Episode 1: Joto la Getoni na Bafu la Nje
Muda ulikuwa unayoyoma kuelekea saa nane na nusu usiku. Katika korido ndefu ya nyumba hiyo ya wapangaji, giza lilikuwa nene kiasi cha mtu kutoweza kuona kiganja chake. Umeme ulikata tangu saa sita usiku, na tangu muda huo, chumba cha Brian kiligeuka kuwa kama tanuru la kuokea mikate. Joto la jiji la Dar es Salaam lilikuwa halina huruma usiku huo; mashuka yalikuwa yanalowa jasho, na hewa ilikuwa nzito kiasi cha kumfanya Brian ashinde mtihani wa kukosa usingizi.
Akiwa amegeuka huku na kule kitandani bila mafanikio, Brian aliamua kuketi. Alikuwa amevua nguo zote akabaki kama alivyozaliwa, akijipepea kwa daftari la chuo lakini wapi. Jasho lilitiririka kuanzia kifuani hadi kwenye mistari ya tumbo lake.
"Potelea mbali, siwezi kufa kwa joto mimi," Brian alinong'ona gizani.
Alijua fika kwamba usiku huo mkubwa kila mtu amelala fofofo. Alinyoosha mkono wake gizani na kupapasa ndoo ya plastiki iliyokuwa na maji baridi pembeni ya mlango wake. Mpango ulikuwa mmoja tu: kutoka nje kwenye lile bafu la jumuiya lililopo mwisho wa korido, kujimwagia maji ya haraka haraka ili kupunguza joto la mwili, kisha arudi kulala.
Kwa kujiamini kuwa kila mtu amezama kwenye usiku mzito na giza limefanya ulinzi, Brian hakuona haja ya kuvaa kitu. Alifungua ule mlango wa mbao taratibu uliokuwa unapiga kelele ya chini, akabeba ndoo yake ya maji, na kutoka nje koridoni akiwa uchi wa mnyama.
Ngozi ya mwili wake ilisisimka kwa upepo mwanana wa usiku uliokuwa unapita kwenye ile korido. Alitembea kwa madaha na tahadhari, akihisi ubaridi wa sakafu kwenye nyayo zake. Alipofika bafuni, hakufunga hata mlango kwa kuamini hakuna mtu wa kumuona. Alishika upawa na kuanza kujimwagia yale maji baridi mwilini. *Shuuu!* Sauti ya maji ikichanganyika na miguno ya raha ya Brian ilisikika kwa mba mbali. Maji yalipoigusa ngozi yake ya moto, alihisi kama amezaliwa upya. Uhondo wa maji yale ulimfanya asahau haraka changamoto zote za joto.
Hata hivyo, furaha yake haikudumu. Akiwa bado anajipaka sabuni mwilini huku mapovu yakimfunika baadhi ya maeneo, ghafla kitu ambacho hakukitegemea kilitokea.
*TUK!*
Sauti ya swichi kuu ya umeme ilisikika kwa mbali, na sekunde ileile, taa zote za koridoni, bafuni na chumbani kwake ziliwaka kwa pamoja kwa mwangaza mkali wa 'solari' uliokata giza lile lote. Pamoja na umeme huo kurudi, sauti za watoto na baadhi ya wapangaji waliokuwa wanalala nje kwa joto zilisikika kwa fujo:
"Oooohooo! Umeme umerudi! Umeme umerudiii!"
Moyo wa Brian ulipiga paah! Mapigo ya moyo yalimwenda mbio na sabuni ikamdondoka mkononi. Mwangaza wa taa ya bafuni ulimulika mwili wake wote uliokuwa umetakata kwa povu jipepe. Kwa hofu ya kwamba kuna mtu anaweza kuja bafuni muda huo au kumkuta koridoni, akili ya Brian ilituma amri moja tu: *Kimbia uokoe jahazi!*
Bila kufikiria mara mbili, Brian alitoka nduki bafuni akiwa uchi wa mnyama, akitimua mbio kurudi chumbani kwake huku mapovu yakimwagika njiani. Alipiga hatua ndefu za dharura, huku hofu kubwa ikiwa ni asionekane na mpangaji yeyote katika hali ile ya aibu. Alipofika mlangoni kwake, aliingia ndani kwa fujo, akajiegemeza kwenye mlango huku akitweta kwa nguvu, akipumulia juu juu kama mtu aliyekuwa anafukuzwa na simba.
Akiwa bado hajatulia vizuri, kwa mbali kupitia dirisha lake lililokuwa wazi, alisikia sauti ya Mama nanihii, mmoja wa wapangaji wakongwe wa pale nyumbani, akipiga mayowe kwa mshtuko:
"Jamani! Shwaini kabisa! Kuna mtu kacheza uchi hapa koridoni usiku huu! Nimemwona kwa macho yangu kaukimbilia ule upande wa kule! Mchawi huyo, mchawi kashindwa usiku huu!"
Brian alishika kichwa chake kwa mikono miwili, machozi yakiwa yanamlengalenga kwa aibu na hofu. Kumbe kuna mtu kamwona akipita kasi, na mtaa mzima sasa unajua kuna mchawi amezurura uchi! Hakujua kuwa hili lilikuwa ni mwanzo tu wa tabia ambayo ingekuja kumtokea puani siku chache zijazo.
