UKWELI MCHUNGU NA MACHOZI YA MAJUTO
Mwanga ule hafifu wa njano ulionekana kama taa ya muujiza kati yao. Zawadi hakujali kuwa walikuwa katikati ya uchochoro wa hatari wala hakujali damu za vibaka zilizokuwa chini; alipiga hatua mbili kwa kasi na kujitupa kifuani mwa Baraka. Alimkumbatia kwa nguvu zake zote, mikono yake ikimshikilia kwa hofu kuwa kijana huyo angeweza kupotea tena kama moshi.
Baraka alibaki ameganda kwa sekunde chache, mikono yake ikiwa juu kwa aibu na wasiwasi wa muonekano wake mbaya na nguo zake zilizochakaa. Lakini aliposikia kwikwi ya machozi ya Zawadi kifuani kwake, alimkumbatia taratibu na kuweka uso wake kwenye nywele za binti huyo.
"Zawadi... nisamehe sana. Sikutaka kukutana nawe ukiwa kwenye hali ya hatari kama hii," Baraka alinong'ona kwa sauti iliyojaa majonzi.
Zawadi alijitenganisha kidogo, akamtazama Baraka usoni huku akimpapasa mashavu. Macho ya Baraka yalikuwa yameingia ndani kidogo, yakionyesha uchovu mwingi na shida za mtaani.
"Baraka, mimi sikasiriki tena nawe. Niliposoma ile barua yako nilikuelewa. Lakini uniambie... Bibi yako anaendeleaje? Je, fedha zile zilisaidia kumwokoa?" Zawadi aliuliza kwa hamu kubwa, macho yake yakiwa yamejaa matumaini.
Swali hilo lilimchoma Baraka kama mshale wa moto moyoni. Taratibu, alishusha kichwa chake chini, macho yake yakijaa machozi mazito yaliyodondoka moja kwa moja kwenye shati lake lililochakaa. Kifua chake kilianza kupanda na kushuka kwa simanzi nzito.
"Bibi... Bibi alifariki, Zawadi," Baraka aliongea kwa sauti iliyokatika kwa uchungu mkubwa.
Zawadi alishika mdomo wake kwa mshtuko: "Mungu wangu... ilikuwaje Baraka?"
"Siku ile niliyotoka chumbani kwako na zile fedha, nilikimbia kwa miguu mpaka hospitali ili kuwahi kulipia upasuaji. Lakini wakati nafika, muda ulikuwa umechelewa sana. Zile fedha hazikutosha kulipia gharama zote za vipimo na dawa za dharura kwa wakati... Madaktari walijaribu, lakini sumu ya ugonjwa ilikuwa imeshaenea. Alifariki saa chache tu baada ya mimi kufika," Baraka alieleza huku akitokwa na machozi bila kujizuia.
"Aisee... pole sana Baraka!" Zawadi alisema huku naye akianza kulia, akimkumbatia tena Baraka kwa huruma iliyotawala mwili mzima.
"Tokea siku hiyo, nilipoteza kila kitu," Baraka aliendelea kusimulia. "Sikuwa na nyumba, sikuwa na kazi, na sikuwa na ndugu mwingine yeyote duniani. Nimekuwa nikizurura mtaani, nikilala kwenye mabaraza ya maduka na kufanya kila aina ya kibarua cha nguvu—kubeba mizigo masokoni, kusafisha mitaro, na kulinda usiku—ili tu nipate chakula cha siku. Sikutaka tena kujihusisha na wizi au vitendo viovu. Kila siku nilisali nikutane nawe ili nikulipe deni lako na kukuomba msamaha wa ana kwa ana."
Zawadi alimtazama kijana huyu aliyesimama mbele yake. Pamoja na shida zote alizopitia mtaani, Baraka hakuwa amepoteza heshima, utu, na umbo lake la kiume lililokuwa likimvutia Zawadi kuanzia siku ya kwanza. Utu wake na uaminifu wake wa kutokukata tamaa vilimfanya Zawadi ampendapo hata zaidi.
Zawadi alimshika Baraka mkono kwa nguvu na kumtazama kwa msisitizo.
"Baraka, huna deni lolote kwangu tena. Leo hii umeokoa maisha yangu dhidi ya wale majambazi. Wewe ni shujaa wangu. Hutalala tena mtaani kuanzia usiku wa leo."
"Unamaanisha nini Zawadi?" Baraka aliuliza kwa mshangao, macho yake yakimwangalia binti huyo.
"Unarudi nyumbani kwangu. Utakula, utaoga, na utalala mahali salama. Mengine tutayapanga kesho," Zawadi alisema kwa sauti imara isiyokubali pingamizi.
Baraka alibaki ameduwaa wakati Zawadi akimvuta mkono kwa upendo na kuanza kuongozana naye kuelekea nyumbani kwake katika giza la usiku...
JE, NINI KITAFUATA?
Baraka atakaporudi kwenye kile chumba ambacho kilikuwa chanzo cha mkasa wao wa kwanza, hisia zilizolala kwa miezi sita zitazuka vipi upya? Na usiku huu wa pili utakuwa na vionjo gani vya mahaba?
Usiache kufuatilia EPISODE 7: MOTO WA HISIA ZILIZOLALA.