Mzee Juma alitembea kwa hatua za mshipa kufuatana na Mwenyekiti Kijazi hadi Kituo cha Polisi cha Wilaya. Hewa ya pale kituoni ilikuwa nzito, iliyojaa harufu ya mafaili ya zamani, wino na ukimya wa kutisha. Kila mzee huyo aliposhuhudia askari waliovalia sare wakimzama kwa macho ya chembechembe za udadisi, alihisi kama kila mtu alikuwa na taarifa za aibu iliyompata.

Inspekta aliyekuwa akisimamia jalada lile aliwakaribisha ndani ya ofisi yake ndogo. Juu ya meza kulikuwa na simu za Loveness, bahasha ya fedha iliyorejeshwa, pamoja na kanda ya mahojiano ya awali.

"Karibu Mzee Juma," Inspekta alisema huku akifungua jalada jipya. "Tunahitaji maelezo yako ya mwisho ili tukamilishe mashtaka ya utapeli, kurekodi picha za faragha bila ridhaa, na utishaji wa kujipatia fedha kwa njia ya haramu (*extortion*). Lakini kabla hujatupia saini, mtuhumiwa ameomba kuzungumza nawe mara moja tu."

Mzee Juma alishtuka. "Kuzungumza na mimi? Inspekta, mimi sitaki hata kumuona yule binti!"

"Ni haki yake kisheria kuomba kuonana na mshitaki wake mbele ya askari," Inspekta alieleza. "Inasaidia pia kubaini kama kuna jambo lingine ambalo hajalisema."

Daika chache baadaye, askari mmoja alimleta Loveness kutoka mahabusu. Suria ya Loveness ya leo ilikuwa tofauti kabisa na yule mwanamke aliyetamba uani kwa madoido na maneno ya kebehi. Nywele zake zilikuwa zimevurugika, hana lipstick wala marashi, na gauni lake lilikunjamana. Mikono yake ilikuwa imefungwa pingu kwa mbele, na macho yake yakiwa meusi kwa kilio cha usiku kucha.

Alipomuona Mzee Juma, Loveness alipiga magoti ghafla pale chini ya sakafu ya saruji.

"Mzee Juma... Mzee wangu..." Loveness alilia kwa sauti ya kinyonge, machozi yakimtiririka mfululizo. "Nisamehe sana mzee wangu! Najua nilikosea sana, niliongozwa na tamaa na ujana wa ujinga. Nakusihi Mzee Juma, futa haya mashtaka nisifungwe jela! Mimi ni binti mdogo, maisha yangu yataharibika!"

Mzee Juma alimwangalia Loveness. Kwa sekunde chache, moyo wake uliingia huruma ya kizee—lakini papo hapo, taswira ya mke wake Mama Mwanahawa aliyekuwa amelala hospitalini akiwa hawezi hata kuzungumza ilimjia akilini. Alikumbuka jinsi binti huyu alivyomfanya mtumwa ndani ya nyumba yake mwenyewe na jinsi alivyotaka kubomoa ndoa ya miaka thelathini kwa ajili ya pesa.

Mzee Juma alishusha pumzi ndefu, akakaza msuli wa uso wake na kusema kwa sauti ya msisitizo na utulivu ambao hakuwa nao tangu mwanzo:

"Loveness... hapa ulipofika siyo mimi niliyekufikisha, ni matendo yako mwenyewe. Ulipokuwa ukinirekodi na kunitisha kila siku, hukufikiria kwamba mimi ni mzee wako au mume wa mtu. Ulipomzimisha mke wangu kwa mshtuko, hukujali maisha yake. Mimi sina mamlaka ya kukusamehe sheria inapofanya kazi yake. Sheria ikufundishe adabu na heshima ya maisha ya watu."

Loveness alibaki ameduwaa, huku askari akimnyanyua kwa nguvu na kumrudisha mahabusu huku akipiga kelele za kuomba msamaha.

Mzee Juma aliketi kwenye kiti cha Inspekta, akachukua kalamu na kutia saini kwenye maelezo yake rasmi bila kusita. Mchezo wa Loveness ulikuwa umefika mwisho rasmi, na jalada lake lilipangwa kufikishwa mahakamani siku iliyofuata.

Alipomaliza, Mzee Juma alitoka nje ya kituo cha polisi na kumgeukia Mwenyekiti Kijazi.

"Sasa Mwenyekiti," Mzee Juma alisema kwa sauti iliyotulia lakini iliyojaa majuto, "Kazi ya polisi imeisha. Kazi yangu iliyobaki na iliyo ngumu zaidi ni kwenda kuokoa roho ya mke wangu hospitalini."

---

**Katika Episode 18 inayofuata: "Njia ya Majuto na Ombi la Msamaha"**
*Mzee Juma anarudi hospitalini akiwa amejipanga kukabiliana na uzito wa kosa lake mbele ya Mama Mwanahawa. Kwa mara ya kwanza tangu azinduke, Mama Mwanahawa anakubali kumtazama mumewe na kuzungumza naye, lakini maneno anayomwambia Mzee Juma yanamchoma kuliko hata kisu... Usikose!*