Episode 5: Macho ya Salome na Mashaka ya Juma
Hali ilizidi kuwa ya kutisha ndani ya nyumba ya Neema. Siku tano zilikuwa zimepita sasa tangu aanze kutumia ule unga na vidonge vya siri, lakini badala ya tumbo kupungua, mwili mzima ulikuwa ukiisha kwa kasi ya ajabu. Neema alikuwa akishinda bafuni, akiharisha maji ya kahawia yaliyokuwa na harufu kali ya kikemia inayochoma pua.
Siku hiyo mchana, mimi Salome, niliamua kumtembelea dada yangu baada ya kumpigia simu mara kadhaa na kumsikia akiongea kwa sauti ya kukata tamaa na unyonge usio wa kawaida. Neema alikuwa kama mzazi wangu; maisha yangu yote hapa Kahama yalikuwa chini ya usimamizi wake. Alikuwa ndio lango letu.
Nilipofika na kugonga mlango, Neema alinifungulia taratibu. Nilibaki nimesimama mlangoni kwa sekunde kadhaa, nikimtazama kwa mshtuko mkubwa. Macho yake yalikuwa yamebonyeza ndani, ngozi yake ya Kisukuma iliyokuwa ikiteleza hapo mwanzo sasa ilikuwa imepoteza nuru na kuwa kavu kama mtu aliyeshinda juani bila kunywa maji. Mashavu yameshuka, na alikuwa amevaa khanga mbili kubwa zilizofunika mwili wake wote.
"Dada Neema! Salale! Kuna nini mbona umekuwa hivi ndani ya siku chache?" Nilipiga kelele kwa mshtuko huku nikimshika mikono yake iliyokuwa haina nguvu.
Neema alilazimisha kicheko kilichopwaya, akajivuta hadi kwenye kochi na kuketi kwa unyonge. "Wewe Salome una makelele jamani. Hakuna kibaya, ni tumbo tu linanisumbua tangu juzi. Nahisi nimekula chakula cha ovyo kikanichafua utumbo, nishaenda duka la dawa wamenipa za kutuliza."
"Hapana dada, huu siyo ugonjwa wa kawaida. Umekonda ndani ya siku tano hivi? Twende hospitali sasa hivi nikupeleke," nilisisitiza kwa sauti ya upendo na hofu kubwa moyoni.
"Salome mwaya, usiwe na wasiwasi. Nitakaa sawa, nimeshakaa vizuri tu sasa hivi," alidanganya, huku akijaribu kuzuia uso wake usionyeshe maumivu makali yaliyokuwa yakisokota utumbo wake kwa ndani. Nilikaa naye pale kwa saa kadhaa nikimsaidia kazi ndogo ndogo, lakini siri yake ilikuwa nzito mno; hakutaka nione jinsi anavyoruka kwenda bafuni kila baada ya dakika chache.
Usiku ulipofika, Juma alirudi nyumbani. Alikuwa na wasiwasi mwingi kwa siku mbili zilizopita kwa sababu Neema alikuwa akimkwepa kitandani kwa kusingizia anaumwa kichwa au yuko kwenye siku zake za mwezi. Lakini Juma, kama mwanaume mwenye mapenzi mazito na mkewe, alihisi kuna kitu hakiko sawa.
Walipoingia chumbani kulala, Juma alifunga mlango na kumgeukia Neema aliyekuwa amejitanda khanga hadi kichwani akijidai amelala. Juma alisongea karibu, akavua shati lake na kubaki na bukta, kisha akajilaza kando ya Neema. Alivuta khanga taratibu ili amwone uso wake.
"Mke wangu... Neema. Kuna nini unanificha?" Juma aliongea kwa sauti ya upole lakini iliyobeba mamlaka ya mume. "Hali yako mbona inabadilika kwa kasi hivi? Huli chakula, umekonda, na kila nikitaka kukugusa unanikwepa. Kama kuna shida kubwa niambie, mimi ni mumeo."
Neema aligeuka akimtazama Juma kwa macho yaliyojaa machozi. Alitamani kumwambia, *“Mume wangu, nilitaka tu kupunguza hili tumbo uliloniambia linaonekana kama lina mimba ili uendelee kunipenda,”* lakini hofu ya kuonekana mjinga na kujiaibisha ilimfanya azibe kinywa chake.
