Episode 1: Mlio wa Kimbunga na Macho ya Msichana
Mvua nyepesi ya asubuhi ilikuwa ikimwagika juu ya lami ya Mlimani, ikileta harufu ya udongo ulioloana iliyochanganyika na moshi wa magari. Katika kijiwe cha Boda Boda cha Survey, kijana Dastan alikuwa amekaa juu ya pikipiki yake aina ya SanLG anayoiita *Kimbunga*. Tofauti na madereva wenzake waliokuwa wakipiga kelele na kucheza karata, Dastan alikuwa ameshikilia kitabu cha Misingi ya Biashara, macho yake yakiwa yamezama kwenye kurasa za karatasi zilizojipinda kwa unyevu.
Phaaa! Mlio wa gari lililozima ghafla katikati ya barabara ulivuta hisia za kila mtu kijiweni. Ilikuwa ni gari aina ya RAV4 ya rangi ya pilipili duni. Mlango wa dereva ulifunguka, na akashuka msichana mmoja mrembo aliyekuwa amevaa suti ya mshono wa kisasa ya rangi ya cream, iliyobana vizuri umbo lake la namba nane na kuonyesha umbo lake lililochongoka vyema. Huyu alikuwa Kizita. Ngozi yake ilikuwa ya rangi ya mtindi, na nywele zake ndefu zilizosukwa kiustadi zililowa kidogo kwa matone ya mvua.
Kizita alitazama saa yake ya mkononi kwa hofu. Ilikuwa imebaki dakika kumi na tano tu kufika kwenye jengo la uwekezaji eneo la Mikocheni ili kuwasilisha michoro yake ya kwanza ya usanifu wa ndani. Kushindwa kufika kwa wakati kupangiwa kazi hiyo maana yake ilikuwa ni kupoteza ndoto yake ya kuwa mbunifu anayejitegemea.
"Kaka! Mmoja wenu aniwahi Mikocheni sasa hivi, nitamlipa kiasi chochote!" Kizita aliongea kwa sauti iliyojaa wasiwasi, macho yake yakizunguka kutafuta msaada.
Madereva wengine walianza kugombania na kupiga kelele za masihara, lakini Dastan alifunga kitabu chake kwa utulivu, akashuka kwenye pikipiki na kumfuata.
"Panda hapa dada, nitakufikisha kabla ya hizo dakika kumi na tano," Dastan alisema kwa sauti ya chini, ya kiume iliyojaa kujiamini. Macho yake meusi na ya utulivu yalikutana na ya Kizita, na kwa sekunde chache, ulimwengu wa Kizita ulionekana kusimama.
Kizita hakusita. Alipanda nyuma ya *Kimbunga*. Kwa kuwa ilikuwa mara yake ya kwanza kupanda boda boda, alijikuta akiwa na hofu kubwa. Punde tu Dastan alipowasha injini na kuiondoa pikipiki kwa kasi ya kiustadi kupenya kati ya magari yaliyosimama kwenye foleni, Kizita alipiga kiyowe cha chini na kumkumbatia Dastan kwa nguvu kutoka nyuma.
Mwili wa Kizita ulikuwa umegusana kabisa na mgongo wa Dastan. Dastan alihisi joto la mwili wa Kizita likipenya kwenye koti lake la ngozi. Matiti ya Kizita yaliyosimama vyema yaligandamizwa mgongoni mwa Dastan, na mikono ya Kizita iliyokuwa na kucha zilizopakwa rangi ya pinki ilikuwa imeshika tumbo la Dastan kwa nguvu. Harufu nzuri ya marashi ya urembo aliyoyapaka Kizita ilimfanya Dastan apumue kwa ugumu kidogo, lakini alishikilia usukani kwa umakini wa hali ya juu.
Kizita alihisi misuli thabiti ya tumbo la Dastan chini ya vidole vyake. Kila mara Dastan alipokata kona au kubadili gia, paja la Kizita lilikuwa likisuguana na paja la Dastan, likileta msisimko wa ajabu uliomfanya Kizita afumbe macho na kuweka kichwa chake kwenye mgongo wa kijana huyo. Moyo wa Kizita ulikuwa ukipiga kwa kasi, sio tu kwa sababu ya mwendo wa pikipiki, bali kwa sababu ya mguso wa mwili wa Dastan uliokuwa ukitoa joto la kipekee na harufu ya kiume iliyochanganyika na sabuni safi.
Kwa muda wa dakika kumi tu, *Kimbunga* ilikuwa imesimama mbele ya jengo la kifahari la Mikocheni.
