Episode 18: Usaliti wa Mzee na Dhoruba ya Chumbani
Frank aliondoka chumbani na kuniacha nikiwa nimekaba pumzi, huku ule utamu wa dharura wa pale kitandani ukigeuka kuwa sumu chungu mwilini mwangu. Maneno yake yalikuwa kama hukumu ya kifo. Kumbe Mzee Ibrahim—mwanaume niliyempa mwili wangu ndani ya basi la usiku kucha na kujidanganya kuwa nimepata kimbilio—alikuwa tayari ameshabeba siri yangu mkononi mwake kupitia polisi wa jiji la Dar es Salaam.
Nilikimbilia bafuni, nikasafisha haraka yale majimaji ya Frank yaliyokuwa yakitiririka mapajani mwangu, kisha nikavaa lile kigauni changu cha jeans huku mikono yangu ikitetemeka kiasi cha kushindwa kupandisha zipu vizuri. Nilitambua kuwa ndani ya hoteli ile, sikuwa mgeni wa heshima tena, bali nilikuwa mnyama aliyenaswa kwenye tundu la mwindaji.
Mnamo saa tatu usiku, nilisikia hatua nzito za viatu zikisogea kwenye korido ya ghorofa ya pili. Zilitofautiana na hatua nyepesi za Frank. Hatua hizo zilisimama mlangoni pa chumba changu namba 202.
*Hodi! Hodi!*
Sauti nzito na yenye mamlaka ya Mzee Ibrahim iliingia ndani. "Mwanangu, fungua mlango. Nimekuletea nguo nyingine nzuri na zawadi uliyoiomba."
Moyo wangu ulilipuka kwa kasi ya ajabu. Kupitia kile tundu la mlango, nilimwona Mzee Ibrahim akiwa amesimama peke yake, ameshika mfuko mmoja wa nguo, lakini kwa nyuma yake—kwenye kona ya giza ya korido—kulikuwa na vivuli vya wanaume wawili waliovalia kiraia, mmoja akiwa ameshikilia pingu mkononi. Walikuwa ni mapolisi wa upelelezi (ma-detective) waliokuwa wanasubiri mlango ufunguliwe ili wanivutie dhoruba ya pingu.
Nilijua nikifungua tu, maisha yangu yameisha. Niliangaza macho yangu chumbani kutafuta njia ya kutokea. Chumba kile kilikuwa na dirisha kubwa la kioo linaloangalia upande wa uwanja wa nyuma wa hoteli ambapo palikuwa na jiko kubwa na mitungi ya gesi.
Bila kupoteza sekunde, huku Mzee Ibrahim akizidisha hodi kwa ukali, nilifungua lile dirisha la ghorofa ya pili. Nje kulikuwa na bomba kubwa la maji la chuma lililokuwa limeshikizwa kwenye ukuta wa jengo lile. Nilitoa miguu yangu nje, nikajishika kwenye lile bomba kwa nguvu zangu zote, na kuanza kushuka chini nginja nginja huku kigauni cha jeans kikinizuia kupiga hatua kubwa.
"Fungua mlango wewe binti! Usilete mchezo hapa!" Sauti ya Mzee Ibrahim ilibadilika na kuwa ya hasira, ikifuatiwa na kishindo kikubwa cha mlango ukivunjwa kwa mti wa chuma na wale polisi.
Nikiwa nimebaki umbali wa mita tatu kufika chini, nilisikia sauti kutoka ghorofani: "Ametoroka dirishani! Kimbilieni kule nyuma!"
Nilikata kamba na kujidondosha chini kwa kishindo juu ya mapipa ya plastiki ya kuhifadhia maji. Nilashtuka kiuno na mguu wangu wa kulia ukaingia maumivu makali, lakini adrenaline ya kuogopa jela ilinipa nguvu ya ajabu. Niliamka, nikafunga khanga yangu vizuri kiunoni, na kuanza kukimbia kwa kuchechemea kuelekea upande wa lile giza la ufuo wa bahari ya Shangani uliokuwa mita mia moja tu kutoka pale.
Nilitokea kwenye mchanga wa pwani kukiwa na giza totoro, mawimbi ya bahari yakipiga kwa kishindo kikubwa. Niliangalia nyuma, nikaona taa za tochi za wale polisi zikimulika uwanja wa hoteli zikitafuta uelekeo wangu. Sikuwa na pa kwenda tena; mbele yangu ilikuwa ni bahari kuu, na nyuma yangu ni pingu za Sandra.
Ghafla, katikati ya lile giza la ufuo, niliona boti ndogo ya uvuvi ya mbao (mtumbwi wenye injini) ukiwa umepaki ukingoni, na mwanaume mmoja kijana, mvuvi wa asili wa huko Kusini aliyekuwa anajaza mafuta kwenye injini tayari kwenda baharini usiku huo, aliniona na kupiga tochi yake usoni mwangu.
"Wewe binti! Unafanya nini hapa usiku huu ukiwa peke yako?!" aliniuliza kwa lafudhi ya Kikinga/Kimakonde iliyojaa mshangao makubwa.
Taa za tochi za polisi zilianza kusogea kwa kasi kuelekea ukingoni mwa mchanga. Nilijua huu ndio ulikuwa mtego wangu wa mwisho kati ya kuingia ndani ya maji ya bahari au kukubali kushikwa...
