Episode 17: MWISHO WA SAFARI NA HUKUMU YA MASHETANI
Kila pigo la nyimbo za maombolezo zilizokuwa zikiimbwa kule kijijini lilikuwa likimchoma Juma kama mkuki wa moto uliochemshwa. Akiwa katikati ya mapango ya mikoko kule Mbezi Beach, alihisi nguvu ya ajabu ya sumaku ikivuta roho yake. Shati la drafti mwilini mwake halikutaka abaki jijini tena; lile kiumbe cha giza kilikuwa kinamlazimisha kurudi kule kule alikozaliwa, kwenye kaburi la Babu yake ili hesabu yake ikafungwe.
Bila kujitambua, Juma alitoka porini na kuanza kukimbia kwa miguu katikati ya usiku mnene. Akili yake ilikuwa imeshavurugika, jicho lake moja la kibinadamu likitazama barabara kuu kuelekea mikoani huku miguu yake yenye magamba ikikanyaga lami kwa vishindo vya kinyama.
Kasi yake haikuwa ya kawaida; alikimbia kwa masaa kadhaa akipita vituo vya polisi na vizuizi vya barabarani kama upepo mweusi. Askari waliomwona walirusha risasi hewani kwa hofu wakidhani wamemwona jini au dubwana la porini, lakini hakuna risasi iliyopenya kwenye yale magamba gumu ya kijivu na nyeusi.
Kila kilomita aliyokuwa akiikaribia kuelekea kijijini, ndivyo mabadiliko ya mwisho na ya kutisha yalivyokuwa yakitokea mwilini mwake. Shati lile la drafti halikuwa tu linaingia ndani ya nyama, bali lilikuwa likila mifupa na viungo vyake vya ndani. Juma alihisi kifua chake kikinyauka, mikono yake ikipoteza umbo na kuwa myembamba kama nyuzi, na damu yake yote ya kibinadamu ikigeuka kuwa mafuta meusi ya kishirikina. Alikuwa anyeyuke na kuwa shati lenyewe.
Kule wodini Muhimbili, muujiza wa Toba ya Jumuia uliendelea kufanya kazi. Madam Catherine, Vivian, na Amanda walisimama kupiga kelele za wazimu kwa mpigo mmoja. Yale magamba ya mraba yaliyokuwa yamewatanda miili yao yalianza kupukutika na kuwa majivu ya kijivu juu ya vitanda vya hospitali. Walifungua macho, wakarudiwa na fahamu zao, lakini wote walibaki wakiwa wamepoza viungo vyao kwa uchovu na majonzi makubwa, huku wakikumbuka sura ya kinyama ya Juma kama ndoto ya kutisha ya kuzimu. Waliachwa huru, lakini alama za siri za maisha yao ya anasa zilibaki mioyoni mwao.
Majira ya saa kumi na moja alfajiri, kukiwa na ukungu mzito wa asubuhi, Juma alifika kwenye malango ya kijiji chake. Alikuwa hawezi tena kusimama wima; alikuwa akitambaa kwa shida kwa kutumia mikono na miguu iliyobaki, akivuta mwili wake uliokuwa umeshafifia na kuwa kama kitambaa kigumu cha drafti kinachotembea.
Alitambaa hadi kwenye lile duara la wanakijiji waliokuwa bado wanaimba na kupiga matawi ya mnyaa mbele ya kaburi la Babu. Wanakijiji walipoona kile kiumbe cha kutisha kikitambaa kuja mezani mwa kaburi, walinyamaa kwa hofu kubwa na kurudi nyuma.
Mzee Jumaa alinyanyua kibatari chake na kumulika. Upande wa kushoto wa uso wa Juma, lile jicho lake la mwisho la kibinadamu lilimtazama Mzee Jumaa kwa unyonge mkuu, likitiririka machozi ya mwisho ya toba yaliyochelewa.
"Juma..." Mzee Jumaa alinong'ona kwa sauti ya majonzi. "Ulafi wako umefika mwisho."
Sekunde hiyo hiyo, jua la asubuhi lilianza kuchomoza mashariki, na mwanga wa kwanza wa jua ulipogusa lile shati la drafti mwilini mwa Juma, Juma alitoa mguno mmoja mzito wa unyonge: *"Babu... nisamehe..."*
Mwili mzima wa Juma ulilipuka kwa moto wa siri usio na moshi. Ndani ya sekunde chache, nyama yake, mifupa yake, na utu wake vyote viliteketea na kuyeyuka kabisa, vikiacha kitu kimoja tu juu ya udongo wa kaburi la Babu: lile lile **Shati la Drafti la Kijivu na Nyeusi**, likiwa safi kabisa, halina hata doa moja la damu wala alama ya kuungua, kana kwamba lilikuwa jipya kabisa likisubiri mkorofi mwingine alivae.
Mzee Jumaa alitetemeka, akachukua lile shati kwa kutumia fimbo, akachimba shimo refu katikati ya kaburi la Babu na kulifukia huko ndani kabisa ya ardhi, ili lisije likaonekana tena na macho ya wanadamu wenye tamaa.
