Episode 17: Uchungu wa Uzazi na Usiku wa Dhoruba
Miezi miwili ilipita kwa kasi, na hatimaye mimba ya Halima ilitimiza miezi tisa kamili. Tumbo lake lilikuwa limeanguka chini kwa kiasi kikubwa, ikiwa ni ishara wazi kwamba mtoto alikuwa tayari kutoka na kuiona dunia.
Usiku huo wa Ijumaa, hali ya hewa ilibadilika ghafla. Mvua kubwa ya mawe na upepo mkali ilianza kunyesha, ikifuatana na ngurumo za radi zilizotikisa mji mzima. Umeme ulikatika, na giza nene lilipata kutawala ndani na nje ya nyumba ya babu.
Saa nane za usiku, Halima alizinduka kutoka usingizini akiwa na maumivu makali ya ghafla chini ya tumbo na mgongoni. Alijaribu kugeuka, lakini maumivu yale yalimfanya ashindwe kupumua vizuri.
> *"Aaaaagh! Jumaaa!"* Halima alipiga kelele ya maumivu makali, akishika mashuka kwa nguvu huku jasho jepesi likimtiririka usoni.
Juma alishtuka kutoka usingizini, akawasha taa ya simu yake haraka na kumulika kitandani. Alipoinua shuka, aliona maji ya uzazi yakiwa yamelowesha mashuka meupe.
> *"Juma... mtoto anakuja! Uchungu umeanza!"* Halima aliongea kwa sauti iliyojaa maumivu na hofu, akimshika Juma mkono kwa nguvu ya ajabu.
Bi Salama alitoka chumbani kwake kwa kasi akiwa ameshika taa ya kandili. Alipomwona Halima katika hali hiyo, alijua fika kuwa hakukuwa na muda wa kupoteza.
> *"Juma, wahi gari mara moja! Mtoto hatoweza kusubiri asubuhi, anatoka sasa hivi!"* Bi Salama aliamuru huku akimwekea Halima vitambaa safi na kumfariji.
Juma alikimbilia nje kwenye mvua kubwa iliyokuwa ikipiga kama mchanga. Alipoingia kwenye gari na kuwasha moto, tairi za gari zilianza kuteleza kwenye tope zito la barabara ya mtaani. Mitaa yote ilikuwa imefunikwa na maji mengi yaliyotokana na mvua hiyo ya dhoruba.
Juma alirudi ndani kwa haraka na kumnyanyua Halima mikononi mwake, akimbeba hadi kwenye gari na kumweka kiti cha nyuma, huku Bi Salama akipanda pembeni yake kumshika.
Safari ya kuelekea hospitali ya wilaya ilikuwa ya hatari na presha kubwa. Barabara zilikuwa hazionekani vizuri kutokana na mvua kali na kiza nene. Kila baada ya dakika tatu, Halima alikuwa akipiga kelele kali za uchungu, akibana mikono ya mama yake na kupumua kwa haraka.
> *"Juma... harakisha! Nahisi kichwa cha mtoto kinasukuma kwa nguvu sana!"* Halima alilia kwa uchungu.
Juma aliongeza mwendo wa gari, moyo wake ukidunda kwa kasi ya ajabu. Alipambana na maji yaliyokuwa yakifunika barabara, akisali kimya kimya ili Mwenyezi Mungu amlinde mke wake na mtoto wao.
Baada ya mapambano ya dakika ishirini katikati ya dhoruba hiyo, hatimaye gari la Juma lilipiga breki mbele ya wodi ya wazazi katika Hospitali ya Wilaya.
Manesi walitoka kwa kasi wakiwa na kiti cha magurudumu (*wheelchair*) na kumstakabadhi Halima moja kwa moja kuelekea chumba cha uzazi (*labor ward*). Juma alitaka kuingia ndani, lakini nesi mkuu alimsimamisha mlangoni.
> *"Kaka, baki hapa nje usubiri! Tutaanzisha mchakato mara moja,"* Nesi alisema na kufunga mlango.
Saa moja lilipita, lililokuwa kama karne nzima kwa Juma. Alikuwa akitembea huku na huko nje ya korido, mikono yake ikiwa imeshikana huku akivuja jasho licha ya baridi kali ya mvua iliyokuwa ikiendelea kunyesha nje. Bi Salama naye alikuwa akisoma dua kwa sauti ya chini kwenye benchi.
