji.
"Shemeji, kwani maji kwenye bomba au kwenye chujio jikoni hayatoki?" nilimuuliza nikiwa bado nimeshika kitasa cha mlango.
Akajibu kwa utulivu wa ajabu huku akisogea hatua moja mbele, karibu zaidi na mimi:
"Yanapatikana shemeji, lakini nataka maji yaliyotulia kwenye chupa... yale ya baridi kidogo uliyonayo chumbani kwako. Kooni kumenikauka sana."
Nilitazama saa yangu ya ukutani. Ilikuwa ni saa tisa na dakika saba usiku. Niliona ni jambo la kawaida kumsaidia mke wa rafiki yangu maji ya kunywa, hasa ukizingatia Juma hakuwepo nyumbani.
"Sawa shemeji, subiri hapo nikuletee," nilimwambia.
Niliachia mlango na kugeuka kuelekea pembeni mwa chumba kulipokuwa na meza yangu ndogo yenye chupa ya maji. Lakini kabla sijafika mezani, nilisikia mlango wangu ukifunguliwa zaidi na kufungwa kwa taratibu nyuma yangu.
Nilipogeuka, nilimkuta Rehema tayari ameshaingia ndani ya chumba changu!
Badala ya kusimama mlangoni kusubiri maji, alitembea taratibu kwa hatua za uchovu na kwenda kukaa moja kwa moja kwenye ukingo wa kitanda changu. Alipokaa, khanga yake ilifunguka kidogo upande wa mapajani, ikifichua paja lake laini lililojaa vizuri. Alishusha pumzi ndefu na kuegemea mkono mmoja kitandani.
"Samahani shemeji, nimeingia ndani... najisikia uchovu mkubwa sana, miguu yangu haina nguvu kabisa za kusimama," alisema huku akinitazama kwa macho malegevu yaliyojaa kitu fulani ambacho sikutaka kukielewa wakati ule.
Hapo ndipo kengele ya hatari ilianza kulia kichwani mwangu. Mazingira yale hayakuwa salama hata kidogo. Mke wa rafiki yangu wa damu alikuwa ndani ya chumba changu, amekaa kitandani kwangu saa tisa usiku, akiwa amejifunga khanga moja tu!
Nilichukua chupa ya maji na glasi iliyokuwa mezani, nikamimina maji na kumpelekea pale kitandani. Nilihakikisha nasimama umbali wa hatua mbili kutoka alipokaa.
"Shika maji haya shemeji, kunywa," nilimwambia kwa sauti kavu, nikijaribu kuweka heshima na umbali kati yetu.
Alichukua glasi ile, vidole vyake vikigusa vidole vyangu kwa sekunde chache. Mikono yake ilikuwa ya moto sana. Alikunywa maji yale taratibu, akimaliza glasi nzima, kisha akanirudishia glasi.
"Asante sana shemeji. Mungu akubariki," alisema, lakini hakunyanyuka.
Badala ya kusimama na kuondoka kurudi chumbani kwake, Rehema alijilaza kidogo upande, akiweka kichwa chake karibu na mto wangu.
"Shemeji, najisikia mpweke sana humu ndani. Kila nikirudi chumbani kwangu naona giza na ukimya unanitisha. Mume wangu hanipigii simu usiku, nikiwa peke yangu mawazo yananitesa sana," alianza kunisimulia kwa sauti ya kulalamika, yenye mvuto wa kike uliojaa upole.
Nilishikwa na kigugumizi. Sikujua nimjibu nini. Nilikuwa nimesimama katikati ya chumba nikiwa nimeshika glasi tupu mkononi, moyo ukinienda mbio. Nilijua fika kuwa kama Juma angetokea muda ule—au hata jirani yeyote angejua—hakuna mtu ambaye angeamini kuwa tulikuwa tunazungumza tu kuhusu upweke.
"Shemeji, nakuelewa," nilimwambia kwa upole lakini kwa msimamo. "Lakini sasa ni saa tisa usiku. Mimi natakiwa kuamka saa kumi na moja asubuhi kwenda kazini. Naomba uende chumbani kwako ukapumzike, tutazungumza kesho jioni nikirudi."
Rehema alinitazama kwa muda mrefu. Tabasamu hafifu lilitanda usoni mwake. Alinyoosha mkono wake na kushika shuka langu, kisha akasema kwa sauti ya chini iliyopenya moja kwa moja kwenye masikio yangu:
"Wewe lala tu shemeji... usijali kuhusu mimi. Nitapumzika hapa pembeni kwa dakika kumi tu nipate nguvu, halafu nitaondoka kimyakimya hutahisi hata nikitoka."
Nilijaribu kumshawishi tena, nikimwambia si vizuri kulala chumba kimoja, lakini alikataa katakata akidai anajisikia kizunguzungu akisimama.
Kwa kuwa nilikuwa nimechoka kupita kiasi na sikutaka kuleta kelele usiku ule kwa kumtoa kwa nguvu, nilifanya kosa la kwanza la kijinga: niliamua kujilaza upande wa pili wa kitanda changu, mbali naye kabisa, nikigeukia ukutani, nikiamini kuwa nitalala na yeye ataondoka baada ya dakika chache.
Lakini dakika kumi zikawa ishirini. Ukimya ukatawala chumbani. Joto la mwili wake lililokuwa upande wa pili wa kitanda lilianza kusambaa, na harufu nzuri ya mafuta yake ya mgando ilianza kujaa puani mwangu.
Nikiwa nimefumba macho nikijaribu kulazimisha usingizi urudi, ghafla nilihisi kitanda kikitingishika. Muda mfupi baadaye, nilihisi mkono laini na wa moto ukigusa mgongo wangu ulio wazi, na mwili wa joto ukisogea na kujibanza nyuma yangu...
USIKOSE SEHEMU YA 3: MTEGO WA SHETANI
Katika sehemu inayofuata, mipaka yote ya heshima na urafiki inavunjika chumbani kwa Kelvin. Ni nini kitakachotokea baada ya Rehema kuvua khanga yake na kumkumbatia shemeji yake kitandani?