Harufu ya dawa za mahospitali na sauti ya mashine ya mapigo ya moyo ikitoa sauti ya mfululizo—*biiip... biiip... biiip...*—ndivyo vilivyotawala chumba namba 4 cha Wodi ya Wagonjwa Mahututi (ICU) katika Hospitali ya Taifa ya Muhimbili. Kelvin alikuwa amelala hapo, kifua chake kikiwa kimezungushwa bandeji nyeupe na mgongo wake ukiwa umewekwa vifaa maalum baada ya lile pigo la nondo lililotaka kumfanya alemavu wa maisha.

Nje ya chumba hicho, kwenye korido ndefu yenye viti vya chuma, dhoruba ya hisia ilikuwa imetulia lakini ikiwa na mivutano mikali. Glory alikuwa ameketi upande mmoja akilia kwa sauti ya chini, macho yake yakiwa yamefura, huku baba yake Alhaj Rashid akiwa amesimama karibu yake akimfariji. Upande wa pili, Doreen alikuwa amesimama akiwa amefungwa bandeji ndogo mkononi alipokatwa na kisu cha Shamsa, macho yake yakiwa makavu lakini yamejaa ujasiri wa kupigania kile anachoamini ni chake.

Wakati huo huo, runinga kubwa iliyokuwa kuning'inia kwenye ukuta wa mapokezi ya hospitali ilionyesha habari za dharura za asubuhi hiyo:

> *"Jeshi la Polisi nchini kwa kushirikiana na mamlaka za mpakani mwa Namanga, limefanikiwa kumkamata mwanamke aliyekuwa akitafutwa kwa makosa ya kujaribu kuua na utakatishaji fedha, Shamsa, akiwa anajaribu kutoroka nchi kuelekea nchi jirani ya Kenya kwa kutumia gari la mizigo. Shamsa na mtandao wake wote wamefikishwa chini ya ulinzi mkali na wanatarajiwa kuhukumiwa kifungo cha maisha gerezani kutokana na ushahidi mzito wa nyaraka na sumu uliokutwa nyumbani kwake..."*

Alhaj Rashid alishusha pumzi ndefu ya amani baada ya kuisikia habari hiyo. Laana ya Shamsa ilikuwa imetoweka rasmi kwenye maisha yake, na utajiri wake sasa ulikuwa salama.

Ghafla, daktari mkuu alitoka chumbani na kuvua barakoa yake. "Ndugu wa Kelvin? Mgonjwa amezinduka sasa hivi na hali yake imeimarika kwa asilimia kubwa. Ameomba kuongea na watu wa karibu mmoja baada ya mwingine."

Glory alinyanyuka haraka, lakini Doreen akamuwahi na kuingia ndani ya chumba kile kwanza.

Doreen alisogea karibu na kitanda, akamshika Kelvin mkono uliokuwa na sindano ya dripu. "Kelvin mpenzi wangu... umeona nilivyokupigania? Shamsa amekamatwa na sasa hivi maisha yetu yapo wazi. Apartment ya Mikocheni inakusubiri, na nimeshaandaa mtaji mkubwa wa wewe kuanza kampuni yako ya IT baada ya kumaliza chuo (BIT). Mimi ndiye mwanamke niliyesimama na wewe ukiwa huna mbele wala nyuma."

Kelvin alimtazama Doreen, akatabasamu kwa unyonge na shukrani. "Doreen... wewe ni mwanamke wa kipekee sana. Uliokoa maisha yangu na kunipa hifadhi wakati kila mtu akiniona msaliti. Sitasahau wema wako maishani mwangu. Lakini Doreen, unajua vizuri moyoni mwako kuwa ulinichukua kwa sababu ya ushindani na hasira ya kutaka kumkomesha Glory. Mapenzi yetu yalianzia kwenye usaliti na siri, na ujenzi wa maisha juu ya msingi huo hautadumu. Nakushukuru kwa kila kitu, lakini siwezi kuwa mwanaume wako wa maisha."

Doreen alikaza mdomo wake, machozi yakimlenga. Aligundua kuwa licha ya ujasiri wake wote, hakuwahi kuuteka moyo wa Kelvin mazima. Alichomoa mkono wake taratibu, akatingisha kichwa na kutoka nje bila kusema neno lingine, akipisha nafasi.

Glory aliingia chumbani hapo akitetemeka. Alisogea hadi pembeni ya kitanda na kujitupa kifuani kwa Kelvin huku akizama kwenye kilio cha majonzi na kujuta. "Kelvin wangu... naomba unisamehe. Mimi ndiye niliyesababisha haya yote kwa kukufukuza na kukupigisha usiku ule. Kama unataka niondoke sitarudi tena, lakini naomba tu ujue kuwa nakupenda sana."

Kelvin alinyosha mkono wake uliokuwa na maumivu, akafuta machozi kwenye mashavu ya Glory. "Glory... mimi na wewe tulipita kwenye mtego mzito sana wa mjini. Shamsa alikuwa nyoka aliyetaka kututeketeza sote wawili. Jeraha la kufukuzwa liliniumiza, lakini upendo wangu kwako haukuwahi kufa hata kwa sekunde moja. Wewe ndiye uliyenipokea nikiwa mwanafunzi wa kawaida na kunipa mapenzi ya dhati bila kujali sina kitu."

Glory alinyanyua kichwa chake na kumtazama Kelvin kwa macho yaliyojaa matumaini mapya.

Papo hapo, Alhaj Rashid aliingia chumbani akiwa ameshika mabegi ya Kelvin yaliyookotwa barabarani. Alisogea mbele ya kitanda na kumshika Kelvin mkono kwa heshima kubwa ya kiume. "Kijana wangu Kelvin... nakuomba radhi kwa kukupiga na kukudharau. Ulipigana kulinda heshima ya nyumba yangu na binti yangu wakati mimi nikiwa sipo. Kama malipo na shukrani yangu kwako, nimefuta mkataba wako wa kupanga. Kuanzia leo, ile nyumba ya vyumba vitatu kule uwanjani itakuwa mali yako kisheria (nitakukabidhi hati yake), na nitagharamia masomo yako yote ya chuo (BIT) hadi unamaliza. Na kama binti yangu Glory bado yumo moyoni mwako, nina baraka zote kama baba."

Kelvin alihisi mzigo mkubwa ukitoka kwenye mabega yake. Ile safari ya unyonge, utumwa wa ngono wa Shamsa, vitisho vya picha za kidijitali, na maumivu ya usaliti, ilikuwa imefikia mwisho wa ushindi mkubwa.

Wiki tatu baadaye, Kelvin aliruhusiwa kutoka hospitali akiwa timamu kabisa. Siku ya Jumatatu asubuhi, alisimama mbele ya geti kubwa la ile nyumba iliyokuwa imeleta dhoruba ya maisha yake—lakini safari hii hakuwa mpangaji maskini aliyekuwa anafanya usafi wa uwanja. Alikuwa ni mmiliki halali wa mjengo huo, akiwa ameshikilia vitabu vyake vya chuo tayari kwenda kwenye vipindi, huku Glory akiwa amesimama pembeni yake akimrekebisha kola ya shati kwa mahaba mapya ya ukweli.

Mtego wa Shamsa ulikuwa umesambaratika, na Mtoto wa Mwenye Nyumba alikuwa ameshinda vita ya Dar es Salaam.

---

**MWISHO WA HADITHI (THE END)**