Taksi ilisimama kwa ghafla kando ya barabara ya vumbi huko Kibaha, maeneo ya Maili Moja. Usiku ulikuwa wa baridi, lakini ndani ya gari kulikuwa na joto la hofu. Bahati alikuwa amelegea kabisa, ulimi wake wa shaba ukiufanya mdomo wake uwe mzito kiasi kwamba mate ya rangi ya kijivu yalikuwa yakimtoka pembeni.

"Tumefika," Musa alinong'ona. "Yule askari anaishi kwenye kile kibanda cha mbao. Nimesikia kwa majirani kuwa tangu lile tukio la basini, maisha yake yameharibika. Alifukuzwa kazi kwa kusingiziwa kuwa ana 'laana' inayoweza kuambukiza askari wenzake."

Walishuka na kumbeba Bahati mpaka mlangoni. Musa aligonga mlango kwa hadhari. Mlango ulifunguliwa na mwanamume aliyekuwa na ndevu nyingi, macho yaliyochoka, na harufu kali ya gongo. Alikuwa amevaa suruali ya sare ya polisi iliyochanika-chanika—ndiye yule askari.

"Nini mnataka?" sauti yake ilikuwa na uchungu. "Kama mmekuja kucheka ulemavu wangu, ondokeni kabla sijawafanyia kitu kibaya."

Musa alipiga magoti. "Mzee, hatukuja kucheka. Tumekuja kurekebisha kosa. Huyu kijana ndiye aliyekusababishia hayo matatizo, na sasa anataka kukurudishia heshima yako."

Yule askari, aliyetambuliwa kwa jina la **Afande Mwema**, alimtazama Bahati. Hasira ilipanda ghafla machoni mwake. Alirudi ndani kwa kasi na kutoka akiwa ameshika bastola yake ya akiba (isiyo rasmi). "Nyinyi ndio mlioniharibia maisha yangu! Mlinifanya nionekane kama takataka mbele ya wanangu!"

Zubeiri alipiga kelele, "Usifyatue! Afande, Bahati hawezi hata kuongea! Ulimi wake ni chuma! Ukimuua sasa hivi, utabaki hivo milele! Mguso wake wa pili ndio dawa pekee!"

Afande Mwema alitetemeka, kidole chake kikiwa kwenye mtambo wa kufyatulia. Bahati alijikokota kwa magoti, akanyosha mkono wake uliokuwa unabadilika rangi na kuwa mweusi. Macho ya Bahati yalikuwa yanatoa machozi ya damu, yakisihi msamaha bila neno.

Mwema alishusha pumzi ya hasira, akashusha bastola chini kidogo. "Fanya haraka kabla sijabadili mawazo."

Bahati alimgusa Mwema begani. Safari hii, hakukuwa na mwanga wa zambarau. Badala yake, moshi mweusi ulitoka kwenye kiganja cha Bahati na kuingia mwilini mwa askari yule. Mwema alihisi joto kali likipita kwenye mishipa yake, na ghafla, alihisi "utu" wake ukirejea kwa kishindo.

Afande Mwema alianguka chini akilia. "Imerudi... Mungu wangu, imerudi!"

Lakini gharama kwa Bahati ilikuwa ya kutisha. Mara tu baada ya mguso ule, Bahati alipata kifafa cha ajabu. Mwili wake ulianza kuwa mgumu kama jiwe, na ile hirizi ya shaba ilipasuka vipande viwili. Ulimi wake wa shaba ulimfanya ashindwe hata kuvuta hewa.

"Musa! Hirizi imepasuka!" Zubeiri alipiga kelele. "Ile kinga imetoweka, sasa hivi nguvu ya Mzee Kibatala inakuja kumchukua jumla!"

Mbali kule Chunya, kwenye pango la Mzee Kibatala, mzee yule alicheka kwa sauti ya kishirikina. "Umerudisha wawili, lakini bado watatu. Saa kumi na mbili zijazo, Bahati atakuwa wangu milele!"

---
**ITAENDELEA...**

**Kionjo cha Episode 17:**
Afande Mwema, akishukuru kurudishiwa utu wake, anawaambia siri moja: "Polisi wameunda kikosi maalum cha kuwasaka, na kiongozi wao ni mtu anayejua siri za Mzee Kibatala." Wakati huohuo, kiganja cha Bahati kinaanza kuoza kwa kasi. Je, watawahi kufika Chunya kabla mkono haujakatika? Usikose sehemu inayofuata: **Kimbunga cha Saa 12.**