Maisha yetu baada ya kuzaliwa kwa Imani yalibadilika kabisa. Ile alama ya pembe katikati ya paji la uso wake haikuwa alama ya kawaida; ilikuwa inang'aa gizani na kila Imani alipokuwa analia, upepo mkali ulikuwa unapiga ndani ya nyumba yetu ya Pangani.

Zaituni alimpenda Imani kupita kiasi, lakini upendo wake ulikuwa na chembechembe za uoga. Alikuwa hamuachi mtoto hata sekunde moja, na kila nilipojaribu kumkaribia mwanangu, Imani alikuwa ananitazama kwa jicho la chuki ambalo lilinikumbusha usiku ule wa mwisho na Kamulenga kule msituni.

Siku moja, Imani akiwa na umri wa mwezi mmoja tu, nilimkuta ameshika kitu mkononi mwake kidogo. Nilipolazimisha kufungua kiganja chake, nilishtuka nikaanguka chini. Alikuwa ameshika **kipande cha mfupa wa binadamu**—mfupa ule ule uliokuwa ndani ya pembe ya Kamulenga niliyopasua kwa Mzee Manyanya!

"Inawezekanaje? Nilichoma kila kitu!" nilipiga yowe.

Zaituni aliniangalia kwa utulivu wa kutisha. "Said, hukuelewa. Kamulenga hakufa ili apotee, alikufa ili azaliwe upya ndani ya kitu anachokipenda zaidi... na sasa umerudi kumpokea mwanao."

Nilihisi dunia inanizunguka. Nilikumbuka maneno ya Mzee Manyanya kuwa laana ya mke wa mganga haifutiki kwa maji ya baraka pekee, bali kwa kafara ya kweli. Niliamua kuwa siwezi kuruhusu giza litawale nyumba yangu. Nilimchukua Imani usiku wa manane nikiwa nimejifunika giza, nikakimbia naye mpaka ufukweni mwa bahari ya Hindi.

Nilitaka kumtupa majini ili kukomesha huu mkosi, lakini nilipomuinua juu, Imani aliongea kwa sauti ya kiume, sauti ile ile ya Kamulenga:
"Festo, ukinitupa, unamtupa mwanao. Ukiniacha, unaiacha damu yako. Mimi na wewe ni kitu kimoja sasa."

Mikono yangu ililegea. Sikuweza kumuua mwanangu. Nilipiga magoti mchangani na kulia kwa uchungu, nikimwomba Mungu anihurumie kwa tamaa zangu za kwanza zilizofikisha maisha yangu hapa. Ghafla, mzee yule kipofu alitokea tena pembeni yangu.

"Festo, siri ya ushindi si kifo, bali ni **Toba na Jina**," mzee yule alisema. "Mbatize huyu mtoto kwa jina la aliye juu, na uifute alama ile kwa machozi ya kweli ya majuto."

Nilifanya hivyo hapo hapo ufukweni. Nilitumia maji ya bahari na machozi yangu, nikamuombea mwanangu kwa dhati ya moyo wangu. Nilipogusa ile alama ya pembe usoni mwake kwa maji ya bahari, Imani alipiga yowe la kitoto—sauti ya kweli ya mtoto mchanga—na ile alama nyeusi ikayeyuka na kupotea kabisa. Macho yake ya kijani yakabadilika na kuwa meusi na yenye amani.

Nilirudi nyumbani na kumkuta Zaituni akiwa amepiga magoti akisali, hali yake ya ajabu ikiwa imetoweka. Tulikumbatiana sote watatu, tukijua kuwa sasa safari ya giza imeisha rasmi.

***

**HITIMISHO**

Leo hii, Imani ana umri wa miaka mitano. Ni mtoto mwenye akili na mpole, na hakuna alama yoyote ya ushirikina usoni mwake. Mimi na mke wangu bado tunaishi Tanga, tukiendesha biashara yetu ya uvuvi kwa uaminifu.

Nimeandika simulizi hii ndefu kukuonya wewe unayesoma:
1. **Tamaa ya mke wa mtu ni sumu:** Inakufungulia milango ya giza ambayo huwezi kuifunga mwenyewe.
2. **Utajiri wa haraka una gharama:** Usikubali kuuza utu wako kwa ajili ya fedha za majini au ushirikina.
3. **Mungu ni mshindi:** Hakuna uchawi unaoweza kushinda nguvu ya toba ya kweli.

Mimi ni Festo (Said), na hii ndiyo ilikuwa simulizi ya maisha yangu na **MKE WA MGANGA**.