"Hakuna kitu mume wangu... ni maumivu tu ya tumbo na kiuno yanatoweka," Neema alidanganya huku akimvuta Juma na kumkumbatia ili kuzuia maswali mengi.
Juma, akizidiwa na hamu ya siku nyingi, alianza kumpapasa Neema kwa hisia. Alipandisha khanga yake juu, akashusha mkono wake hadi kwenye mapaja yake. Lakini safari hii, mapaja yale yaliyokuwa yamejaa hapo mwanzo yalikuwa yamelegea na kukatika nguvu. Juma alihisi kitu cha ajabu; kulikuwa na harufu fulani ya kienyeji na ya kikali iliyokuwa ikitoka kwenye mwili wa Neema, na kila alipomgusa karibu na tumbo, Neema alikuwa akiruka kwa maumivu.
Juma alijitahidi kuingia kwenye tendo ili kuamsha hisia za mkewe, lakini kila akipiga msukumo mmoja, Neema alikuwa akiguna kwa kilio cha maumivu ya ndani, siyo miguno ya mahaba tena. Viungo vyake vya ndani vilikuwa vikitengeneza vidonda vikubwa kutokana na sumu ile inayomla taratibu. Juma alipoona mkewe anateseka, alilazimika kuacha tendo lile katikati akiwa na maswali mengi kuliko majibu.
Alipogeuka tu upande wa pili, Neema alinyanyuka kwa haraka akikimbilia bafuni. Safari hii, Juma alinyanyuka kimya kimya na kusimama nje ya mlango wa bafuni. Alisikia sauti ya mkewe akiharisha kwa fujo kubwa, ikifuatiwa na sauti ya kilio cha chini sana cha kukata tamaa: "Mungu wangu... nisaidie, utumbo unaniungua."
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 6: Ushauri wa X-Ray na Hospitali ya Kwanza):**
Juma anashindwa kuvumilia tena baada ya kuona hali ya mkewe inazidi kuwa mbaya kila kukicha, huku maumivu yakihamia mgongoni na kwenye pingili za nyonga. Mimi Salome ninarudi tena na kumshauri dada aende hospitali kubwa kupigwa X-Ray na Ultrasound ili kujua nini kinaendelea. Je, vipimo vya kwanza vya hospitali ya hapo Kahama vitaonyesha nini? Usikose kufuatilia Sura ya 6!
Siku hiyo mchana, mimi Salome, niliamua kumtembelea dada yangu baada ya kumpigia simu mara kadhaa na kumsikia akiongea kwa sauti ya kukata tamaa na unyonge usio wa kawaida. Neema alikuwa kama mzazi wangu; maisha yangu yote hapa Kahama yalikuwa chini ya usimamizi wake. Alikuwa ndio lango letu.
Nilipofika na kugonga mlango, Neema alinifungulia taratibu. Nilibaki nimesimama mlangoni kwa sekunde kadhaa, nikimtazama kwa mshtuko mkubwa. Macho yake yalikuwa yamebonyeza ndani, ngozi yake ya Kisukuma iliyokuwa ikiteleza hapo mwanzo sasa ilikuwa imepoteza nuru na kuwa kavu kama mtu aliyeshinda juani bila kunywa maji. Mashavu yameshuka, na alikuwa amevaa khanga mbili kubwa zilizofunika mwili wake wote.
"Dada Neema! Salale! Kuna nini mbona umekuwa hivi ndani ya siku chache?" Nilipiga kelele kwa mshtuko huku nikimshika mikono yake iliyokuwa haina nguvu.
Neema alilazimisha kicheko kilichopwaya, akajivuta hadi kwenye kochi na kuketi kwa unyonge. "Wewe Salome una makelele jamani. Hakuna kibaya, ni tumbo tu linanisumbua tangu juzi. Nahisi nimekula chakula cha ovyo kikanichafua utumbo, nishaenda duka la dawa wamenipa za kutuliza."
"Hapana dada, huu siyo ugonjwa wa kawaida. Umekonda ndani ya siku tano hivi? Twende hospitali sasa hivi nikupeleke," nilisisitiza kwa sauti ya upendo na hofu kubwa moyoni.
