Baada ya Kamulenga kugeuka majivu pale msituni, ukimya wa ajabu ulitawala. Nilihisi amani ambayo sijawahi kuipata maishani mwangu, kana kwamba minyororo mizito iliyokuwa imenifunga shingoni imekatika ghafla. Nilianza safari ya kurudi Mwanza kwa haraka, sikutaka kupoteza hata dakika moja.

Nilitembea usiku kucha na kufika mjini Mwanza kukiwa bado ni alfajiri sana. Mapigo ya moyo wangu yalikuwa yanadunda kwa kasi nilipokaribia duka la Sheikh Rashid. Nilikuwa naogopa; je, Zuhura bado yuko hai? Je, kifo cha Kamulenga kimeleta madhara kwake?

Nilipofika mlangoni, nilimkuta Sheikh Rashid ameketi kwenye kiti chake cha mbao nje ya duka, akiwa anavuta tasbihi yake taratibu. Alipoiona sura yangu, alitabasamu tabasamu pana ambalo lilinipa jibu kabla hata sijamuuliza.

“Kijana wangu Festo, karibu sana. Umeifanya kazi kubwa ambayo wengi walishindwa,” Sheikh Rashid alisema kwa sauti ya upole.

“Mzee, Zuhura yuko wapi? Ana hali gani?” nilimuuliza huku nikihema.

“Ingia ndani ukajionee mwenyewe. Alfajiri ya leo, saa kumi na mbili kamili, alizinduka na kupiga yowe moja kubwa. Alisema amehisi mzigo mzito kama gunia la mawe ukitoka kifuani mwake, kisha akalala usingizi wa amani,” Sheikh aliniambia.

Nilikimbia mpaka kile chumba chetu cha nyuma. Nilimkuta Zuhura akiwa ameketi kitandani, uso wake ukiwa unang'aa kwa nuru ya ajabu, tofauti kabisa na ile sura ya mateso aliyokuwa nayo siku mbili zilizopita. Aliponiona, aliniangukia kifuani na kuanza kulia machozi ya furaha.

“Festo, nimeona kila kitu kwenye ndoto. Nimeona jinsi ulivyopambana na yule zimwi... asante kwa kuniokoa,” Zuhura alinong’ona huku akinitazama kwa mahaba mazito.

Tulikaa na Sheikh Rashid mchana ule, tukamwelezea kila kitu kilichotokea msituni. Sheikh Rashid alitikisa kichwa na kusema, “Wanangu, Mwanza sasa hivi si mahali salama kwenu. Habari za kifo cha mganga mkubwa kama Kamulenga zitasambaa haraka kwenye ulimwengu wa giza. Mnahitaji kwenda mbali, kuanza maisha mapya ambapo hakuna mtu anayewajua.”

Sheikh Rashid, kwa ukarimu wake usio na kifani, alitukabidhi bahasha nene iliyokuwa na fedha nyingi. “Huu ni mtaji wenu. Nendeni mkoani Tanga, kule kuna fursa za uvuvi na biashara. Badilisheni majina yenu, na mkaishi kwa kumcha Mungu.”

Siku hiyo hiyo, tulifunga virago vyetu vidogo. Tuliagana na Sheikh Rashid kwa majonzi, tukijua kuwa amekuwa kama baba kwetu. Tulipanda basi la kuelekea Tanga, tukiwa na matumaini mapya lakini tukiwa tumebeba siri nzito moyoni mwetu.

“Kuanzia leo, mimi naitwa **Said** na wewe utaitwa **Zaituni**,” nilimwambia Zuhura tukiwa ndani ya basi, naye akaitika kwa kutabasamu huku akiegemeza kichwa chake begani kwangu.