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **Episode 19: Kimbilio la Baharini na Mtego wa Kisiwani**, utashuhudia jinsi mhusika mkuu anavyomlilia yule mvuvi ambebe kwenye boti yake ili kukwepa polisi sekunde chache kabla hawajafika ukingoni, na jinsi safari hiyo ya usiku wa manane baharini inavyompeleka kwenye kisiwa cha mbali ambako anakutana na mazingira mapya kabisa ya hatari.
Nilikimbilia bafuni, nikasafisha haraka yale majimaji ya Frank yaliyokuwa yakitiririka mapajani mwangu, kisha nikavaa lile kigauni changu cha jeans huku mikono yangu ikitetemeka kiasi cha kushindwa kupandisha zipu vizuri. Nilitambua kuwa ndani ya hoteli ile, sikuwa mgeni wa heshima tena, bali nilikuwa mnyama aliyenaswa kwenye tundu la mwindaji.
Mnamo saa tatu usiku, nilisikia hatua nzito za viatu zikisogea kwenye korido ya ghorofa ya pili. Zilitofautiana na hatua nyepesi za Frank. Hatua hizo zilisimama mlangoni pa chumba changu namba 202.
*Hodi! Hodi!*
Sauti nzito na yenye mamlaka ya Mzee Ibrahim iliingia ndani. "Mwanangu, fungua mlango. Nimekuletea nguo nyingine nzuri na zawadi uliyoiomba."
Moyo wangu ulilipuka kwa kasi ya ajabu. Kupitia kile tundu la mlango, nilimwona Mzee Ibrahim akiwa amesimama peke yake, ameshika mfuko mmoja wa nguo, lakini kwa nyuma yake—kwenye kona ya giza ya korido—kulikuwa na vivuli vya wanaume wawili waliovalia kiraia, mmoja akiwa ameshikilia pingu mkononi. Walikuwa ni mapolisi wa upelelezi (ma-detective) waliokuwa wanasubiri mlango ufunguliwe ili wanivutie dhoruba ya pingu.
Nilijua nikifungua tu, maisha yangu yameisha. Niliangaza macho yangu chumbani kutafuta njia ya kutokea. Chumba kile kilikuwa na dirisha kubwa la kioo linaloangalia upande wa uwanja wa nyuma wa hoteli ambapo palikuwa na jiko kubwa na mitungi ya gesi.
Bila kupoteza sekunde, huku Mzee Ibrahim akizidisha hodi kwa ukali, nilifungua lile dirisha la ghorofa ya pili. Nje kulikuwa na bomba kubwa la maji la chuma lililokuwa limeshikizwa kwenye ukuta wa jengo lile. Nilitoa miguu yangu nje, nikajishika kwenye lile bomba kwa nguvu zangu zote, na kuanza kushuka chini nginja nginja huku kigauni cha jeans kikinizuia kupiga hatua kubwa.
"Fungua mlango wewe binti! Usilete mchezo hapa!" Sauti ya Mzee Ibrahim ilibadilika na kuwa ya hasira, ikifuatiwa na kishindo kikubwa cha mlango ukivunjwa kwa mti wa chuma na wale polisi.
Nikiwa nimebaki umbali wa mita tatu kufika chini, nilisikia sauti kutoka ghorofani: "Ametoroka dirishani! Kimbilieni kule nyuma!"
Nilikata kamba na kujidondosha chini kwa kishindo juu ya mapipa ya plastiki ya kuhifadhia maji. Nilashtuka kiuno na mguu wangu wa kulia ukaingia maumivu makali, lakini adrenaline ya kuogopa jela ilinipa nguvu ya ajabu. Niliamka, nikafunga khanga yangu vizuri kiunoni, na kuanza kukimbia kwa kuchechemea kuelekea upande wa lile giza la ufuo wa bahari ya Shangani uliokuwa mita mia moja tu kutoka pale.
Nilitokea kwenye mchanga wa pwani kukiwa na giza totoro, mawimbi ya bahari yakipiga kwa kishindo kikubwa. Niliangalia nyuma, nikaona taa za tochi za wale polisi zikimulika uwanja wa hoteli zikitafuta uelekeo wangu. Sikuwa na pa kwenda tena; mbele yangu ilikuwa ni bahari kuu, na nyuma yangu ni pingu za Sandra.
Ghafla, katikati ya lile giza la ufuo, niliona boti ndogo ya uvuvi ya mbao (mtumbwi wenye injini) ukiwa umepaki ukingoni, na mwanaume mmoja kijana, mvuvi wa asili wa huko Kusini aliyekuwa anajaza mafuta kwenye injini tayari kwenda baharini usiku huo, aliniona na kupiga tochi yake usoni mwangu.
"Wewe binti! Unafanya nini hapa usiku huu ukiwa peke yako?!" aliniuliza kwa lafudhi ya Kikinga/Kimakonde iliyojaa mshangao makubwa.
Taa za tochi za polisi zilianza kusogea kwa kasi kuelekea ukingoni mwa mchanga. Nilijua huu ndio ulikuwa mtego wangu wa mwisho kati ya kuingia ndani ya maji ya bahari au kukubali kushikwa...
---
**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **Episode 19: Kimbilio la Baharini na Mtego wa Kisiwani**, utashuhudia jinsi mhusika mkuu anavyomlilia yule mvuvi ambebe kwenye boti yake ili kukwepa polisi sekunde chache kabla hawajafika ukingoni, na jinsi safari hiyo ya usiku wa manane baharini inavyompeleka kwenye kisiwa cha mbali ambako anakutana na mazingira mapya kabisa ya hatari.