✦ Matangazo ✦

Story Tamu

Episode 1

URAFIKI WA CHINI YA PAA MOJA

Kazi ya ulinzi inahitaji roho ngumu, uvumilivu, na uaminifu wa hali ya juu. Unapokuwa lindoni usiku wa manane, wakati mji mzima umelala, mwenzako unayefanya naye kazi anakuwa zaidi ya mfanyakazi mwenzako—anakuwa ndugu yako, mlinzi wa uhai wako, na mtu unayemkabidhi mgongo wako bila hofu.

Hivyo ndivyo ilivyokuwa kati yangu na Juma.

Mimi naitwa Kelvin. Kwa miaka mitatu mfululizo, mimi na Juma tumekuwa tukifanya kazi kwenye kampuni moja ya ulinzi binafsi hapa jijini Dar es Salaam. Urafiki wetu haukuanzia kwenye ofisi za kampuni, bali ulijengwa kwenye baridi kali ya usiku, mbu wa mabondeni, na hatari za wezi wa majumbani na viwandani. Tulikuwa tukilindana kwa hali na mali.

Kutokana na mishahara yetu ya ulinzi ambayo mara nyingi ilikuwa haikidhi mahitaji makubwa ya maisha ya mjini, mimi na Juma tulikubaliana kupanga nyumba moja maeneo ya Mabibo ili kupunguza gharama za kodi. Ilikuwa ni nyumba ya vyumba viwili na sebule. Chumba kimoja kilikuwa changu, na kingine kilikuwa cha Juma na mkewe, Rehema.

Juma alikuwa amemuoa Rehema mwaka mmoja tu uliopita. Wakati huo mimi nilikuwa bado kapera, nikiishi maisha yangu ya kawaida bila mke wala mchumba wa kudumu.

Rehema alikuwa mwanamke mrembo wa umbo la wastani, mwenye rangi ya maji ya kunde, macho makubwa yenye aibu, na sauti laini iliyokuwa ikisikika kwa utulivu muda wote. Lakini zaidi ya uzuri wake wa nje, alikuwa mwanamke mwenye heshima na upendo wa dhati. Kila niliporudi kutoka kazini nikiwa nimechoka, Rehema hakusita kunipikia chakula, kunifulia sare zangu za kazi mara moja moja, na kunihudumia kama mdogo wake au kaka yake wa damu.

"Shemeji Kelvin, chakula kiko mezani. Usilale na njaa, najua lindo la mchana lina jua kali," Rehema alikuwa akiniambia mara kwa mara huku akitabasamu kwa adabu.

"Asante sana shemeji yangu. Mungu akubariki sana, sijui ningekuwa naishi vipi bila ninyi," nilikuwa nikimjibu kwa heshima kubwa.

Kwa kweli, katika akili yangu, sikuwahi hata siku moja kumtazama Rehema kwa jicho la matamanio. Nilimheshimu Juma kupita kiasi. Juma alikuwa ameniamini kiasi cha kunikaribisha niishi ndani ya nyumba moja na mkewe, jambo ambalo wanaume wengi wa mjini hawawezi kulifanya kutokana na wivu na hofu ya usaliti. Kwangu mimi, Rehema alikuwa sawa na dada yangu wa kuzaliwa tumbo moja.

Maisha yetu yalikwenda kwa amani na furaha kubwa. Jioni nyingi tulizokuwa hatuna zamu, tulikuwa tukikaa sebuleni tukipiga stori, tukicheka, na kupanga mipango ya maisha yetu ya baadaye. Juma alikuwa akiniambia mara kwa mara:

"Kelvin, wewe ni ndugu yangu. Hata ikitokea siku nimefariki, najua mke wangu atakuwa mikono salama chini ya uangalizi wako."

Maneno hayo yalikuwa yakinigusa sana moyoni na kunifanya nijione nina deni kubwa la uaminifu kwake.

Lakini sikujua kuwa shetani hana likizo, na kwamba majaribu hayapigi hodi kwa taarifa.

Mabadiliko yalianza taratibu mwezi wa nane wa mwaka huo. Kampuni yetu ilipata tenda mpya ya kulinda maghala makubwa ya mizigo kule Mandela Road. Kutokana na ukubwa wa lindo hilo, uongozi wa kampuni ulibadilisha ratiba zetu za kazi. Badala ya mimi na Juma kufanya kazi zamu moja kama ilivyokuwa awali, tulitenganishwa.