---
**Katika Episode Inayofuata (Episode 2: Tabia Haina Dawa):**
Baada ya kuona siri yake haikugundulika usiku ule, Brian anajikuta akilewa sifa na kufanya tukio lile kuwa tabia yake ya kila umeme unakatika, akiamini hakuna wa kumkamata. Lakini, siku ya arobaini ya mwizi inafika pale umeme unaporudi ghafla na kukutana uso kwa uso, macho makavu, na jirani yake wa kike mrembo kuliko wote anayeishi mlango wa mbele yake—binti Nelly! Usikose **Episode 2** hapa hapa!
Akiwa amegeuka huku na kule kitandani bila mafanikio, Brian aliamua kuketi. Alikuwa amevua nguo zote akabaki kama alivyozaliwa, akijipepea kwa daftari la chuo lakini wapi. Jasho lilitiririka kuanzia kifuani hadi kwenye mistari ya tumbo lake.
"Potelea mbali, siwezi kufa kwa joto mimi," Brian alinong'ona gizani.
Alijua fika kwamba usiku huo mkubwa kila mtu amelala fofofo. Alinyoosha mkono wake gizani na kupapasa ndoo ya plastiki iliyokuwa na maji baridi pembeni ya mlango wake. Mpango ulikuwa mmoja tu: kutoka nje kwenye lile bafu la jumuiya lililopo mwisho wa korido, kujimwagia maji ya haraka haraka ili kupunguza joto la mwili, kisha arudi kulala.
Kwa kujiamini kuwa kila mtu amezama kwenye usiku mzito na giza limefanya ulinzi, Brian hakuona haja ya kuvaa kitu. Alifungua ule mlango wa mbao taratibu uliokuwa unapiga kelele ya chini, akabeba ndoo yake ya maji, na kutoka nje koridoni akiwa uchi wa mnyama.
Ngozi ya mwili wake ilisisimka kwa upepo mwanana wa usiku uliokuwa unapita kwenye ile korido. Alitembea kwa madaha na tahadhari, akihisi ubaridi wa sakafu kwenye nyayo zake. Alipofika bafuni, hakufunga hata mlango kwa kuamini hakuna mtu wa kumuona. Alishika upawa na kuanza kujimwagia yale maji baridi mwilini. *Shuuu!* Sauti ya maji ikichanganyika na miguno ya raha ya Brian ilisikika kwa mba mbali. Maji yalipoigusa ngozi yake ya moto, alihisi kama amezaliwa upya. Uhondo wa maji yale ulimfanya asahau haraka changamoto zote za joto.
Hata hivyo, furaha yake haikudumu. Akiwa bado anajipaka sabuni mwilini huku mapovu yakimfunika baadhi ya maeneo, ghafla kitu ambacho hakukitegemea kilitokea.
*TUK!*
Sauti ya swichi kuu ya umeme ilisikika kwa mbali, na sekunde ileile, taa zote za koridoni, bafuni na chumbani kwake ziliwaka kwa pamoja kwa mwangaza mkali wa 'solari' uliokata giza lile lote. Pamoja na umeme huo kurudi, sauti za watoto na baadhi ya wapangaji waliokuwa wanalala nje kwa joto zilisikika kwa fujo:
"Oooohooo! Umeme umerudi! Umeme umerudiii!"
Moyo wa Brian ulipiga paah! Mapigo ya moyo yalimwenda mbio na sabuni ikamdondoka mkononi. Mwangaza wa taa ya bafuni ulimulika mwili wake wote uliokuwa umetakata kwa povu jipepe. Kwa hofu ya kwamba kuna mtu anaweza kuja bafuni muda huo au kumkuta koridoni, akili ya Brian ilituma amri moja tu: *Kimbia uokoe jahazi!*
Bila kufikiria mara mbili, Brian alitoka nduki bafuni akiwa uchi wa mnyama, akitimua mbio kurudi chumbani kwake huku mapovu yakimwagika njiani. Alipiga hatua ndefu za dharura, huku hofu kubwa ikiwa ni asionekane na mpangaji yeyote katika hali ile ya aibu. Alipofika mlangoni kwake, aliingia ndani kwa fujo, akajiegemeza kwenye mlango huku akitweta kwa nguvu, akipumulia juu juu kama mtu aliyekuwa anafukuzwa na simba.
Akiwa bado hajatulia vizuri, kwa mbali kupitia dirisha lake lililokuwa wazi, alisikia sauti ya Mama nanihii, mmoja wa wapangaji wakongwe wa pale nyumbani, akipiga mayowe kwa mshtuko:
"Jamani! Shwaini kabisa! Kuna mtu kacheza uchi hapa koridoni usiku huu! Nimemwona kwa macho yangu kaukimbilia ule upande wa kule! Mchawi huyo, mchawi kashindwa usiku huu!"
Brian alishika kichwa chake kwa mikono miwili, machozi yakiwa yanamlengalenga kwa aibu na hofu. Kumbe kuna mtu kamwona akipita kasi, na mtaa mzima sasa unajua kuna mchawi amezurura uchi! Hakujua kuwa hili lilikuwa ni mwanzo tu wa tabia ambayo ingekuja kumtokea puani siku chache zijazo.
---
**Katika Episode Inayofuata (Episode 2: Tabia Haina Dawa):**
Baada ya kuona siri yake haikugundulika usiku ule, Brian anajikuta akilewa sifa na kufanya tukio lile kuwa tabia yake ya kila umeme unakatika, akiamini hakuna wa kumkamata. Lakini, siku ya arobaini ya mwizi inafika pale umeme unaporudi ghafla na kukutana uso kwa uso, macho makavu, na jirani yake wa kike mrembo kuliko wote anayeishi mlango wa mbele yake—binti Nelly! Usikose **Episode 2** hapa hapa!