Ghafla, saa tisa na dakika arobaini na tano za usiku, sauti ya kelele ya mwisho ya Halima ilisikika kutoka ndani ya chumba cha uzazi, ikifuatiwa mara moja na sauti ya **kilio cha mtoto mchanga** kilichovuma kwa nguvu!
> *"Waah! Waah! Waah!"*
Juma aliganda papo hapo, machozi ya furaha na msisimko yakimtiririka machoni mwake bila kujitambua.
Mlango wa chumba cha uzazi ulifunguka, na daktari alitoka akiwa ametabasamu kwa furaha.
> *"Hongera sana Bwana Juma! Mkeo amejifungua salama mtoto wa kiume mwenye afya njema na uzito wa kilo tatu na nusu!"*
Juma alikimbilia ndani ya chumba cha uzazi. Halima alikuwa amelala kitandani, akiwa amechoka lakini uso wake ukionyesha furaha na amani isiyo na kifani. Kifuani mwake kulikuwa na mtoto mdogo aliyekuwa amefungwa kwenye shuka la pinki na jeupe.
Juma alipiga magoti pembeni ya kitanda cha Halima, akamshika mkono na kumpiga busu zito na la muda mrefu kwenye tránini yake.
> *"Asante sana mke wangu... asante kwa kunipa zawadi hii kubwa maishani,"* Juma alisema kwa sauti iliyotetemeka kwa hisia.
Halima alitabasamu kwa mahaba, akimsogezea Juma mtoto wao. *"Huyu ni mtoto wetu Juma... matunda ya ndoa yetu iliyoanza kwa mkataba na kuisha kwa upendo wa kweli."*
Juma alimnyanyua mtoto wake wa kiume na kumpiga busu la kwanza usoni, akihisi utimilifu wa maisha yake kama mwanamume, mume, na baba.
---
### Utangulizi wa Episode Inayofuata...
Mwanzo mpya wa maisha ya familia unazaliwa na mtoto wa kiume! Lakini kurejea nyumbani kutoka hospitali kunaleta changamoto mpya na za kuchekesha za uzazi wa kwanza. Je, Juma na Halima watawezaje kumudu kukesha usiku kucha na mtoto anayelia na kubadilisha nepi katikati ya mahaba yao?
Usikose **Episode 18: Kilio cha Usiku na Shughuli za Neepi**.
Usiku huo wa Ijumaa, hali ya hewa ilibadilika ghafla. Mvua kubwa ya mawe na upepo mkali ilianza kunyesha, ikifuatana na ngurumo za radi zilizotikisa mji mzima. Umeme ulikatika, na giza nene lilipata kutawala ndani na nje ya nyumba ya babu.
Saa nane za usiku, Halima alizinduka kutoka usingizini akiwa na maumivu makali ya ghafla chini ya tumbo na mgongoni. Alijaribu kugeuka, lakini maumivu yale yalimfanya ashindwe kupumua vizuri.
> *"Aaaaagh! Jumaaa!"* Halima alipiga kelele ya maumivu makali, akishika mashuka kwa nguvu huku jasho jepesi likimtiririka usoni.
Juma alishtuka kutoka usingizini, akawasha taa ya simu yake haraka na kumulika kitandani. Alipoinua shuka, aliona maji ya uzazi yakiwa yamelowesha mashuka meupe.
> *"Juma... mtoto anakuja! Uchungu umeanza!"* Halima aliongea kwa sauti iliyojaa maumivu na hofu, akimshika Juma mkono kwa nguvu ya ajabu.
Bi Salama alitoka chumbani kwake kwa kasi akiwa ameshika taa ya kandili. Alipomwona Halima katika hali hiyo, alijua fika kuwa hakukuwa na muda wa kupoteza.
> *"Juma, wahi gari mara moja! Mtoto hatoweza kusubiri asubuhi, anatoka sasa hivi!"* Bi Salama aliamuru huku akimwekea Halima vitambaa safi na kumfariji.
Juma alikimbilia nje kwenye mvua kubwa iliyokuwa ikipiga kama mchanga. Alipoingia kwenye gari na kuwasha moto, tairi za gari zilianza kuteleza kwenye tope zito la barabara ya mtaani. Mitaa yote ilikuwa imefunikwa na maji mengi yaliyotokana na mvua hiyo ya dhoruba.
