Episode 18: Mapambano ya Mwisho na Anguko la Matwiga (Mwisho wa Hadithi)
Kule jijini, uvumilivu wa matajiri wa kampuni ya uwekezaji ulikuwa umefika kikomo. Baada ya makomando wao kurudi wakiwa vilema na habari za kupotea kwa siri kwa viongozi wa kijiji kusambaa, Mzee Mkuu aliamua kuchukua hatua za mwisho na za kikatili. "Kama hatuwezi kuukata ule msitu, basi tutauteketeza kwa moto na mabomu! Hakuna biashara inayoharibiwa na mizimu!" alifoka. Aliamuru kukodiwa kwa helikopta ya kibinafsi na timu ya waharibifu wa dharura waliobeba masanduku ya vilipuzi vizito vya kijeshi (Dynamites) vyenye uwezo wa kusawazisha milima.
Usiku ule ule, huku Frank akiwa bado amefungwa kwa mizizi chini ya Mti wa Kafara na Neema akiwa amelala hoi vumbini, akilia kwa maumivu ya mwili na nafsi baada ya kutumiwa kikatili, sauti ya kishindo cha helikopta ilianza kusikika angani.
Ndege hiyo ya chuma ilionekana kama nzige mkubwa wa giza ikipaa juu ya Msitu wa Kale wa Matwiga. Kupitia milango ya helikopta hiyo, taa kubwa za dharura (searchlights) zilimulika moja kwa moja kwenye shina la Mti wa Kafara, zikiweka wazi uwanja mzima wa matambiko. Wahandisi wa uharibifu walianza kurusha chini masanduku ya mabomu yaliyofungwa kwenye kamba, wakilenga kulipua mashina na mizizi mikuu ya mti huo.
"Wanaleta moto wa uharibifu!" Frank alipiga kelele kwa unyonge, akijaribu kujivuta lakini mizizi ilimshika vilivyo.
Simbani alisimama wima, akitazama juu angani. Sura yake haikuwa tena ya kijana wa kijijini; ngozi yake ilikuwa imekamaa kama chuma kilichosuguliwa, na macho yake ya kijani yalitoa miale ya mwanga iliyopasua giza la usiku. Pembeni yake, Mkandawile Mdogo alipiga magoti, akaweka mikono yake juu ya ardhi, akianza kuhamisha nguvu zote za kale zilizobaki kwenye ardhi ya Matwiga kuingia ndani ya mwili wa baba yake.
"Matajiri wa jiji," Simbani alinguruma, sauti yake ikivuma kuliko mlio wa propela za helikopta hiyo. "Mlikuja na mashine mkashindwa, mkaja na wauaji mkakimbia. Leo mnaleta moto wa anga? Ardhi hii haiwezi kuteketezwa na chuma chenu!"
Mabomu ya kwanza ya dharura yalianguka chini na kulipuka. *BOOOM! BOOOM!*
Mlipuko mkubwa wa moto mwekundu ulitawanya udongo na vipande vya miamba. Baadhi ya matawi ya nje ya Mti wa Kafara yalianza kushika moto, na ule mwili wa kwanza wa Simbani uliokuwa unaninginia tangu miaka miwili iliyopita uliteketea na kuwa majivu. Maumivu makali yalimchoma Simbani moyoni; mti ulikuwa unajeruhiwa, na nguvu zake zilianza kutetereka.
"Zidisha mabomu! Lipua shina kuu!" Kamanda wa helikopta aliamuru kupitia redio. Sanduku kubwa la vilipuzi vya mwisho lilishushwa moja kwa moja kwenye mzizi mkuu.
Kuona ufalme wao unaenda kuangamia, Neema alijikaza kwa nguvu za mwisho zilizobaki mwilini mwake. Licha ya mateso aliyopitia, alitambua kuwa maisha yake na ya mwanae yamefungamana na mti huo. Alitambua pia kuwa amani ya kibinadamu haitakaa irudi Matwiga. Alijitupa mbele ya Simbani, akamkumbatia kiuno chake, akilia: "Simbani! Chukua damu yangu ya mwisho! Imalize laana hii na uwaangamize!"
Simbani hakusita. Alimshika Neema na kumpandisha juu ya mzizi mkuu. Chini ya mwanga wa moto wa mabomu na taa za helikopta, muungano wao wa mwisho ulifanyika—haikuwa tena kwa ajili ya burudani, bali ulikuwa ni mkusanyiko wa nguvu zote za tamaa, damu, na uhai uliokaribia kukata. Neema alitoa kilio kikubwa cha utamu wa mwisho na maumivu wakati damu ya agano kutoka mwilini mwake ilipomwagika moja kwa moja kwenye shina la mti.
