Episode 11: KIKOMBE CHA SUMU KIJIJINI
Subira hakuwa anatembea tena kwa kutumia akili timamu; hasira na maumivu ya kikatili vilikuwa vimeshika hatamu ya mwili wake. Hakurudi nyumbani kwake mjini, wala hakumtafuta Musa. Alitoka pale dukani kama mwendawazimu, akakimbilia stendi ya mabasi na kupanda gari lolote lililokuwa linaelekea mwelekeo wa kijijini kwao.
Masaa manne ya safari yalikuwa kama miaka mia moja ya mateso ya kiakili. Kila basi lilivyokuwa likikata masafa, akili yake ilikuwa ikirudia maneno ya Mzee Juma: *“Mama yako anajua... ndio anayewatandikia kitanda.”*
Ilikuwa ni majira ya saa kumi na moja jioni wakati Subira aliposhuka kwenye kigari cha abiria kilichomfikisha hadi njia panda ya kijiji chao. Alitembea kwa miguu umbali wa mita mia tano kuelekea boma la mama yake. Alikuwa bado amevaa lile baibui lake la dukani, lakini lilikuwa limaparara kwa vumbi la barabarani.
Alipoingia langoni mwa uwanja, alikuta ukimya mkubwa. Alisogea taratibu kuelekea upande wa jiko la nje la udongo. Moyo wake ulipiga kishindo kikubwa pale alipomuona mama yake mzazi, ameketi kwenye kiti kidogo cha mbao, akimnywesha uji mtoto mchanga aliyekuwa amekatizwa juu ya paja lake.
Subira aliganda pale. Alimtazama yule mtoto wa miezi minane. Mtoto alikuwa na paji la uso pana kama la Musa, masikio yaliyosimama kama ya Musa, na pua ile ile ya mume wake. Alikuwa ni nakala iliyonyooka ya Musa (copy and paste).
"Mama..." Subira aliita, sauti yake ikiwa imevunjika, imejaa unyevunyevu wa simanzi kubwa.
Mama Subira alishtuka, akainua macho yake haraka. Alipomwona Subira amesimama pale, uso wake ulichuja damu kwa sekunde moja, lakini haraka sana akajikaza na kuonyesha sura ya ukavu na dharau.
"Subira? Umeingia lini mjini mwanangu mbona hukuleta taarifa?" Mama aliuliza huku akimuweka mtoto vizuri kifuani kwake, bila hata kusimama kumkumbatia binti yake.
Subira alipiga hatua tatu mbele, akaanguka magoti palepale kwenye vumbi la ardhi mbele ya miguu ya mama yake mzazi. Machozi yaliyokuwa yameganda masaa yote ya safari yalimtoka kwa fujo, akilia kilio cha unyonge na maumivu makali ya ndani.
"Mama! Kwa nini umenifanyia hivi? Kwa nini mmenifanyia unyama huu chini ya hili paa?" Subira alilia akishika miguu ya mama yake. "Musa ni mume wangu wa ndoa mama! Mimi ndio nilomleta hapa! Mdogo wangu Neema anawezaje kulala na mume wangu, na wewe mama mzazi uliyenizaa unajua kila kitu na unawafunika? Pesa zangu za kila mwezi mlizitumia mkinicheka, mama?"
Mama Subira alimtazama binti yake aliyekuwa akigaagaa vumbini. Hakuna hata chozi moja lililomtoka yule mzee. Badala yake, alinyosha mguu wake kwa dharau, akamfukuza Subira asimshike miguu, kisha akasema kwa sauti kavu na ya kikatili:
"Sasa unalia nini, Subira? Unapiga kelele za nini hapa uwanjani majirani wakusikie? Kama wewe ulishafunga kizazi baada ya kuzaa wale mapacha, kuna ubaya gani mdogo wako kumzalia mumeo mtoto mwingine ili damu ya kiume ibaki hapa hapa ndani ya familia? Ungependa Musa aende kuzaa nje na wanawake baki huko mjini akutelekeze?"
Maneno hayo yalikuwa kama kikombe cha sumu kilichomwagwa koo mwake. Subira alihisi roho yake inataka kutoka kifuani. Akili yake ilivurugika kabisa. Alitamani kukimbia jikoni achukue panga amnyofoe kichwa mama yake, au achome moto nyumba ile yote wafe wote usiku huo. Alikuwa anatetemeka mwili mzima, akitazama ule ukatili uliopo kwenye macho ya mama yake mzazi.
Muda huohuo, mlango wa nyumba kubwa ulifunguliwa. Neema alitoka nje akiwa amevalia kanga moja nyepesi, matiti yake yakiwa wazi nusu yamejaa maziwa ya uzazi. Alipomwona Subira, alipiga yowe la hofu na kukimbilia ndani tena!