Juma alirudi ndani kwa haraka na kumnyanyua Halima mikononi mwake, akimbeba hadi kwenye gari na kumweka kiti cha nyuma, huku Bi Salama akipanda pembeni yake kumshika.
Safari ya kuelekea hospitali ya wilaya ilikuwa ya hatari na presha kubwa. Barabara zilikuwa hazionekani vizuri kutokana na mvua kali na kiza nene. Kila baada ya dakika tatu, Halima alikuwa akipiga kelele kali za uchungu, akibana mikono ya mama yake na kupumua kwa haraka.
> *"Juma... harakisha! Nahisi kichwa cha mtoto kinasukuma kwa nguvu sana!"* Halima alilia kwa uchungu.
Juma aliongeza mwendo wa gari, moyo wake ukidunda kwa kasi ya ajabu. Alipambana na maji yaliyokuwa yakifunika barabara, akisali kimya kimya ili Mwenyezi Mungu amlinde mke wake na mtoto wao.
Baada ya mapambano ya dakika ishirini katikati ya dhoruba hiyo, hatimaye gari la Juma lilipiga breki mbele ya wodi ya wazazi katika Hospitali ya Wilaya.
Manesi walitoka kwa kasi wakiwa na kiti cha magurudumu (*wheelchair*) na kumstakabadhi Halima moja kwa moja kuelekea chumba cha uzazi (*labor ward*). Juma alitaka kuingia ndani, lakini nesi mkuu alimsimamisha mlangoni.
> *"Kaka, baki hapa nje usubiri! Tutaanzisha mchakato mara moja,"* Nesi alisema na kufunga mlango.
Saa moja lilipita, lililokuwa kama karne nzima kwa Juma. Alikuwa akitembea huku na huko nje ya korido, mikono yake ikiwa imeshikana huku akivuja jasho licha ya baridi kali ya mvua iliyokuwa ikiendelea kunyesha nje. Bi Salama naye alikuwa akisoma dua kwa sauti ya chini kwenye benchi.
Ghafla, saa tisa na dakika arobaini na tano za usiku, sauti ya kelele ya mwisho ya Halima ilisikika kutoka ndani ya chumba cha uzazi, ikifuatiwa mara moja na sauti ya **kilio cha mtoto mchanga** kilichovuma kwa nguvu!
> *"Waah! Waah! Waah!"*
Juma aliganda papo hapo, machozi ya furaha na msisimko yakimtiririka machoni mwake bila kujitambua.
Mlango wa chumba cha uzazi ulifunguka, na daktari alitoka akiwa ametabasamu kwa furaha.
> *"Hongera sana Bwana Juma! Mkeo amejifungua salama mtoto wa kiume mwenye afya njema na uzito wa kilo tatu na nusu!"*
Juma alikimbilia ndani ya chumba cha uzazi. Halima alikuwa amelala kitandani, akiwa amechoka lakini uso wake ukionyesha furaha na amani isiyo na kifani. Kifuani mwake kulikuwa na mtoto mdogo aliyekuwa amefungwa kwenye shuka la pinki na jeupe.
Juma alipiga magoti pembeni ya kitanda cha Halima, akamshika mkono na kumpiga busu zito na la muda mrefu kwenye tránini yake.
> *"Asante sana mke wangu... asante kwa kunipa zawadi hii kubwa maishani,"* Juma alisema kwa sauti iliyotetemeka kwa hisia.
Halima alitabasamu kwa mahaba, akimsogezea Juma mtoto wao. *"Huyu ni mtoto wetu Juma... matunda ya ndoa yetu iliyoanza kwa mkataba na kuisha kwa upendo wa kweli."*
Juma alimnyanyua mtoto wake wa kiume na kumpiga busu la kwanza usoni, akihisi utimilifu wa maisha yake kama mwanamume, mume, na baba.
---
### Utangulizi wa Episode Inayofuata...
Mwanzo mpya wa maisha ya familia unazaliwa na mtoto wa kiume! Lakini kurejea nyumbani kutoka hospitali kunaleta changamoto mpya na za kuchekesha za uzazi wa kwanza. Je, Juma na Halima watawezaje kumudu kukesha usiku kucha na mtoto anayelia na kubadilisha nepi katikati ya mahaba yao?
Usikose **Episode 18: Kilio cha Usiku na Shughuli za Neepi**.