Episode 23: Ukuta wa Waongo na Swali la Mwisho
Macho ya Ramadhan yalikuwa kama visu vilivyokuwa vikichoma ngozi ya Aisha. Hofu ilimfanya Aisha ashindwe hata kumeza mate, huku akitazama ile *babydoll* nyeusi ya uwazi iliyokuwa ikining'inia mkononi mwa mumewe. Kila sekunde iliyopita ilikuwa kama hukumu.
Ramadhan hakuridhika; alisongeza mkono wake mwingine na kusugua ule mto wa kitanda. Kwa bahati mbaya, nguvu ya upepo wa feni ilisogeza kidogo ule mto na kufunua ile sidiria nyekundu ya hariri iliyotolewa mchana wa kwanza na Juma. Ramadhan aliinyakua pia, akazishika nguo zote mbili kwa pamoja, kifua chake kikipanda na kushuka kwa hasira inayotaka kulipuka kama volcano.
*"Nauliza kwa mara ya mwisho, Aisha!"* Ramadhan alifoka, safari hii sauti yake ikitetemesha kuta za chumba kile cha kulala. *"Nguo hizi za malaya zimetoka wapi hapa ndani? Mimi nimeondoka hapa wiki moja iliyopita na hukuwa na madudu haya! Nani alikuwa hapa?!"*
Aisha alipiga magoti ghafla sakafuni, akashika miguu ya Ramadhan huku machozi yakianza kumtoka kwa wingi, akijaribu kujenga ukuta wa waongo ili kulinda maisha yake. *"Mume wangu... naomba unisamehe kwa kukuficha! Hizo nguo... hizo nguo nimenunua mimi mwenyewe siku mbili zilizopita kwa yule dada muuzaji wa nguo anayepitaga mtaani. Nimezinunua kwa ajili yako mume wangu! Nilitaka zikae hapa ndani ili siku ukitoka safarini nikuvishe nikutengenezee suprise... nakuapia mume wangu, hakuna mwanaume yeyote aliyekanyaga hapa!"*
Uongo ule ulikuwa mtamu na ulionekana kama unaingia akilini, kwani Ramadhan alitulia kidogo akizitazama zile nguo, huku pumzi zake zikianza kushuka kasi. Alitaka kuamini maneno ya mke wake kwa sababu alikuwa anampenda sana.
Lakini, kabla Aisha hajawahi kushusha pumzi ya ushindi, ghafla ile simu ya Aisha iliyokuwa juu ya kabati la pembeni ya kitanda ilitoa sauti ya *"tuku-tuku"* na kuwaka kwa mwangaza mkali. Ilikuwa ni ujumbe wa WhatsApp uliingia.
Ramadhan, akisukumwa na mashaka yaliyokuwa bado yanafukuta moyoni mwake, alipiga hatua mbili na kuinyakua ile simu kabla Aisha hajasimama. Aisha alijaribu kuruka kuizuia lakini alikuwa ameshachelewa.
Kioo cha simu kilikuwa wazi, na ujumbe uliokuwa juu ya kioo kutoka kwa jina lililosavewa kama **"Mtaalamu wa Sidiria"** ulisomeka wazi bila hata kufungua simu:
> *"Mrembo wangu Aisha, nimefanikiwa kufika salama uchochoroni ingawa nimekimbia bila viatu! Natumai huyo mumeo hajashtuka kitu. Ile dozi ya asubuhi juu ya kochi imenilegeza kabisa, nahisi nimeacha roho yangu hapo kwako. Tuombee usalama."*
Ramadhan alibaki amesimama kama nguzo ya chumvi. Macho yake yalisoma ule ujumbe mara tatu, huku uso wake ukibadilika rangi kutoka nyeusi na kuwa nyekundu ya damu. Simu ilianza kutetemeka mkononi mwake, sio kwa sababu ya vibration, bali kwa sababu ya mtetemo wa hasira ya usaliti uliotandika dhoruba ndani ya moyo wake.
---
**Utangulizi wa Sehemu Inayofuata:**
Katika **Sehemu ya 24: Mlango wa Jehanamu na Ukweli Mchungu**, dhoruba ya Ramadhan inalipuka rasmi chumbani humo. Ramadhan anamtupa Aisha kitandani kwa nguvu na kuifungulia ile namba ya "Mtaalamu wa Sidiria" ili ampigie Juma mbele ya uso wa Aisha, huku akitaka kujua "Mtaalamu" huyo yuko wapi sasa hivi ili amfuate kumaliza kazi.
