TALAKA NA MALEZI YA PEKEE
Usiku ule baada ya kumtoa Juma nje ya hoteli ya Blue Star, nilimsindikiza hadi kwake Mabibo. Nyumba ilikuwa kimya, ikitawaliwa na harufu ya upweke na maumivu. Juma aliingia ndani, akakusanya nguo zote za Rehema zilizokuwa kabatini na kuzipakia kwenye mabegi makubwa mawili, kisha akayaweka sebuleni karibu na mlango.
Asubuhi iliyofuata, majira ya saa mbili, Rehema alirudi nyumbani akiwa na sura iliyovimba kidogo kutokana na kibao cha usiku na macho yaliyojaa aibu. Alipokuta mabegi yake yamewekwa mlangoni, alijua fika kuwa safari yake ndani ya ndoa ile ilikuwa imefika ukingoni.
Mimi nilikuwepo pale sebule kama shahidi wa familia, nikiwa nimekaa kimya kwenye kochi. Juma alimkabidhi Rehema karatasi ya talaka aliyokuwa ameiandika usiku kucha kwa hasira, na kumtaka aondoke mara moja.
"Nimekusamehe kwa Mungu wangu Rehema, lakini siwezi tena kuishi na mwanamke asiyekuwa na heshima," Juma alisema kwa sauti tulivu lakini iliyobeba msimamo usiotetereka. "Chukua vitu vyako uondoke. Brian atabaki hapa na mimi."
Rehema alipoona mambo yamekuwa mazito, alianza kulia na kupiga magoti chini, akimshika Juma miguu. "Nisamehe mume wangu! Shetani alinipitia tu, sitarudia tena. Tafadhali usinifukuze, nitamleaje mwanangu peke yangu?"
Lakini moyo wa Juma ulikuwa umeshafungwa kwa kufuli la chuma. Hakuwa tayari kusikiliza chochote. Alipoona Rehema hataki kuinuka, Juma alimshika mkono na kumtoa nje taratibu, kisha akatoa mabegi yake na kufunga mlango wa mbele kwa komeo.
Kabla Rehema hajaondoka eneo lile, alinitazama kupitia dirisha la sebule nilipokuwa nimesimama. Macho yake yalikuwa yamejaa hasira na kisasi, yakionekana kusema: Mchezo bado haujaisha, Kelvin.
Baada ya Rehema kuondoka na kurudi kwao Tabora wiki chache baadaye, maisha mapya ya Juma na Brian yalianza. Juma alikataa katakata kuoa mke mwingine haraka, akisema hataki mwanaye anyanyaswe na mama wa kambo. Alibadilisha ratiba yake ya kazi kazini, akapangiwa zamu za mchana pekee ili jioni awahi kurudi nyumbani kumpikia Brian, kumfulia sare zake za shule, na kumsaidia kufanya kazi za darasani.
Kila nilipomtembelea Juma na kuona jinsi alivyokuwa akijitoa muhanga kwa ajili ya Brian—akimlisha, akimwogesha, na kumfariji kila Brian alipokuwa akimuuliza mama yake ameenda wapi—moyo wangu ulikuwa ukivuja damu zaidi.
Juma alikuwa akijinyima hata kununua nguo mpya ili mradi Brian apate ada, vitabu, na chakula bora. Na kila tulipokaa pamoja, Juma alikuwa akiniambia kwa fahari:
"Kelvin, mwanangu ndiye furaha yangu pekee iliyobaki duniani. Kama siyo Brian, nadhani ningeshakufa kwa mawazo ya usaliti wa mama yake. Huyu mtoto ndiye sababu ya mimi kuamka kila asubuhi."
Maneno hayo yalikuwa yakinikaba kooni. Nilikuwa nikimtazama rafiki yangu akijenga maisha yake yote na matumaini yake yote juu ya mtoto ambaye alikuwa ni damu yangu mimi—mtoto wa dhambi yangu!
Siku moja ya Jumapili, nilimchukua Brian na binti yangu Doreen kuwapeleka ufukweni Coco Beach kucheza. Wakati watoto wakikimbizana kwenye mchanga, mimi na Juma tulikaa chini ya kivuli tukizungumza. Brian alipokuwa akicheka na kupunga mikono, Juma alinitazama na kusema:
"Kaka, angalia jinsi Brian na Doreen wanavyopendana. Hawa wakikua watakuwa ndugu wa kushibana sana."
Nilitabasamu kwa uchungu, nikitikisa kichwa changu kimyakimya. Nilitamani kumwambia: Juma, hawa siyo tu ndugu wa urafiki wetu... hawa ni kaka na dada wa damu moja! Lakini ulimi wangu ulikuwa mzito kama risasi.
Miaka ilizidi kusonga mbele. Brian alipanda madarasa—darasa la pili, la tatu, la nne, hadi la tano—huku akishika nafasi ya kwanza kila muhula. Lakini kadiri alivyokua, ndivyo jambo moja la kiafya lililokuwa limefichwa kwenye damu yetu lilivyokuwa likimsubiri kwa mbele—jambo ambalo lingekwenda kuvunja ukuta wa siri hiyo bila mimi wala Rehema kufungua midomo yetu!
USIKOSE SEHEMU YA 17: AJALI YA GHAFLA SHULENI
Katika sehemu inayofuata, Brian anapata ajali mbaya akiwa michezoni shuleni na kupoteza damu nyingi. Anapokimbizwa hospitalini, daktari anahitaji damu ya haraka kutoka kwa baba yake mzazi ili kuokoa maisha yake. Je, nini kitatokea Juma atakapopimwa?