Giza la usiku lilikuwa likikimbiana na miale ya kwanza ya alfajiri wakati akina Musa na wale wawindaji walipochungulia bonde la Chunya kutokea kilele cha mwisho cha milima ya nyuma. Macho yao yalishuhudia kitu ambacho hakikuwa cha kawaida; kijiji kizima na eneo la machimbo vilikuwa vimefunikwa na moshi mweupe mzito uliokuwa unatoka ardhini, ukizunguka kama kimbunga kuelekea kwenye pango la Mzee Kibatala.

"Huo siyo moshi wa moto," Saimon, kiongozi wa wawindaji, alinong'ona huku akishika hirizi yake. "Hiyo ni mivuke ya kuzimu. Kibatala ameanza tambiko la *Kufunga Jiji*. Akimaliza, kila aliyewahi kuguswa na Bahati atapoteza utu wake jumla, na Bahati atakuwa msukule wake."

Bahati alikuwa amelala kwenye machela, akivuta pumzi fupi fupi. Kidole chake cha mwisho kilikuwa kimeanza kugeuka rangi ya kijivu. Ulimi wake wa shaba ulikuwa umemfanya ashindwe hata kumeza mate, na sasa alikuwa anaonekana kama sanamu iliyoanza kufa kuanzia ncha za vidole.

Ghafla, kishindo kikubwa cha mapanga ya helikopta kilipasua anga. Helikopta mbili za jeshi la polisi, zikiwa na nembo ya "Operesheni Tokomeza Utapeli," zilitua mita mia chache kutoka kwenye mlango wa pango. Kamishna Jengua alishuka akiwa amevalia sare za kivita, akiwa ameshika kipaza sauti kikubwa.

"Kibatala! Toa huyo kijana mara moja! Tunajua yuko njiani kuja hapa!" sauti ya Jengua ilirindima bondeni. "Chunya imezingirwa! Hakuna uchawi utakaookoa maisha ya muuaji huyu!"

Musa alimtazama Zubeiri. "Tukielekea pale sasa hivi, polisi watatushambulia kabla hata hatujafika kwa mganga. Na tukiwa hapa, Bahati anakufa."

Bahati, akitumia nguvu ya mwisho ya ubongo wake, alimshika Musa mkono. Kwa kidole chake kilichokuwa kinaanza kufa, alichora alama ya **"V"** kwenye kiganja cha Musa. Musa alielewa; Bahati alikuwa anawakumbusha kuwa walikuwa na **Zubeiri**, yule "Mchungaji" feki.

"Zubeiri! Vaa lile vazi lako la unabii!" Musa aliamrisha kwa haraka. "Wewe ndiye utatuvusha. Polisi hawawezi kupiga risasi kundi la waumini wanaokuja kuokoa roho. Saimon, nyinyi wawindaji, jifanyeni waumini mnaomsaidia nabii kumbeba mlemavu."

Zubeiri alitetemeka lakini alivaa vazi lake lililochanika-chanika. Walijitokeza kutoka mafichoni huku Zubeiri akianza kupiga kelele za "maombi" kwa sauti ya juu, akimwinua msalaba wake wa mbao juu. "Acheni risasi zenu! Bwana amenituma kuleta toba mahali hapa! Huu moshi siyo wa binadamu, ni laana inayohitaji maombi!"

Askari wa Jengua, wakiwa wamechanganyikiwa na ule moshi mweupe unaowawasha machoni, walisita kufyatua risasi walipoona kundi la "waumini" likimbeba mgonjwa anayehitaji msaada wa kiroho.

Walipofika karibu na mlango wa pango, moshi ulikuwa mkali kiasi kwamba hata askari walishindwa kusogea. Lakini kwa Bahati, moshi ule ulikuwa kama chakula; mapafu yake yalianza kuvuta ule mvuke, na kwa sekunde chache, ulimi wa shaba ulianza kulegea.

"Ingieni!" sauti ya Mzee Kibatala ilisikika ndani ya pango kama radi. "Dakika ya mwisho imewadia!"

---
**ITAENDELEA...**

**Kionjo cha Episode 21:**
Ndani ya pango, Bahati anakutana na Mzee Kibatala aliyebadilika sura na kuwa kiumbe cha kutisha. Kibatala anampa sharti la mwisho: "Ili upone, lazima unipe ulimi wako wa shaba uwe ufunguo wa utajiri wangu, na wewe ubaki kuwa bubu maisha yako yote." Wakati huohuo, Kamishna Jengua anavunja mlango wa pango kwa mabomu. Je, Bahati atakubali kuwa bubu ili aokoe jamii? Usikose sehemu inayofuata: **Ufunguo wa Shaba.**