Ilipoishia, nilimuona Baraka akiwa amesimama mbali kidogo na dirisha la bweni letu, akionekana mnyonge na mwenye hasira mara baada ya kuniona nimerudi salama.

**SONGA NAYO….**

Nilikosa amani kabisa mara baada ya kumuona Baraka pale dirishani. Mariam na Upendo walikuwa wananitolea macho wakisubiri maelezo, lakini akili yangu yote ilikuwa nje kwa Baraka. Nilijua fika kuwa Baraka anajua siri ya usiku ule mkuu alipotukamata, na kukosekana kwangu shuleni kwa siku mbili kulimpa picha mbaya sana kichwani mwake.

"Shoga, tuambie kwanza, mkuu alikupeleka wapi? Na hizi nguo mpya umezitoa wapi?" Upendo aliniuliza huku akishika sketi yangu mpya niliyokuwa nimeivaa. Niliwaambia kwa sauti ya kunong'ona, "Tulieni, mkuu alinituma mkoani kuchukua vifaa vya maabara na vitabu vipya vya ziada kwa sababu mimi ndiye nilikuwa nimefanya vizuri kwenye mitihani, hizi nguo ni zawadi tu ya motisha."

Walionekana kutoamini sana lakini walinyamaza. Nilitafuta upenyo na kutoka nje kidogo ya bweni kuelekea kule alipokuwa amesimama Baraka. Giza lilikuwa limetanda lakini mwanga wa mwezi ulimfanya aonekane vizuri. Alikuwa amevaa sweta lake la shule na mikono ameiweka mifukoni.

"Baraka..." nilimwita kwa sauti ya upole. Baraka hakugeuka haraka, alichelewa kidogo kisha akanitazama kwa jicho la dharau na uchungu.

"Kumbe umerudi? Nilijua umeshakuwa mke wa mkuu wa shule huko mkoani," Baraka alisema kwa sauti iliyojaa wivu. Nilihisi moyo unanidunda kwa kasi. Nilimsogelea na kumshika mkono lakini akautoa kwa nguvu.

"Baraka, usiseme hivyo. Unajua mkuu alitukata usiku ule, na alinitumia mimi kama adhabu kwenda kumsaidia kazi zake za ofisi huko mkoani. Hakuna kilichotokea, niamini mimi," nilidanganya huku nikiwa naogopa kumuangalia usoni.

Baraka alicheka kicheko cha kejeli. "Unadhani mimi ni mtoto? Nguo hizo, viatu hivyo... mkuu anatoa zawadi hizo kwa adhabu? Tuache utani. Je, bado uko vilevile? Au mkuu ameshamaliza kazi yake?"

Swali lile lilinichoma kama mkuki. Nilikumbuka jinsi mkuu alivyokuwa anajaribu kunipasua na jinsi alivyopata ajali ya kitanda. Nilikumbuka pia kuwa Baraka ndiye alikuwa wa kwanza kunijeruhi kidogo usiku ule chumbani kwake.

"Baraka, gundi yangu bado ipo. Mkuu hajanigusa sehemu yoyote mbaya, alikuwa ananiogopa kwa sababu mimi ni mwanafunzi wake. Tafadhali niamini," nilimsihi huku machozi ya uongo yakianza kunilenga. Baraka alinyamaza kidogo, akaonekana kulegea msimamo wake.

Alinisogelea na kunishika mabega, akasogea karibu na sikio langu na kunong'ona, "Kama ni kweli gundi bado ipo, basi nithibitishie kesho usiku tukiwa prepo. Nataka nimalize kile tulichokianza kabla mkuu hajatuvuruga."

Nilitetemeka mwili mzima. Nilijua sasa nipo kwenye mtego mwingine. Upande mmoja ni Baraka ninayempenda na anayenisaidia masomo, na upande mwingine ni mkuu wa shule mwenye mamlaka ambaye bado ana hamu na mimi punde tu kidonda chake kitakapopona...