Juma alipangiwa zamu ya usiku—kuanzia saa kumi na mbili jioni hadi saa kumi na mbili asubuhi. Mimi nilipangiwa zamu ya mchana—kuanzia saa kumi na mbili asubuhi hadi saa kumi na mbili jioni.

Hii ilimaanisha kwamba kila nilipokuwa narudi nyumbani jioni kutoka kazini, Juma alikuwa ndiyo kwanza anajiandaa kuondoka kwenda kazini. Tulikuwa tukipishana mlangoni.

"Shemeji, mimi naingia kazini. Hakikisha unafunga milango vizuri usiku, unajua mitaa hii haina usalama," Juma alikuwa akiniambia kila jioni kabla ya kuondoka.

"Usijali ndugu yangu, kila kitu kitakuwa sawa. Kazi njema," nilimjibu.

Hali hiyo ilimfanya Rehema abaki nyumbani na mimi kila usiku. Kwa wiki za mwanzo, kila kitu kilikuwa kawaida. Niliporudi kazini, nilikula chakula changu, nikaoga, kisha nikaingia chumbani kwangu kulala mapema ili niwahi kuamka asubuhi. Rehema naye alifunga mlango wa chumba chake na kulala.

Lakini kadiri siku zilivyozidi kwenda, nilianza kuhisi mabadiliko madogo kwa Rehema.

Alianza kuwa mpweke sana. Zamu ya usiku ya Juma ilimfanya Rehema akose muda wa kukaa na mumewe, kwani Juma aliporudi asubuhi alikuwa amechoka sana na alitumia mchana mwingi kulala. Hivyo, muda pekee ambao Rehema alikuwa akipata mtu wa kuzungumza naye ilikuwa ni jioni niliporudi mimi.

alianza kukaa sebuleni muda mrefu zaidi tukiwa tunatazama runinga. Wakati mwingine alikuwa akivaa nguo za nyumbani ambazo zilikuwa nyepesi na zilizochora umbo lake vizuri, tofauti na zamani alipokuwa akijifunga khanga muda wote. Nilijitahidi kutotilia maanani, nikijiaminisha kuwa labda ni kwa sababu ya joto la Dar es Salaam.

Siku moja ya Ijumaa, nilirudi nyumbani nikiwa nimechoka sana. Juma alikuwa ameshaondoka kwenda kazini dakika kumi zilizopita. Nilimkuta Rehema amekaa sebuleni akiwa ameshika tama, macho yake yakionekana kuwa na huzuni na uchovu wa mawazo.

"Shemeji, mbona leo uko kimya sana? Kuna tatizo?" nilimuuliza kwa upole huku nikivua buti zangu za kazi.

Rehema alishusha pumzi ndefu, akanitazama kwa macho yaliyojaa hisia ambazo sikuwahi kuziona kwake hapo awali, kisha akasema kwa sauti ya chini:

"Hakuna tatizo kubwa shemeji... ni upweke tu. Nyumba inakuwa kimya sana usiku."

Nilitabasamu kidogo ili kumtia moyo, "Pole shemeji, ni mambo ya kazi tu. Hii ratiba itabadilika hivi karibuni."

Nilienda kuoga, nikala chakula, na kuingia chumbani kwangu kulala mapema kwani siku iliyofuata nilikuwa na zamu ngumu. Niliufunga mlango wangu wa chumba, nikazima taa, na kujilaza kitandani.

Sikujua kwamba usiku huo ndio ungekuwa mwanzo wa mwisho wa amani yangu duniani. Sikujua kuwa mlango wangu ungegongwa saa tisa usiku, na kubadilisha maisha yangu, ya Juma, na ya Rehema milele.


USIKOSE SEHEMU YA 2: MGONGO WA SAA TISA USIKU
Katika sehemu inayofuata, usingizi mzito wa Kelvin unakatizwa na sauti ya mwanamke anayegonga mlango wake usiku wa manane akiomba maji ya kunywa. Nini kitatokea baada ya mlango kufunguliwa?