Episode 16: Maamuzi Magumu na Virago vya Usiku
Mvua ilikuwa imeanza kupungua na kubaki manyunyu ya baridi, lakini hewa ya ndani ya nyumba hiyo ilikuwa nzito na iliyojaa harufu ya hiana. Khalfan alisimama katikati ya sebule, panga lile likiwa bado mkononi mwake, macho yake yakimwangazia Zuleha aliyekuwa bado amelala chini akilia kwa kwikwi.
"Nyanyuka!" Khalfan aliamuru kwa sauti iliyotoka puani, ikiwa na baridi na ukali uliomfanya Zuleha asisimke mwili mzima. "Funga virago vyote sasa hivi. Kila kilicho chetu na cha watoto kiwekwe kwenye mifuko. Hatuwezi kubaki hata sekunde moja zaidi kwenye hii nyumba ya unajisi!"
Zuleha alimwangazia mume wake kwa macho yaliyojaa majuto na hofu kuu. "Khalfan... jamani usiku huu? Mvua bado inanyesha na ni saa tisa za usiku. Tutakwenda wapi na watoto wadogo muda huu?"
"Nilikuambia nyanyuka ukafunge virago!" Khalfan alipaza sauti iliyomfanya Zuleha kuruka juu kama aliyepigwa na umeme.
Bila kuchelewa tena, Zuleha alianza kufunganya nguo kwa mikono inayotetemeka. Alijaza nguo zao na za watoto kwenye mifuko mikubwa ya viroba. Karim na mdogo wake waliamshwa kutoka usingizini; watoto hao walibaki wakijishika nguo za mama yao kwa hofu, macho yao madogo yakitazama begi na vifungashio vilivyotawanyika sebuleni bila kuelewa kinachoendelea.
Khalfan alibeba kiroba kimoja kikubwa mgongoni na kumshika Karim mkono wa kulia, huku Zuleha akibeba mfuko mwingine na kumbeba mtoto mdogo kifuani. Walisukuma geti kubwa la chuma na kutoka nje kwenye giza nene la usiku, wakiacha nyumba ile ya Jabir nyuma yao.
Barabara ya mtaani ilikuwa imejaa matope na madimbwi ya maji. Baridi kali ilipenya hadi kwenye mifupa yao. Zuleha alikuwa akitembea taratibu, akijikwaa mtaani huku machozi yakimtiririka, akitambua wazi kuwa tamaa zake na udhaifu wake ndivyo vilivyotumbukiza familia yao kwenye maafa haya.
Baada ya kutembea kwa karibu kilomita mbili kwenye matope, walifika chini ya mti mkubwa wa mfenesi uliokuwa karibu na kituo cha basi kilichotelekezwa. Khalfan alitua kiroba chini na kuwakalisha watoto juu yake ili wasilowe matope.
Zuleha alisogea karibu na Khalfan, akajirusha kwenye kifua cha mume wake huku akilia kwa uchungu uliomnyonga koo. "Khalfan... nisamehe mume wangu... Naapa kwa Mungu sitarudia tena! Bado nakupenda Khalfan, usiniache..."
Khalfan alimweka Zuleha pembeni taratibu. Uso wake haukuwa na hisia tena. "Zuleha, kuondoka kwenye nyumba ya Jabir ni hatua ya kwanza. Lakini kuanzia kesho, safari ya ndoa yetu inachukua mwelekeo mwingine kabisa."
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 17: Hifadhi ya Stendi na Sura Mpya ya Maisha**
Familia ya Khalfan inakesha kwenye kituo hicho cha basi katikati ya baridi kali ya usiku. Mchana unapowadia, Khalfan anapata hifadhi ya muda kwenye chumba kimoja cha udongo uswahilini, lakini maisha hayo mapya yanamfanya Zuleha aanze kuonja machungu halisi ya maamuzi yake. Usikose **EPISODE 17: Hifadhi ya Stendi na Sura Mpya ya Maisha**.
"Nyanyuka!" Khalfan aliamuru kwa sauti iliyotoka puani, ikiwa na baridi na ukali uliomfanya Zuleha asisimke mwili mzima. "Funga virago vyote sasa hivi. Kila kilicho chetu na cha watoto kiwekwe kwenye mifuko. Hatuwezi kubaki hata sekunde moja zaidi kwenye hii nyumba ya unajisi!"
Zuleha alimwangazia mume wake kwa macho yaliyojaa majuto na hofu kuu. "Khalfan... jamani usiku huu? Mvua bado inanyesha na ni saa tisa za usiku. Tutakwenda wapi na watoto wadogo muda huu?"
"Nilikuambia nyanyuka ukafunge virago!" Khalfan alipaza sauti iliyomfanya Zuleha kuruka juu kama aliyepigwa na umeme.
Bila kuchelewa tena, Zuleha alianza kufunganya nguo kwa mikono inayotetemeka. Alijaza nguo zao na za watoto kwenye mifuko mikubwa ya viroba. Karim na mdogo wake waliamshwa kutoka usingizini; watoto hao walibaki wakijishika nguo za mama yao kwa hofu, macho yao madogo yakitazama begi na vifungashio vilivyotawanyika sebuleni bila kuelewa kinachoendelea.
Khalfan alibeba kiroba kimoja kikubwa mgongoni na kumshika Karim mkono wa kulia, huku Zuleha akibeba mfuko mwingine na kumbeba mtoto mdogo kifuani. Walisukuma geti kubwa la chuma na kutoka nje kwenye giza nene la usiku, wakiacha nyumba ile ya Jabir nyuma yao.
Barabara ya mtaani ilikuwa imejaa matope na madimbwi ya maji. Baridi kali ilipenya hadi kwenye mifupa yao. Zuleha alikuwa akitembea taratibu, akijikwaa mtaani huku machozi yakimtiririka, akitambua wazi kuwa tamaa zake na udhaifu wake ndivyo vilivyotumbukiza familia yao kwenye maafa haya.
Baada ya kutembea kwa karibu kilomita mbili kwenye matope, walifika chini ya mti mkubwa wa mfenesi uliokuwa karibu na kituo cha basi kilichotelekezwa. Khalfan alitua kiroba chini na kuwakalisha watoto juu yake ili wasilowe matope.
Zuleha alisogea karibu na Khalfan, akajirusha kwenye kifua cha mume wake huku akilia kwa uchungu uliomnyonga koo. "Khalfan... nisamehe mume wangu... Naapa kwa Mungu sitarudia tena! Bado nakupenda Khalfan, usiniache..."
Khalfan alimweka Zuleha pembeni taratibu. Uso wake haukuwa na hisia tena. "Zuleha, kuondoka kwenye nyumba ya Jabir ni hatua ya kwanza. Lakini kuanzia kesho, safari ya ndoa yetu inachukua mwelekeo mwingine kabisa."
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 17: Hifadhi ya Stendi na Sura Mpya ya Maisha**
Familia ya Khalfan inakesha kwenye kituo hicho cha basi katikati ya baridi kali ya usiku. Mchana unapowadia, Khalfan anapata hifadhi ya muda kwenye chumba kimoja cha udongo uswahilini, lakini maisha hayo mapya yanamfanya Zuleha aanze kuonja machungu halisi ya maamuzi yake. Usikose **EPISODE 17: Hifadhi ya Stendi na Sura Mpya ya Maisha**.