Dastan alizima injini na kumtazama Kizita aliyekuwa akishuka kwa kutetemeka kidogo. Miguu ya Kizita ilikuwa laini, na pindo la sketi yake lilikuwa limepanda kidogo juu ya magoti, likionyesha mapaja yake meupe na laini yaliyokuwa yakifunikwa na matone machache ya mvua.
"Tumefika dada," Dastan alisema akimwekea mikono yake kumsaidia kushuka ili asianguke.
Mguso wa mikono ya Dastan kwenye kiuno cha Kizita ulifanya mwili wa msichana huyo utetemeke kwa msisimko mpya. Macho yao yalikutana tena, karibu kabisa, pua zao zikakaribia kugusana. Kizita alipumua kwa nguvu, kifua chake kikipanda na kushuka huku macho yake yakitazama mdomo wa Dastan.
Kizita alitoa pochi yake kwa haraka na kutoa noti ya elfu sitini ya Kitanzania na kumkabidhi Dastan. "Asante sana... umeniokoa. Twaa hii yote."
Dastan alitazama ile hela, kisha akachukua noti moja tu ya elfu tano na kumrudishia zilizobaki. "Nauli ya kutoka Survey mpaka hapa ni elfu tano tu. Sijafanya hivi ili nikutapeli, nimekusaidia uwasili kwenye shughuli yako."
Kizita alipigwa na shangazo kubwa. Hakuwahi kukutana na mwanamume wa aina hii. Alimtazama Dastan kwa hisia nzito zilizokuwa zikimfanya amtamani zaidi ya dereva wa kawaida.
"Naitwa Kizita," alisema kwa sauti ya mahaba iliyoshuka chini. "Naomba namba yako ya simu. Nataka uwe unanisafirisha kila nitakapokuwa na dharura."
Dastan alimpa namba yake, na kabla Kizita hajaingia ndani ya jengo hilo, alimgeukia Dastan na kumgusa shavuni kwa vidole vyake laini. "Asante Dastan... tutaongea usiku wa leo."
Dastan alibaki amesimama pale, akikabiliwa na hisia mpya kabisa moyoni mwake huku picha ya mwili wa Kizita na joto lake zikimjia akilini.
---
**Utangulizi wa Episode 2 – Njia za Usiku na Mguso wa Kwanza**
Katika Episode 2, usiku unapoingia, Kizita anampigia simu Dastan kumshukuru kwa mara nyingine na kumwalika kwenye nyumba yake ndogo ya kupumzikia. Hamu iliyoanza barabarani inalipuka pale wanapokutana faragha, ambapo hisia zote zilizojificha zinakuwa wazi na kuwapeleka kwenye ulimwengu wa mahaba mazito bila kificho.
Phaaa! Mlio wa gari lililozima ghafla katikati ya barabara ulivuta hisia za kila mtu kijiweni. Ilikuwa ni gari aina ya RAV4 ya rangi ya pilipili duni. Mlango wa dereva ulifunguka, na akashuka msichana mmoja mrembo aliyekuwa amevaa suti ya mshono wa kisasa ya rangi ya cream, iliyobana vizuri umbo lake la namba nane na kuonyesha umbo lake lililochongoka vyema. Huyu alikuwa Kizita. Ngozi yake ilikuwa ya rangi ya mtindi, na nywele zake ndefu zilizosukwa kiustadi zililowa kidogo kwa matone ya mvua.
Kizita alitazama saa yake ya mkononi kwa hofu. Ilikuwa imebaki dakika kumi na tano tu kufika kwenye jengo la uwekezaji eneo la Mikocheni ili kuwasilisha michoro yake ya kwanza ya usanifu wa ndani. Kushindwa kufika kwa wakati kupangiwa kazi hiyo maana yake ilikuwa ni kupoteza ndoto yake ya kuwa mbunifu anayejitegemea.
"Kaka! Mmoja wenu aniwahi Mikocheni sasa hivi, nitamlipa kiasi chochote!" Kizita aliongea kwa sauti iliyojaa wasiwasi, macho yake yakizunguka kutafuta msaada.
Madereva wengine walianza kugombania na kupiga kelele za masihara, lakini Dastan alifunga kitabu chake kwa utulivu, akashuka kwenye pikipiki na kumfuata.
"Panda hapa dada, nitakufikisha kabla ya hizo dakika kumi na tano," Dastan alisema kwa sauti ya chini, ya kiume iliyojaa kujiamini. Macho yake meusi na ya utulivu yalikutana na ya Kizita, na kwa sekunde chache, ulimwengu wa Kizita ulionekana kusimama.