Ramadhan hakuridhika; alisongeza mkono wake mwingine na kusugua ule mto wa kitanda. Kwa bahati mbaya, nguvu ya upepo wa feni ilisogeza kidogo ule mto na kufunua ile sidiria nyekundu ya hariri iliyotolewa mchana wa kwanza na Juma. Ramadhan aliinyakua pia, akazishika nguo zote mbili kwa pamoja, kifua chake kikipanda na kushuka kwa hasira inayotaka kulipuka kama volcano.
*"Nauliza kwa mara ya mwisho, Aisha!"* Ramadhan alifoka, safari hii sauti yake ikitetemesha kuta za chumba kile cha kulala. *"Nguo hizi za malaya zimetoka wapi hapa ndani? Mimi nimeondoka hapa wiki moja iliyopita na hukuwa na madudu haya! Nani alikuwa hapa?!"*
Aisha alipiga magoti ghafla sakafuni, akashika miguu ya Ramadhan huku machozi yakianza kumtoka kwa wingi, akijaribu kujenga ukuta wa waongo ili kulinda maisha yake. *"Mume wangu... naomba unisamehe kwa kukuficha! Hizo nguo... hizo nguo nimenunua mimi mwenyewe siku mbili zilizopita kwa yule dada muuzaji wa nguo anayepitaga mtaani. Nimezinunua kwa ajili yako mume wangu! Nilitaka zikae hapa ndani ili siku ukitoka safarini nikuvishe nikutengenezee suprise... nakuapia mume wangu, hakuna mwanaume yeyote aliyekanyaga hapa!"*
Uongo ule ulikuwa mtamu na ulionekana kama unaingia akilini, kwani Ramadhan alitulia kidogo akizitazama zile nguo, huku pumzi zake zikianza kushuka kasi. Alitaka kuamini maneno ya mke wake kwa sababu alikuwa anampenda sana.
Lakini, kabla Aisha hajawahi kushusha pumzi ya ushindi, ghafla ile simu ya Aisha iliyokuwa juu ya kabati la pembeni ya kitanda ilitoa sauti ya *"tuku-tuku"* na kuwaka kwa mwangaza mkali. Ilikuwa ni ujumbe wa WhatsApp uliingia.
Ramadhan, akisukumwa na mashaka yaliyokuwa bado yanafukuta moyoni mwake, alipiga hatua mbili na kuinyakua ile simu kabla Aisha hajasimama. Aisha alijaribu kuruka kuizuia lakini alikuwa ameshachelewa.
Kioo cha simu kilikuwa wazi, na ujumbe uliokuwa juu ya kioo kutoka kwa jina lililosavewa kama **"Mtaalamu wa Sidiria"** ulisomeka wazi bila hata kufungua simu:
> *"Mrembo wangu Aisha, nimefanikiwa kufika salama uchochoroni ingawa nimekimbia bila viatu! Natumai huyo mumeo hajashtuka kitu. Ile dozi ya asubuhi juu ya kochi imenilegeza kabisa, nahisi nimeacha roho yangu hapo kwako. Tuombee usalama."*
Ramadhan alibaki amesimama kama nguzo ya chumvi. Macho yake yalisoma ule ujumbe mara tatu, huku uso wake ukibadilika rangi kutoka nyeusi na kuwa nyekundu ya damu. Simu ilianza kutetemeka mkononi mwake, sio kwa sababu ya vibration, bali kwa sababu ya mtetemo wa hasira ya usaliti uliotandika dhoruba ndani ya moyo wake.
---
**Utangulizi wa Sehemu Inayofuata:**
Katika **Sehemu ya 24: Mlango wa Jehanamu na Ukweli Mchungu**, dhoruba ya Ramadhan inalipuka rasmi chumbani humo. Ramadhan anamtupa Aisha kitandani kwa nguvu na kuifungulia ile namba ya "Mtaalamu wa Sidiria" ili ampigie Juma mbele ya uso wa Aisha, huku akitaka kujua "Mtaalamu" huyo yuko wapi sasa hivi ili amfuate kumaliza kazi.