Episode 21: Kurudi Kwenye Geti la Laana na Baraka za Mwisho
Karatasi ya matokeo ikiwa imekunjwa vizuri na kuwekwa ndani ya mkoba wake mdogo uliopauka, Loveness alisimama mbele ya lile geti kubwa la chuma la nyumbani kwao. Miaka kumi ilikuwa imepita tangu usiku ule alipotupwa nje kwenye vumbi na baba yake akamlaani asikanyage tena hapo. Kila kitu kilionekana kubadilika; lile geti lilikuwa limepakwa rangi mpya ya kijani, na ukuta wa nje ulikuwa umezungushiwa fensi ya nondo zenye ncha kali.
Moyo wa Loveness ulikuwa ukidunda kwa kasi ya ajabu, alama ya kamba shingoni mwake ilianza kumwasha kwa sababu ya jasho la hofu. Alinyosha mkono wake unaotetemeka, akagusa lile kengele ya getini (*bell*) na kuibonyeza.
*Kengele ililia kwa ndani: Kring'aaang'...!*
Baada ya dakika mbili, mlango mdogo wa geti ulifunguka taratibu. Mwanamke mmoja wa makamo, aliyevaa khanga mbili na mlembe kichwani, alichungulia nje. Sura yake ilikuwa imechoka na kujaa mikunjo ya uzee, lakini macho yake yalikuwa yale yale. Alikuwa ni mama yake mzazi!
"Mama...?" Loveness alinong'ona, sauti yake ikitetemeka huku machozi yakianza kumlenga mboni zake.
Mama yake alimkodolea macho yule mwanamke aliyesimama mbele yake—mwanamke aliyekondoka, aliyefubaa ngozi, lakini mwenye macho yaliyobeba taswira ya mtoto wake wa pekee aliyetoroka miaka kumi iliyopita. "Loveness...? Mwanangu Loveness ni wewe?!" Mama yake alipiga yowe la chini, akaachia kile kijiko cha jikoni alichokuwa ameshika kikadondoka chini.
Bila kupoteza sekunde, Loveness alijitupa chini miguuni mwa mama yake, akapiga magoti kwenye vumbi lile lile la zamani na kuanza kulia kwa sauti ya unyonge. "Mama nisamehe! Nimerudi mama mwanangu... nimerudi nikiwa hai!"
Mama yake alipiga magoti pale pale vumbini, akamkumbatia mwanawe kwa nguvu huku akilia kwa sauti ya simanzi. Waliendelea kulia kwa dakika kadhaa kabla ya mama yake kumnyanyua na kumtazama uso wake uliokakamaa. "Mwanangu, ulienda wapi? Ulipotea wapi maisha yote haya? Baba yako alikuwa na hasira lakini kila siku alikuwa akikutaja..."
"Baba yuko wapi mama?" Loveness aliuliza kwa hofu, akitazama kuelekea ndani ya nyumba.
Mama yake alishusha macho chini, machozi mapya yakimtoka. "Baba yako ni mgonjwa sana Loveness... amepooza mwili mzima (*stroke*) tangu miaka miwili iliyopita. Yuko ndani amelala kitandani, hawezi hata kuinuka."
Loveness alihisi baridi kali ikimwingia mwilini. Alimshika mama yake mkono na kuingia ndani ya nyumba kwa haraka. Walielekea kwenye chumba cha kulala cha wazazi wake. Kwenye kile kitandani, alikuwa amelala mzee mmoja aliyekonda sana, mwenye mvi nyingi kichwani na ndevu zilizoota bila utaratibu. Macho ya yule mzee yalikuwa yakitazama dari, lakini aliposikia vishindo vya watu kuingia, aligeuza kichwa chake taratibu.
Loveness alipokaribia kile kitanda, yule mzee alimkazia macho. Taratibu, machozi yalianza kumtoka yule mzee kwenye mboni zake zilizofubaa. Alijaribu kunyanyua mkono wake wa kulia uliokuwa unatetemeka, mdomo wake ukajipinda akitaka kuongea lakini sauti ikawa haitoki vizuri. "Lo... Love... mwanangu..."