Mlipuko wa mwisho wa kimizimu ulitokea ndani ya Mti wa Kafara. **Mti ule ulifyonza damu ya Neema na nguvu za Mkandawile Mdogo, na ghafla ukatoa miale mikubwa ya umeme wa kijani kibichi uliopaa moja kwa moja angani kama mkuki wa mwanga!**
Ule mkuki wa mwanga wa kimizimu ulipiga katikati ya helikopta ile. Ndege hiyo ya chuma ililipuka vipande vipande hewani, ikawa kama fataki kubwa ya moto iliyomwagika msituni.
Lakini nguvu hiyo ya mwisho ilikuwa ni kubwa mno kwa ardhi ya Matwiga kubeba. ule umeme wa kijani ulianza kusambaa ardhini kama mawimbi ya tsunami. Ardhi ya kijiji kizima cha Matwiga ilianza kupasuka na kumeza nyumba zote, ofisi ya kijiji, na majumba ya kifahari. Kila mwanakijiji aliyekuwa ametekwa akili alimezwa mzima mzima ndani ya nyufa hizo zilizokuwa zikitoa moshi wa kijani.
Frank alishuhudia kwa macho ya hofu jinsi mzizi uliomfunga ulivyoanza kugeuka kuwa mawe, ukamvuta chini ya ardhi taratibu huku kitabu chake kikiwa kimeshapotea.
Mwishowe, Mti wa Kafara wenyewe ulianza kujikunja na kuzama ndani ya ardhi ulikotokea, ukimvuta Simbani, Neema, na Mkandawile Mdogo wakiwa wamegandana pamoja kama sanamu moja kubwa ya gome la mti na miili ya binadamu. Walizama wote ndani ya vilindi vya ardhi.
Kufika alfajiri, ukimya wa milele ulishuka. Kijiji cha Matwiga kilikuwa kimetoweka kabisa kwenye ramani ya dunia. Hakuna nyumba, hakuna mti, na hakuna mwanakijiji aliyebaki. Palikuwa na pori tu tambarare lililojaa majivu ya kijivu na utulivu wa kutisha.
Hadi leo, wasafiri wanaopita karibu na eneo lile la siri nyakati za usiku wa mwezi mpevu, wanadai kusikia sauti za chini za miguno ya mahaba na mwangwi wa sauti ya kiume ikisema: *"Siri ya ardhi hii... ilianza kwa kafara, na imefungwa kwa damu."*
---
**MWISHO WA HADITHI**
Usiku ule ule, huku Frank akiwa bado amefungwa kwa mizizi chini ya Mti wa Kafara na Neema akiwa amelala hoi vumbini, akilia kwa maumivu ya mwili na nafsi baada ya kutumiwa kikatili, sauti ya kishindo cha helikopta ilianza kusikika angani.
Ndege hiyo ya chuma ilionekana kama nzige mkubwa wa giza ikipaa juu ya Msitu wa Kale wa Matwiga. Kupitia milango ya helikopta hiyo, taa kubwa za dharura (searchlights) zilimulika moja kwa moja kwenye shina la Mti wa Kafara, zikiweka wazi uwanja mzima wa matambiko. Wahandisi wa uharibifu walianza kurusha chini masanduku ya mabomu yaliyofungwa kwenye kamba, wakilenga kulipua mashina na mizizi mikuu ya mti huo.
"Wanaleta moto wa uharibifu!" Frank alipiga kelele kwa unyonge, akijaribu kujivuta lakini mizizi ilimshika vilivyo.
Simbani alisimama wima, akitazama juu angani. Sura yake haikuwa tena ya kijana wa kijijini; ngozi yake ilikuwa imekamaa kama chuma kilichosuguliwa, na macho yake ya kijani yalitoa miale ya mwanga iliyopasua giza la usiku. Pembeni yake, Mkandawile Mdogo alipiga magoti, akaweka mikono yake juu ya ardhi, akianza kuhamisha nguvu zote za kale zilizobaki kwenye ardhi ya Matwiga kuingia ndani ya mwili wa baba yake.
"Matajiri wa jiji," Simbani alinguruma, sauti yake ikivuma kuliko mlio wa propela za helikopta hiyo. "Mlikuja na mashine mkashindwa, mkaja na wauaji mkakimbia. Leo mnaleta moto wa anga? Ardhi hii haiwezi kuteketezwa na chuma chenu!"