Kizita hakusita. Alipanda nyuma ya *Kimbunga*. Kwa kuwa ilikuwa mara yake ya kwanza kupanda boda boda, alijikuta akiwa na hofu kubwa. Punde tu Dastan alipowasha injini na kuiondoa pikipiki kwa kasi ya kiustadi kupenya kati ya magari yaliyosimama kwenye foleni, Kizita alipiga kiyowe cha chini na kumkumbatia Dastan kwa nguvu kutoka nyuma.
Mwili wa Kizita ulikuwa umegusana kabisa na mgongo wa Dastan. Dastan alihisi joto la mwili wa Kizita likipenya kwenye koti lake la ngozi. Matiti ya Kizita yaliyosimama vyema yaligandamizwa mgongoni mwa Dastan, na mikono ya Kizita iliyokuwa na kucha zilizopakwa rangi ya pinki ilikuwa imeshika tumbo la Dastan kwa nguvu. Harufu nzuri ya marashi ya urembo aliyoyapaka Kizita ilimfanya Dastan apumue kwa ugumu kidogo, lakini alishikilia usukani kwa umakini wa hali ya juu.
Kizita alihisi misuli thabiti ya tumbo la Dastan chini ya vidole vyake. Kila mara Dastan alipokata kona au kubadili gia, paja la Kizita lilikuwa likisuguana na paja la Dastan, likileta msisimko wa ajabu uliomfanya Kizita afumbe macho na kuweka kichwa chake kwenye mgongo wa kijana huyo. Moyo wa Kizita ulikuwa ukipiga kwa kasi, sio tu kwa sababu ya mwendo wa pikipiki, bali kwa sababu ya mguso wa mwili wa Dastan uliokuwa ukitoa joto la kipekee na harufu ya kiume iliyochanganyika na sabuni safi.
Kwa muda wa dakika kumi tu, *Kimbunga* ilikuwa imesimama mbele ya jengo la kifahari la Mikocheni.
Dastan alizima injini na kumtazama Kizita aliyekuwa akishuka kwa kutetemeka kidogo. Miguu ya Kizita ilikuwa laini, na pindo la sketi yake lilikuwa limepanda kidogo juu ya magoti, likionyesha mapaja yake meupe na laini yaliyokuwa yakifunikwa na matone machache ya mvua.
"Tumefika dada," Dastan alisema akimwekea mikono yake kumsaidia kushuka ili asianguke.
Mguso wa mikono ya Dastan kwenye kiuno cha Kizita ulifanya mwili wa msichana huyo utetemeke kwa msisimko mpya. Macho yao yalikutana tena, karibu kabisa, pua zao zikakaribia kugusana. Kizita alipumua kwa nguvu, kifua chake kikipanda na kushuka huku macho yake yakitazama mdomo wa Dastan.
Kizita alitoa pochi yake kwa haraka na kutoa noti ya elfu sitini ya Kitanzania na kumkabidhi Dastan. "Asante sana... umeniokoa. Twaa hii yote."
Dastan alitazama ile hela, kisha akachukua noti moja tu ya elfu tano na kumrudishia zilizobaki. "Nauli ya kutoka Survey mpaka hapa ni elfu tano tu. Sijafanya hivi ili nikutapeli, nimekusaidia uwasili kwenye shughuli yako."
Kizita alipigwa na shangazo kubwa. Hakuwahi kukutana na mwanamume wa aina hii. Alimtazama Dastan kwa hisia nzito zilizokuwa zikimfanya amtamani zaidi ya dereva wa kawaida.
"Naitwa Kizita," alisema kwa sauti ya mahaba iliyoshuka chini. "Naomba namba yako ya simu. Nataka uwe unanisafirisha kila nitakapokuwa na dharura."
Dastan alimpa namba yake, na kabla Kizita hajaingia ndani ya jengo hilo, alimgeukia Dastan na kumgusa shavuni kwa vidole vyake laini. "Asante Dastan... tutaongea usiku wa leo."
Dastan alibaki amesimama pale, akikabiliwa na hisia mpya kabisa moyoni mwake huku picha ya mwili wa Kizita na joto lake zikimjia akilini.
---
**Utangulizi wa Episode 2 – Njia za Usiku na Mguso wa Kwanza**
Katika Episode 2, usiku unapoingia, Kizita anampigia simu Dastan kumshukuru kwa mara nyingine na kumwalika kwenye nyumba yake ndogo ya kupumzikia. Hamu iliyoanza barabarani inalipuka pale wanapokutana faragha, ambapo hisia zote zilizojificha zinakuwa wazi na kuwapeleka kwenye ulimwengu wa mahaba mazito bila kificho.