Loveness alijitupa juu ya kifua cha baba yake aliyekuwa dhaifu, akalia kwa uchungu mkubwa. "Baba! Nimekuja baba yangu! Nisamehe kwa aibu zote nilizokuletea... nisamehe kwa laana zote mzee wangu. Naomba uniondolee lile neno uliloniambia usiku ule, nimepata mateso mengi mtaani baba!"
Loveness alifungua mkoba wake, akatoa ile karatasi ya matokeo ya Form Four iliyochapishwa safi, akaiweka mbele ya macho ya baba yake. "Angalia baba... ile sifuri niliyoipata shuleni nimeifuta ukubwani. Nimesoma kwa hasira na majuto, nimepata Division Three baba yako! Sio malaya tena mzee wangu, nimerudi kuwa mtoto wako msomi!"
Mzee yule alitazama ile karatasi, kisha akamtazama mwanawe. Kwa nguvu zake za mwisho, alinyanyua ule mkono wake uliokuwa unatetemeka, akaweka juu ya kichwa cha Loveness. Alishusha pumzi ndefu, mdomo wake ukatamka maneno kwa shida lakini yaliyosikika wazi: "Nime... nimekusamehe mwanangu... Baraka... ziku... zikufuate..."
Baada ya kutamka maneno hayo, yule mzee alifunga macho yake taratibu, huku tabasamu la amani likiwa limebaki kwenye uso wake uliokunjamana. Alikuwa amesubiri kumuona mwanawe wa pekee akirudi kwenye mstari kabla ya kufunga safari yake ya mwisho duniani. Loveness alikumbatia mwili wa baba yake huku akilia kilio cha amani na faraja; laana ilikuwa imevunjika, na sasa alikuwa na baraka za mwisho za kumvusha kuelekea sura mpya ya maisha yake.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata (EPISODE YA MWISHO):**
Miezi kadhaa baada ya msiba wa baba yake, Loveness anachukua hatua ya mwisho ya maisha yake. Anajiunga na Chuo cha Uuguzi (*Nursing*) ili kusomea kazi ya kusaidia kina mama na wasichana wadogo wanaokumbana na majonzi ya uzazi na mimba za utotoni, akitumia ushuhuda wa maisha yake kuokoa kizazi kijacho. Je, hadithi hii ya kusikitisha na kufundisha inafikiaje tamati? Usikose **EPISODE 22 (THE FINAL EPISODE): Ushuhuda wa Maisha na Tabasamu la Mwisho**.
Moyo wa Loveness ulikuwa ukidunda kwa kasi ya ajabu, alama ya kamba shingoni mwake ilianza kumwasha kwa sababu ya jasho la hofu. Alinyosha mkono wake unaotetemeka, akagusa lile kengele ya getini (*bell*) na kuibonyeza.
*Kengele ililia kwa ndani: Kring'aaang'...!*
Baada ya dakika mbili, mlango mdogo wa geti ulifunguka taratibu. Mwanamke mmoja wa makamo, aliyevaa khanga mbili na mlembe kichwani, alichungulia nje. Sura yake ilikuwa imechoka na kujaa mikunjo ya uzee, lakini macho yake yalikuwa yale yale. Alikuwa ni mama yake mzazi!
"Mama...?" Loveness alinong'ona, sauti yake ikitetemeka huku machozi yakianza kumlenga mboni zake.
Mama yake alimkodolea macho yule mwanamke aliyesimama mbele yake—mwanamke aliyekondoka, aliyefubaa ngozi, lakini mwenye macho yaliyobeba taswira ya mtoto wake wa pekee aliyetoroka miaka kumi iliyopita. "Loveness...? Mwanangu Loveness ni wewe?!" Mama yake alipiga yowe la chini, akaachia kile kijiko cha jikoni alichokuwa ameshika kikadondoka chini.
Bila kupoteza sekunde, Loveness alijitupa chini miguuni mwa mama yake, akapiga magoti kwenye vumbi lile lile la zamani na kuanza kulia kwa sauti ya unyonge. "Mama nisamehe! Nimerudi mama mwanangu... nimerudi nikiwa hai!"
