✦ Matangazo ✦

Story Tamu

Episode 10

KIVULI CHA DAMU SHULENI

Miaka ilikimbia kama upepo. Bila hata kuhisi uzito wa nyakati zikibadilika, miaka sita kamili ilikuwa imeshapita tangu usiku ule wa giza pale Mabibo. Mimi na Juma tulikuwa bado tunafanya kazi kwenye kampuni ileile ya ulinzi, ingawa sasa tulikuwa tumepandishwa vyeo kidogo na kuwa wasimamizi wa zamu (supervisors) katika vituo tofauti hapa jijini Dar es Salaam.

Maisha yangu na mke wangu Neema yalikuwa yamejaa amani. Binti yetu wa kwanza, Doreen, alikuwa na umri wa miaka minne, na tulikuwa tukimpenda sana. Kwa nje, mtu yeyote aliyenitazama aliona mwanaume aliyefanikiwa kujenga familia yenye utulivu na maadili.

Lakini ndani ya moyo wangu, kulikuwa na chumba kimoja kilichofungwa kwa kufuli nzito—chumba chenye siri ya Brian.

Brian alikuwa amekua na kuwa kijana mdogo mwenye akili nyingi, mchangamfu, na mwenye sura iliyozidi kufanana na yangu kadiri umri wake ulivyosonga. Alipofikisha umri wa miaka sita, Juma alijinyima sana kifedha—akikopa hata kwenye vikoba vya kazini—ili kuhakikisha Brian anasoma katika shule nzuri ya binafsi ya awali na msingi (English Medium) iliyokuwa maeneo ya Ubungo.

Ilipofika mwisho wa muhula wa kwanza wa darasa la kwanza, Juma aliniambia kuwa atapita nyumbani kwangu Manzese siku ya Jumamosi jioni akiwa na Brian.

Siku hiyo ilipofika, majira ya saa kumi na moja jioni, nilisikia honi ya pikipiki nje ya geti langu. Nilipotoka, nilimkuta Juma akiwa ameshuka kwenye bodaboda huku amemshika Brian mkono. Brian alikuwa amevaa sare zake safi za shule, begi lake dogo likiwa mgongoni.

"Baba mdogo!" Brian alipiga kelele kwa furaha aliponiona, akaachia mkono wa Juma na kukimbia kuja kunikumbatia miguuni.

Nilipoinama na kumnyanyua juu, moyo wangu ulijaa hisia nzito ambazo ni baba pekee anaweza kuzielewa. Harufu yake ya kitoto, namna alivyoshika shingo yangu, na tabasamu lake lenye mpasuko mdogo kidevuni vilinifanya nijihisi kama dunia nzima imesimama. Nilimkumbatia kwa nguvu zaidi ya ilivyokuwa kawaida, nikihisi joto la damu yangu mwenyewe.

"Shikamoo baba mdogo," Brian alisalimia kwa adabu.

"Marahaba mwanangu. Umeshindaje?" nilijibu huku nikijaribu kuzuia sauti yangu isitetemeke.

Tuliingia ndani sebuleni ambapo Neema alitupokea kwa furaha na kuandaa juisi na vitafunwa. Doreen naye alitoka chumbani na kuanza kucheza na kaka yake Brian, wakiwa kama mapacha wasiojua kuwa wana damu moja ya baba mmoja!

Baada ya salamu na vinywaji, Juma aliingiza mkono kwenye begi la Brian na kutoa bahasha kubwa ya kaki. Uso wa Juma ulikuwa uking'aa kwa fahari isiyokuwa na kifani.

"Kelvin ndugu yangu," Juma alianza kusema huku akifungua bahasha ile na kunikabidhi karatasi ya matokeo. "Angalia mwanao alichofanya shuleni. Kati ya wanafunzi arobaini na tano darasani, Brian ameshika namba moja! Amepata alama za juu kwenye hesabu na kiingereza!"

Nilipokea karatasi ile ya ripoti. Macho yangu yalipita kwenye alama za A zilizokuwa zimejaa kwenye masomo yote, kisha nikatazama jina lililoandikwa juu: BRIAN JUMA.

Jina langu halikuwepo popote kwenye karatasi ile. Mzazi aliyeandikwa pale alikuwa ni Juma. Lakini akili ya ajabu ya hesabu iliyokuwa kwenye matokeo yale ilikuwa ni kipaji changu tangu nikiwa shule ya msingi—kipaji ambacho Juma mwenyewe alikuwa akikiri mara kwa mara kuwa hakuwahi kuwa nacho!

"Unajua Kelvin," Juma aliendelea kuzungumza kwa msisimko mkubwa huku akimpapasa Brian kichwani, "mimi shuleni hesabu zilikuwa zinanipiga chenga sana. Lakini huyu kijana wangu sijui amerithi kwa nani hii akili! Yaani akikaa mezani, anafanya hesabu zote bila msaada. Naamini huyu atakuwa daktari au mhandisi mkubwa sana hapo baadaye!"

Maneno hayo yaliingia masikioni mwangu kama risasi. Nilimtazama Juma akiwa amemkumbatia Brian kwa upendo wote wa dunia, akijivunia mtoto ambaye hakujua kuwa si wa damu yake. Nilimtazama Brian aliyekuwa akitabasamu kwa aibu akimtazama Juma kwa upendo wa mtoto kwa baba yake.

Hapo ndipo maumivu mapya yalipoanza kunitesa. Kwa miaka sita nilikuwa nikihofia siri isije ikafichuka; lakini siku hiyo nilianza kuumia kwa kuona haki yangu ya ubaba ikichukuliwa na mtu mwingine mbele ya macho yangu, huku mimi nikiwa nimefungwa mdomo na kiapo changu mwenyewe!

"Hongera sana kaka," nilisema kwa sauti ya chini, nikirudisha ripoti ile kwa Juma. "Huyu kijana ni hazina kubwa. Hakikisha unamsimamia vizuri asipoteze mwelekeo."

"Usijali ndugu yangu, nitauza hata nguo zangu ili Brian asome," Juma alijibu kwa ujasiri.

Usiku huo baada ya Juma na Brian kuondoka, nilikaa nje kwenye kibaraza peke yangu kwa saa mbili nikivuta hewa ya usiku. Moyo wangu ulikuwa mzito kuliko jiwe. Nilikuwa nikijiuliza: Hivi ni haki kweli mtoto wangu aendelee kuishi akijua baba yake ni Juma, au iko siku ukweli huu utalazimika kujulikana?

Sikujua kuwa wakati mimi nikijiuliza maswali hayo, upande wa pili kule Mabibo, mawingu mazito ya matatizo yalikuwa yameanza kutanda kwenye ndoa ya Juma na Rehema!


USIKOSE SEHEMU YA 11: MCHEPUKO WA REHEMA
Katika sehemu inayofuata, tabia za Rehema zinaanza kubadilika baada ya miaka kadhaa ya ndoa, na siri nyingine nzito inaanza kufichuka. Je, ni nini kinachoendelea nyumbani kwa Juma bila yeye kujua?