Jua la utosi lilikuwa likichoma vilima vya machimbo ya dhahabu kule Chunya. **Bahati** alikuwa ameshika kitezo chake, mikono imepasuka na kutoa malengelenge kutokana na kazi ngumu ya kuchimba udongo kwa wiki nne mfululizo bila kupumzika. Lakini, kila alipochekecha udongo huo, aliambulia mawe na mchanga mtupu.

Hakuwa na hata senti ya kununua chakula cha mchana. Tumbo lilikuwa likimuungulia, na akili yake ilikuwa imechoka. "Haiwezekani nikawa mimi tu ndiye ninayekosa kila siku," alijisemea huku akifuta jasho lililokuwa likichanganyika na vumbi la mgodi.

Usiku ule, akiwa amejilaza kwenye kibanda chake cha mabati, alipata wazo la mwisho. Alikumbuka simulizi za wachimbaji wenzake kuhusu **Mzee Kibatala**, mganga mmoja anayeishi kando ya msitu wa mbali, anayesemekana kutoa "utajiri wa papo kwa papo."

Kesho yake asubuhi, kabla ndege hawajaanza kuimba, Bahati alikuwa tayari mlangoni kwa mganga huyo. Harufu ya udi na mizizi ilitawala chumba kilichokuwa na giza nene.

"Karibu kijana," sauti ya mzee huyo ilisikika kama inatoka ardhini. "Najua shida yako. Unataka dhahabu zikuandame kama nzi wanavyofuata mzoga, sivyo?"

Bahati aliguna kwa shauku, "Ndio babu. Nimechoka kuwa maskini."

Mzee Kibatala alicheka kicheko kikavu. "Dawa ipo, lakini gharama yake ni nzito. Ili uwe tajiri wa kutupwa, unapaswa kumtoa mama yako mzazi kama kafara. Moyo wake ndio utakaofanya migodi yote ipasuke na kutoa dhahabu kwa ajili yako."

Bahati alihisi kama amepigwa na radi. Mwili ulimtetemeka. Mama yake ndiye aliyekuwa kila kitu kwake. "Babu... hapana. Siwezi kufanya hivyo kwa mama yangu. Tafadhali nipatie sharti jingine."

Mganga alimtazama kwa jicho la dharau. "Hayo ndiyo masharti ya utajiri wa haraka, kijana. Nenda kajifikirie. Ukiona njaa inakukaba koo na umaskini unakufanya uonekane kama kikaragosi, rudi hapa."

Bahati alitoka nje akitetemeka, akili yake ikiwa imevurugika. Alikaa wiki nzima akijaribu tena kuchimba, lakini hali ikawa mbaya zaidi. Siku ya saba, alijikuta miguu ikimrudisha kwa mganga. Lakini safari hii, mlangoni alikutana na mtu asiyemtegemea—**Zubeiri**, mchimbaji mwenzake ambaye naye alikuwa amechoka na maisha ya shida na sasa alitaka kuwa "nabii" wa miujiza ili apate pesa kwa njia ya mkato.

Wote wawili walikutana mbele ya mganga, kila mmoja akiwa na hofu na tamaa moyoni mwake. Maongezi yao ya siku hiyo ndiyo yangeenda kubadili hatima ya miji ya Tunduma na Dar es Salaam milele.

---
**ITAENDELEA...**

**Kionjo cha Episode 2:**
Wakati Bahati na Zubeiri wakibishana kuhusu kukataa kutoa kafara za wazazi wao, Bahati anapata wazo la kipekee—"Kwanini tutoe damu wakati tunaweza kutoa hofu kwa watu?" Anamshawishi mganga awape mchezo wa mazingaombwe utakaowatikisa wanaume wote nchini. Usikose sehemu inayofuata: **Mkataba wa Mazingaombwe.**