Mama yake alipiga magoti pale pale vumbini, akamkumbatia mwanawe kwa nguvu huku akilia kwa sauti ya simanzi. Waliendelea kulia kwa dakika kadhaa kabla ya mama yake kumnyanyua na kumtazama uso wake uliokakamaa. "Mwanangu, ulienda wapi? Ulipotea wapi maisha yote haya? Baba yako alikuwa na hasira lakini kila siku alikuwa akikutaja..."
"Baba yuko wapi mama?" Loveness aliuliza kwa hofu, akitazama kuelekea ndani ya nyumba.
Mama yake alishusha macho chini, machozi mapya yakimtoka. "Baba yako ni mgonjwa sana Loveness... amepooza mwili mzima (*stroke*) tangu miaka miwili iliyopita. Yuko ndani amelala kitandani, hawezi hata kuinuka."
Loveness alihisi baridi kali ikimwingia mwilini. Alimshika mama yake mkono na kuingia ndani ya nyumba kwa haraka. Walielekea kwenye chumba cha kulala cha wazazi wake. Kwenye kile kitandani, alikuwa amelala mzee mmoja aliyekonda sana, mwenye mvi nyingi kichwani na ndevu zilizoota bila utaratibu. Macho ya yule mzee yalikuwa yakitazama dari, lakini aliposikia vishindo vya watu kuingia, aligeuza kichwa chake taratibu.
Loveness alipokaribia kile kitanda, yule mzee alimkazia macho. Taratibu, machozi yalianza kumtoka yule mzee kwenye mboni zake zilizofubaa. Alijaribu kunyanyua mkono wake wa kulia uliokuwa unatetemeka, mdomo wake ukajipinda akitaka kuongea lakini sauti ikawa haitoki vizuri. "Lo... Love... mwanangu..."
Loveness alijitupa juu ya kifua cha baba yake aliyekuwa dhaifu, akalia kwa uchungu mkubwa. "Baba! Nimekuja baba yangu! Nisamehe kwa aibu zote nilizokuletea... nisamehe kwa laana zote mzee wangu. Naomba uniondolee lile neno uliloniambia usiku ule, nimepata mateso mengi mtaani baba!"
Loveness alifungua mkoba wake, akatoa ile karatasi ya matokeo ya Form Four iliyochapishwa safi, akaiweka mbele ya macho ya baba yake. "Angalia baba... ile sifuri niliyoipata shuleni nimeifuta ukubwani. Nimesoma kwa hasira na majuto, nimepata Division Three baba yako! Sio malaya tena mzee wangu, nimerudi kuwa mtoto wako msomi!"
Mzee yule alitazama ile karatasi, kisha akamtazama mwanawe. Kwa nguvu zake za mwisho, alinyanyua ule mkono wake uliokuwa unatetemeka, akaweka juu ya kichwa cha Loveness. Alishusha pumzi ndefu, mdomo wake ukatamka maneno kwa shida lakini yaliyosikika wazi: "Nime... nimekusamehe mwanangu... Baraka... ziku... zikufuate..."
Baada ya kutamka maneno hayo, yule mzee alifunga macho yake taratibu, huku tabasamu la amani likiwa limebaki kwenye uso wake uliokunjamana. Alikuwa amesubiri kumuona mwanawe wa pekee akirudi kwenye mstari kabla ya kufunga safari yake ya mwisho duniani. Loveness alikumbatia mwili wa baba yake huku akilia kilio cha amani na faraja; laana ilikuwa imevunjika, na sasa alikuwa na baraka za mwisho za kumvusha kuelekea sura mpya ya maisha yake.
---
**Utangulizi wa Episode Inayofuata (EPISODE YA MWISHO):**
Miezi kadhaa baada ya msiba wa baba yake, Loveness anachukua hatua ya mwisho ya maisha yake. Anajiunga na Chuo cha Uuguzi (*Nursing*) ili kusomea kazi ya kusaidia kina mama na wasichana wadogo wanaokumbana na majonzi ya uzazi na mimba za utotoni, akitumia ushuhuda wa maisha yake kuokoa kizazi kijacho. Je, hadithi hii ya kusikitisha na kufundisha inafikiaje tamati? Usikose **EPISODE 22 (THE FINAL EPISODE): Ushuhuda wa Maisha na Tabasamu la Mwisho**.