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **Episode 12: MKONO WA BARAKA USIKU WA MANANE**, Subira anarudi mjini usiku huohuo akiwa na mawazo ya kutisha ya kutaka kujiua au kufanya mauaji. Anafika nyumbani kwake akiwa kama maiti inayotembea, lakini sauti ndogo ya mwanae inakuja kubadili mwelekeo wa maisha yake sekunde chache kabla hajachukua hatua ya mwisho. Usikose muendelezo huu mzito!
Masaa manne ya safari yalikuwa kama miaka mia moja ya mateso ya kiakili. Kila basi lilivyokuwa likikata masafa, akili yake ilikuwa ikirudia maneno ya Mzee Juma: *“Mama yako anajua... ndio anayewatandikia kitanda.”*
Ilikuwa ni majira ya saa kumi na moja jioni wakati Subira aliposhuka kwenye kigari cha abiria kilichomfikisha hadi njia panda ya kijiji chao. Alitembea kwa miguu umbali wa mita mia tano kuelekea boma la mama yake. Alikuwa bado amevaa lile baibui lake la dukani, lakini lilikuwa limaparara kwa vumbi la barabarani.
Alipoingia langoni mwa uwanja, alikuta ukimya mkubwa. Alisogea taratibu kuelekea upande wa jiko la nje la udongo. Moyo wake ulipiga kishindo kikubwa pale alipomuona mama yake mzazi, ameketi kwenye kiti kidogo cha mbao, akimnywesha uji mtoto mchanga aliyekuwa amekatizwa juu ya paja lake.
Subira aliganda pale. Alimtazama yule mtoto wa miezi minane. Mtoto alikuwa na paji la uso pana kama la Musa, masikio yaliyosimama kama ya Musa, na pua ile ile ya mume wake. Alikuwa ni nakala iliyonyooka ya Musa (copy and paste).
"Mama..." Subira aliita, sauti yake ikiwa imevunjika, imejaa unyevunyevu wa simanzi kubwa.
Mama Subira alishtuka, akainua macho yake haraka. Alipomwona Subira amesimama pale, uso wake ulichuja damu kwa sekunde moja, lakini haraka sana akajikaza na kuonyesha sura ya ukavu na dharau.
"Subira? Umeingia lini mjini mwanangu mbona hukuleta taarifa?" Mama aliuliza huku akimuweka mtoto vizuri kifuani kwake, bila hata kusimama kumkumbatia binti yake.
Subira alipiga hatua tatu mbele, akaanguka magoti palepale kwenye vumbi la ardhi mbele ya miguu ya mama yake mzazi. Machozi yaliyokuwa yameganda masaa yote ya safari yalimtoka kwa fujo, akilia kilio cha unyonge na maumivu makali ya ndani.
"Mama! Kwa nini umenifanyia hivi? Kwa nini mmenifanyia unyama huu chini ya hili paa?" Subira alilia akishika miguu ya mama yake. "Musa ni mume wangu wa ndoa mama! Mimi ndio nilomleta hapa! Mdogo wangu Neema anawezaje kulala na mume wangu, na wewe mama mzazi uliyenizaa unajua kila kitu na unawafunika? Pesa zangu za kila mwezi mlizitumia mkinicheka, mama?"
Mama Subira alimtazama binti yake aliyekuwa akigaagaa vumbini. Hakuna hata chozi moja lililomtoka yule mzee. Badala yake, alinyosha mguu wake kwa dharau, akamfukuza Subira asimshike miguu, kisha akasema kwa sauti kavu na ya kikatili:
"Sasa unalia nini, Subira? Unapiga kelele za nini hapa uwanjani majirani wakusikie? Kama wewe ulishafunga kizazi baada ya kuzaa wale mapacha, kuna ubaya gani mdogo wako kumzalia mumeo mtoto mwingine ili damu ya kiume ibaki hapa hapa ndani ya familia? Ungependa Musa aende kuzaa nje na wanawake baki huko mjini akutelekeze?"
Maneno hayo yalikuwa kama kikombe cha sumu kilichomwagwa koo mwake. Subira alihisi roho yake inataka kutoka kifuani. Akili yake ilivurugika kabisa. Alitamani kukimbia jikoni achukue panga amnyofoe kichwa mama yake, au achome moto nyumba ile yote wafe wote usiku huo. Alikuwa anatetemeka mwili mzima, akitazama ule ukatili uliopo kwenye macho ya mama yake mzazi.
Muda huohuo, mlango wa nyumba kubwa ulifunguliwa. Neema alitoka nje akiwa amevalia kanga moja nyepesi, matiti yake yakiwa wazi nusu yamejaa maziwa ya uzazi. Alipomwona Subira, alipiga yowe la hofu na kukimbilia ndani tena!
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **Episode 12: MKONO WA BARAKA USIKU WA MANANE**, Subira anarudi mjini usiku huohuo akiwa na mawazo ya kutisha ya kutaka kujiua au kufanya mauaji. Anafika nyumbani kwake akiwa kama maiti inayotembea, lakini sauti ndogo ya mwanae inakuja kubadili mwelekeo wa maisha yake sekunde chache kabla hajachukua hatua ya mwisho. Usikose muendelezo huu mzito!