Ilipoishia, Asha alikuwa akisoma barua ya Baraka kwa machozi, lakini ghafla alihisi maumivu makali tumboni na kuanza kutokwa na damu nyingi akiwa nyumbani kwao kijijini.

**SONGA NAYO….**

Mama yake Asha alipoingia chumbani na kumkuta binti yake amelala chini kwenye dimbwi la damu, alipiga yowe la kutisha lililoamsha kijiji kizima. "Asha! Asha mwanangu! Nini kimekusibu?"

Walimbeba Asha kwa haraka na kumpeleka kituo cha afya cha karibu. Madaktari walihangaika kuokoa maisha yake kwani alikuwa amepoteza damu nyingi sana. Baada ya saa tatu za mapambano, daktari alitoka na kumpa mama yake Asha habari za kusikitisha lakini zenye nafuu kwa upande mwingine.

"Mama Asha, binti yako amepoteza ujauzito (Miscarriage). Inaonekana msongo wa mawazo na yale maumivu aliyoyapata shuleni yalisababisha kiumbe kishindwe kuhimili. Lakini habari njema ni kwamba tumeweza kuokoa maisha yake, na bado ataweza kupata watoto huko mbeleni."

Asha alizinduka siku ya pili, akijihisi mwepesi lakini mwenye huzuni moyoni. Alijua kuwa kile kiumbe ambacho kingemkumbusha ukatili wa Mkuu wa Shule kimeshaondoka. Alimwomba mama yake amletee kalamu na karatasi, akamwandikia Baraka jibu la barua yake:

> *"Baraka, asante kwa kunipenda hata katika uchafu wangu. Ile mimba haipo tena, Mungu ameamua kuniondoa kwenye lile laana. Nimepoteza kila kitu shuleni, lakini sijapoteza tumaini. Nitakuja mjini kukutafuta punde nitakapopata nguvu."*

Wakati huohuo mjini, kesi ya Mkuu wa Shule ilikuwa ikishika kasi. Ushahidi wa daktari wa shule na maelezo ya walimu wengine yalitosha kumtia hatiani. Mkuu alihukumiwa kifungo cha miaka 30 jela kwa kosa la ubakaji wa mwanafunzi na matumizi mabaya ya madaraka. Mali zake zote zilitaifishwa kama fidia kwa Asha.

Baraka, licha ya kufukuzwa shule, hakukata tamaa. Alianza kufanya kazi za vibarua sokoni huku akihifadhi kila senti aliyoipata. Baada ya mwezi mmoja, Asha alimfuata Baraka mjini. Walikutana kwenye stendi ya mabasi, na walipoonana, walikumbatiana kwa nguvu huku wakilia—safari hii siyo machozi ya huzuni, bali ya ushindi.

"Asha, tutaanza maisha mapya. Tutasoma hata kama ni shule za jioni (QT), na nitahakikisha ndoto zako zinatimia," Baraka alimwahidi huku akimshika mkono.

Asha alitabasamu, akijua kuwa ingawa **Siku yake ya Kwanza** ilikuwa na maumivu, usaliti, na dharau, imemfundisha kuwa mapenzi ya kweli yanavumilia yote. Waliondoka stendi wakiwa wameshikana mikono, kuelekea kwenye maisha mapya yaliyojaa matumaini, huku kivuli cha Mkuu wa Shule kikibaki kuwa historia ya giza iliyopitwa na wakati.