UKWELI UNAOANGAMIZA
Ukimya uliotawala pale kwenye korido ya hospitali ulikuwa mzito kiasi cha kunifanya nihisi kama hewa yote imetoweka ghafla. Juma alikuwa amesimama mbele yangu, macho yake yakiwa yamekazia sura yangu bila kupepesa. Ile karatasi ya majibu ya maabara bado ilikuwa mkononi mwake, ikiwa imekunjwa kwa nguvu kutokana na jinsi alivyokuwa ameishika.
"Kelvin..." Juma aliniita kwa sauti ya chini, nzito, na iliyokuwa ikitetemeka kwa maumivu makali kuliko hasira. "Niambie ukweli. Usinidanganye kama alivyofanya Rehema. Niambie tu ukweli... huyu mtoto ni wako?"
Nilitazama chini kwenye sakafu ya hospitali. Nilijaribu kufungua mdomo wangu nitunge uongo mwingine—niseme labda ni bahati mbaya tu ya makundi ya damu kufanana, au labda daktari amekosea hesabu zake. Lakini nilipoinua macho yangu na kumtazama Juma usoni, niliuona uaminifu wa miaka kumi ukiteketea mbele yangu. Nilijua fika kuwa uongo haukuwa na nafasi tena. Mungu alikuwa ameamua kuvua pazia la siri yetu siku hiyo.
Machozi ya moto yalianza kunitiririka mashavuni mwangu bila hata mimi kujizuia. Miguu yangu ililegea, nikajikuta nikishuka taratibu na kupiga magoti pale koridoni mbele ya rafiki yangu, huku wauguzi na wagonjwa waliokuwa wakipita wakitushangaa.
"Nisamehe Juma..." nilinong'ona kwa sauti iliyovunjika kwa kwikwi. "Nisamehe ndugu yangu... nilikukosea sana."
Maneno hayo machache yalikuwa kama kisu kilichozamishwa moja kwa moja kwenye moyo wa Juma. Nilimuona akirudi nyuma hatua mbili kana kwamba alikuwa amepigwa risasi kifuani. Karatasi ile ya majibu ilimponyoka mkononi na kuanguka sakafuni.
"Kwa hiyo ni kweli?" Juma aliuliza kwa sauti ya kunong'ona, machozi yakianza kufurika machoni pake. "Wewe Kelvin... ndugu yangu wa damu... ulinifanyia hivi? Ulinilalia mke wangu ndani ya nyumba yangu mwenyewe?"
"Ilikuwa ni usiku mmoja tu Juma! Usiku mmoja wa shetani miaka kumi iliyopita ulipokuwa zamu ya usiku!" nililia nikiwa bado nimepiga magoti, nikishika suruali yake. "Sikuwahi kutaka itokee, Rehema alikuja chumbani kwangu usiku wa manane... nilishindwa kujizuia. Nimeishi na mzigo huu wa dhambi moyoni mwangu kila siku tangu siku hiyo! Kila ukinisimulia mafanikio ya Brian, nilikuwa nakufa ndani kwa ndani!"
Juma alipiga kelele moja ya uchungu mkuu na kuvuta mguu wake kwa nguvu kutoka mikononi mwangu. Alinyanyua mkono wake wa kulia juu, ngumi yake ikiwa imefungwa kwa nguvu za kiaskari, tayari kunipiga usoni. Nilifumba macho yangu nikingoja kipigo hicho—nilijua nilistahili adhabu yoyote angenipa, hata kama angeniua palepale.
Lakini ngumi ile haikutua usoni mwangu. Badala yake, nilisikia kishindo cha ngumi ya Juma ikipiga ukuta wa saruji wa hospitali kwa nguvu zote, hadi damu zikaanza kumtoka kwenye vifundo vya vidole vyake!
"Mungu wangu! Kwa nini mmenifanyia hivi?!" Juma alilia kwa sauti ya maumivu makali, akiegemea ukuta na kushuka chini taratibu hadi akakaa sakafuni. "Niliwaamini nyote wawili! Nilikukaribisha kwangu kama kaka yangu! Nimelea mtoto wako kwa jasho langu lote, nikamwita mwanangu, kumbe nilikuwa nafanywa mjinga!"
Wakati tukilia pale koridoni, mlango wa wodi ya uangalizi maalum ulifunguliwa, na muuguzi mmoja akatoka nje.
"Nani ndugu wa Brian Juma? Mtoto ameshazinduka na anamuita baba yake," muuguzi alisema kwa upole.
Kauli hiyo ilituganda sote wawili. Nani alikuwa baba yake ambaye Brian alikuwa akimuita ndani? Ni Juma aliyemlea tangu siku ya kwanza, au ni mimi niliyempa damu na uhai? Juma alinitazama kwa macho mekundu yaliyojaa chuki na maumivu, kisha akainuka taratibu na kuingia wodini peke yake, akiniacha nimepiga magoti pale nje nikiwa nimetengwa milele.
USIKOSE SEHEMU YA 20: CHAGUO LA MTOTO
Katika sehemu inayofuata, Juma anaingia wodini kuzungumza na Brian baada ya kujua ukweli wote, huku Kelvin akibaki nje akisubiri hatima yake. Je, Juma atamwambia Brian ukweli au atamkataa mtoto aliyemlea kwa miaka kumi?