Mabomu ya kwanza ya dharura yalianguka chini na kulipuka. *BOOOM! BOOOM!*
Mlipuko mkubwa wa moto mwekundu ulitawanya udongo na vipande vya miamba. Baadhi ya matawi ya nje ya Mti wa Kafara yalianza kushika moto, na ule mwili wa kwanza wa Simbani uliokuwa unaninginia tangu miaka miwili iliyopita uliteketea na kuwa majivu. Maumivu makali yalimchoma Simbani moyoni; mti ulikuwa unajeruhiwa, na nguvu zake zilianza kutetereka.
"Zidisha mabomu! Lipua shina kuu!" Kamanda wa helikopta aliamuru kupitia redio. Sanduku kubwa la vilipuzi vya mwisho lilishushwa moja kwa moja kwenye mzizi mkuu.
Kuona ufalme wao unaenda kuangamia, Neema alijikaza kwa nguvu za mwisho zilizobaki mwilini mwake. Licha ya mateso aliyopitia, alitambua kuwa maisha yake na ya mwanae yamefungamana na mti huo. Alitambua pia kuwa amani ya kibinadamu haitakaa irudi Matwiga. Alijitupa mbele ya Simbani, akamkumbatia kiuno chake, akilia: "Simbani! Chukua damu yangu ya mwisho! Imalize laana hii na uwaangamize!"
Simbani hakusita. Alimshika Neema na kumpandisha juu ya mzizi mkuu. Chini ya mwanga wa moto wa mabomu na taa za helikopta, muungano wao wa mwisho ulifanyika—haikuwa tena kwa ajili ya burudani, bali ulikuwa ni mkusanyiko wa nguvu zote za tamaa, damu, na uhai uliokaribia kukata. Neema alitoa kilio kikubwa cha utamu wa mwisho na maumivu wakati damu ya agano kutoka mwilini mwake ilipomwagika moja kwa moja kwenye shina la mti.
Mlipuko wa mwisho wa kimizimu ulitokea ndani ya Mti wa Kafara. **Mti ule ulifyonza damu ya Neema na nguvu za Mkandawile Mdogo, na ghafla ukatoa miale mikubwa ya umeme wa kijani kibichi uliopaa moja kwa moja angani kama mkuki wa mwanga!**
Ule mkuki wa mwanga wa kimizimu ulipiga katikati ya helikopta ile. Ndege hiyo ya chuma ililipuka vipande vipande hewani, ikawa kama fataki kubwa ya moto iliyomwagika msituni.
Lakini nguvu hiyo ya mwisho ilikuwa ni kubwa mno kwa ardhi ya Matwiga kubeba. ule umeme wa kijani ulianza kusambaa ardhini kama mawimbi ya tsunami. Ardhi ya kijiji kizima cha Matwiga ilianza kupasuka na kumeza nyumba zote, ofisi ya kijiji, na majumba ya kifahari. Kila mwanakijiji aliyekuwa ametekwa akili alimezwa mzima mzima ndani ya nyufa hizo zilizokuwa zikitoa moshi wa kijani.
Frank alishuhudia kwa macho ya hofu jinsi mzizi uliomfunga ulivyoanza kugeuka kuwa mawe, ukamvuta chini ya ardhi taratibu huku kitabu chake kikiwa kimeshapotea.
Mwishowe, Mti wa Kafara wenyewe ulianza kujikunja na kuzama ndani ya ardhi ulikotokea, ukimvuta Simbani, Neema, na Mkandawile Mdogo wakiwa wamegandana pamoja kama sanamu moja kubwa ya gome la mti na miili ya binadamu. Walizama wote ndani ya vilindi vya ardhi.
Kufika alfajiri, ukimya wa milele ulishuka. Kijiji cha Matwiga kilikuwa kimetoweka kabisa kwenye ramani ya dunia. Hakuna nyumba, hakuna mti, na hakuna mwanakijiji aliyebaki. Palikuwa na pori tu tambarare lililojaa majivu ya kijivu na utulivu wa kutisha.
Hadi leo, wasafiri wanaopita karibu na eneo lile la siri nyakati za usiku wa mwezi mpevu, wanadai kusikia sauti za chini za miguno ya mahaba na mwangwi wa sauti ya kiume ikisema: *"Siri ya ardhi hii... ilianza kwa kafara, na imefungwa kwa damu."*
---
**MWISHO WA HADITHI**