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 18: KIZAZI KIPYA NA KIKOMBE CHA AJABU**
Katika sehemu inayofuata (**Episode 18: Kizazi Kipya na Kikombe Cha Ajabu**), miaka kumi inapita baada ya maafa ya Juma. Kijiji kinajenga shule kubwa juu ya ardhi ile, na kijana mmoja mtanashati na maskini kutoka mjini anakuja kufanya kazi ya ujenzi, ambapo anachimba msingi na kukutana na sanduku la kale lililofukiwa... Je, tuendelee na Episode 18?
Bila kujitambua, Juma alitoka porini na kuanza kukimbia kwa miguu katikati ya usiku mnene. Akili yake ilikuwa imeshavurugika, jicho lake moja la kibinadamu likitazama barabara kuu kuelekea mikoani huku miguu yake yenye magamba ikikanyaga lami kwa vishindo vya kinyama.
Kasi yake haikuwa ya kawaida; alikimbia kwa masaa kadhaa akipita vituo vya polisi na vizuizi vya barabarani kama upepo mweusi. Askari waliomwona walirusha risasi hewani kwa hofu wakidhani wamemwona jini au dubwana la porini, lakini hakuna risasi iliyopenya kwenye yale magamba gumu ya kijivu na nyeusi.
Kila kilomita aliyokuwa akiikaribia kuelekea kijijini, ndivyo mabadiliko ya mwisho na ya kutisha yalivyokuwa yakitokea mwilini mwake. Shati lile la drafti halikuwa tu linaingia ndani ya nyama, bali lilikuwa likila mifupa na viungo vyake vya ndani. Juma alihisi kifua chake kikinyauka, mikono yake ikipoteza umbo na kuwa myembamba kama nyuzi, na damu yake yote ya kibinadamu ikigeuka kuwa mafuta meusi ya kishirikina. Alikuwa anyeyuke na kuwa shati lenyewe.
Kule wodini Muhimbili, muujiza wa Toba ya Jumuia uliendelea kufanya kazi. Madam Catherine, Vivian, na Amanda walisimama kupiga kelele za wazimu kwa mpigo mmoja. Yale magamba ya mraba yaliyokuwa yamewatanda miili yao yalianza kupukutika na kuwa majivu ya kijivu juu ya vitanda vya hospitali. Walifungua macho, wakarudiwa na fahamu zao, lakini wote walibaki wakiwa wamepoza viungo vyao kwa uchovu na majonzi makubwa, huku wakikumbuka sura ya kinyama ya Juma kama ndoto ya kutisha ya kuzimu. Waliachwa huru, lakini alama za siri za maisha yao ya anasa zilibaki mioyoni mwao.
Majira ya saa kumi na moja alfajiri, kukiwa na ukungu mzito wa asubuhi, Juma alifika kwenye malango ya kijiji chake. Alikuwa hawezi tena kusimama wima; alikuwa akitambaa kwa shida kwa kutumia mikono na miguu iliyobaki, akivuta mwili wake uliokuwa umeshafifia na kuwa kama kitambaa kigumu cha drafti kinachotembea.
Alitambaa hadi kwenye lile duara la wanakijiji waliokuwa bado wanaimba na kupiga matawi ya mnyaa mbele ya kaburi la Babu. Wanakijiji walipoona kile kiumbe cha kutisha kikitambaa kuja mezani mwa kaburi, walinyamaa kwa hofu kubwa na kurudi nyuma.
Mzee Jumaa alinyanyua kibatari chake na kumulika. Upande wa kushoto wa uso wa Juma, lile jicho lake la mwisho la kibinadamu lilimtazama Mzee Jumaa kwa unyonge mkuu, likitiririka machozi ya mwisho ya toba yaliyochelewa.
"Juma..." Mzee Jumaa alinong'ona kwa sauti ya majonzi. "Ulafi wako umefika mwisho."
Sekunde hiyo hiyo, jua la asubuhi lilianza kuchomoza mashariki, na mwanga wa kwanza wa jua ulipogusa lile shati la drafti mwilini mwa Juma, Juma alitoa mguno mmoja mzito wa unyonge: *"Babu... nisamehe..."*
Mwili mzima wa Juma ulilipuka kwa moto wa siri usio na moshi. Ndani ya sekunde chache, nyama yake, mifupa yake, na utu wake vyote viliteketea na kuyeyuka kabisa, vikiacha kitu kimoja tu juu ya udongo wa kaburi la Babu: lile lile **Shati la Drafti la Kijivu na Nyeusi**, likiwa safi kabisa, halina hata doa moja la damu wala alama ya kuungua, kana kwamba lilikuwa jipya kabisa likisubiri mkorofi mwingine alivae.
Mzee Jumaa alitetemeka, akachukua lile shati kwa kutumia fimbo, akachimba shimo refu katikati ya kaburi la Babu na kulifukia huko ndani kabisa ya ardhi, ili lisije likaonekana tena na macho ya wanadamu wenye tamaa.
---
**UTANGULIZI WA EPISODE 18: KIZAZI KIPYA NA KIKOMBE CHA AJABU**
Katika sehemu inayofuata (**Episode 18: Kizazi Kipya na Kikombe Cha Ajabu**), miaka kumi inapita baada ya maafa ya Juma. Kijiji kinajenga shule kubwa juu ya ardhi ile, na kijana mmoja mtanashati na maskini kutoka mjini anakuja kufanya kazi ya ujenzi, ambapo anachimba msingi na kukutana na sanduku la kale lililofukiwa... Je, tuendelee na Episode 18?