"Salome mwaya, usiwe na wasiwasi. Nitakaa sawa, nimeshakaa vizuri tu sasa hivi," alidanganya, huku akijaribu kuzuia uso wake usionyeshe maumivu makali yaliyokuwa yakisokota utumbo wake kwa ndani. Nilikaa naye pale kwa saa kadhaa nikimsaidia kazi ndogo ndogo, lakini siri yake ilikuwa nzito mno; hakutaka nione jinsi anavyoruka kwenda bafuni kila baada ya dakika chache.
Usiku ulipofika, Juma alirudi nyumbani. Alikuwa na wasiwasi mwingi kwa siku mbili zilizopita kwa sababu Neema alikuwa akimkwepa kitandani kwa kusingizia anaumwa kichwa au yuko kwenye siku zake za mwezi. Lakini Juma, kama mwanaume mwenye mapenzi mazito na mkewe, alihisi kuna kitu hakiko sawa.
Walipoingia chumbani kulala, Juma alifunga mlango na kumgeukia Neema aliyekuwa amejitanda khanga hadi kichwani akijidai amelala. Juma alisongea karibu, akavua shati lake na kubaki na bukta, kisha akajilaza kando ya Neema. Alivuta khanga taratibu ili amwone uso wake.
"Mke wangu... Neema. Kuna nini unanificha?" Juma aliongea kwa sauti ya upole lakini iliyobeba mamlaka ya mume. "Hali yako mbona inabadilika kwa kasi hivi? Huli chakula, umekonda, na kila nikitaka kukugusa unanikwepa. Kama kuna shida kubwa niambie, mimi ni mumeo."
Neema aligeuka akimtazama Juma kwa macho yaliyojaa machozi. Alitamani kumwambia, *“Mume wangu, nilitaka tu kupunguza hili tumbo uliloniambia linaonekana kama lina mimba ili uendelee kunipenda,”* lakini hofu ya kuonekana mjinga na kujiaibisha ilimfanya azibe kinywa chake.
"Hakuna kitu mume wangu... ni maumivu tu ya tumbo na kiuno yanatoweka," Neema alidanganya huku akimvuta Juma na kumkumbatia ili kuzuia maswali mengi.
Juma, akizidiwa na hamu ya siku nyingi, alianza kumpapasa Neema kwa hisia. Alipandisha khanga yake juu, akashusha mkono wake hadi kwenye mapaja yake. Lakini safari hii, mapaja yale yaliyokuwa yamejaa hapo mwanzo yalikuwa yamelegea na kukatika nguvu. Juma alihisi kitu cha ajabu; kulikuwa na harufu fulani ya kienyeji na ya kikali iliyokuwa ikitoka kwenye mwili wa Neema, na kila alipomgusa karibu na tumbo, Neema alikuwa akiruka kwa maumivu.
Juma alijitahidi kuingia kwenye tendo ili kuamsha hisia za mkewe, lakini kila akipiga msukumo mmoja, Neema alikuwa akiguna kwa kilio cha maumivu ya ndani, siyo miguno ya mahaba tena. Viungo vyake vya ndani vilikuwa vikitengeneza vidonda vikubwa kutokana na sumu ile inayomla taratibu. Juma alipoona mkewe anateseka, alilazimika kuacha tendo lile katikati akiwa na maswali mengi kuliko majibu.
Alipogeuka tu upande wa pili, Neema alinyanyuka kwa haraka akikimbilia bafuni. Safari hii, Juma alinyanyuka kimya kimya na kusimama nje ya mlango wa bafuni. Alisikia sauti ya mkewe akiharisha kwa fujo kubwa, ikifuatiwa na sauti ya kilio cha chini sana cha kukata tamaa: "Mungu wangu... nisaidie, utumbo unaniungua."
---
**Katika Episode Inayofuata (SURA YA 6: Ushauri wa X-Ray na Hospitali ya Kwanza):**
Juma anashindwa kuvumilia tena baada ya kuona hali ya mkewe inazidi kuwa mbaya kila kukicha, huku maumivu yakihamia mgongoni na kwenye pingili za nyonga. Mimi Salome ninarudi tena na kumshauri dada aende hospitali kubwa kupigwa X-Ray na Ultrasound ili kujua nini kinaendelea. Je, vipimo vya kwanza vya hospitali ya hapo Kahama vitaonyesha nini? Usikose kufuatilia Sura ya 6!