Moshi wa vurugu na hasira uliokuwa unafuka ndani ya nyumba ya Subira ulianza kutulia, lakini si kwa sababu amani ilirejea, bali kwa sababu Musa alikuwa amefanikiwa kuufunika ukweli kwa blanketi la mahaba ya kulazimisha. Kila Subira alipotaka kuamsha ule mjadala wa mistari miwili ya kipimo cha Neema, Musa alijua jinsi ya kumziba mdomo—kwa kumpapasa, kumvua nguo kwa fujo za kimahaba, na kumaliza hasira zake juu ya kitanda cha hariri.

Zilipita wiki kadhaa za mivutano ya chini kwa chini, hadi pale ujauzito wa Neema ulipofikisha miezi mine. Tumbo lake lilianza kuchomoza kwa mbele, likiwa na mviringo mdogo uliokuwa wazi hata akivaa nguo pana za nyumbani.

Ilikuwa ni siku ya Jumanne jioni. Subira alikuwa jikoni anaandaa chakula cha jioni wakati Neema alipoingia taratibu. Uso wake ulikuwa na unyonge, akichezea vidole vyake kwa aibu.

"Dada," Neema aliita kwa sauti ya chini, akisogeza mguu mmoja mbele. "Kuna jambo nataka kukuambia."

Subira aliacha kukata vitunguu, akageuka na kumtazama mdogo wake. "Kuna nini mwanangu? Unajisikia vibaya tena?"

"Hapana dada. Kiukweli... naona hapa mjini pamekuwa pagumu kwangu kwa sasa na hizi hali za uzazi. Nimeongea na yule mwanaume wangu, amesema ni bora nirudi kijijini kwa mama ili nikakae huko hadi nitakapojifungua. Ameniahidi kuwa atakuwa ananitumia kila kitu nikiwa huko," Neema aliongea akidanganya, huku macho yake yakikwepa kabisa kukutana na ya Subira.

Moyo wa Subira ulijaa huruma ya kidada. Alihisi labda amekuwa akimfanyia mdogo wake ukatili kwa kumtazama kwa macho ya mashaka tangu siku ile ya kipimo. "Mwanangu Neema, kama umeona huko ndio utapata utulivu, mimi sina pingamizi. Lakini mbona unaharaka hivyo?"

"Nataka niondoke keshokutwa Alhamisi, dada."

Subira hakupoteza muda. Siku iliyofuata, alichukua akiba yake ya fedha na kwenda sokoni. Alitaka mdogo wake aondoke akiwa amekamilika. Alimnunulia nguo mpya, vifaa vya kujifungulia, na akachagua vitenge sita vya gharama kubwa na vyenye rangi za kuvutia ili avitumie kujifunga pindi atakapojifungua.

Usiku wa kuamkia safari, Musa alirudi nyumbani akiwa amechangamka kupita kiasi. Alipoona mabegi ya Neema yakiwa tayari sebuleni, alitabasamu kisirisiri. Usiku ule, Musa alimwonyesha Subira mahaba mazito ya shukrani. Alimvuta Subira kifuani kwake, akamvua nguo zote kwa meno yake taratibu, akizungusha ulimi wake kwenye kitovu cha Subira hadi mwanamke yule akapoteza fahamu za ulimwengu huu. Musa alimshika kiuno na kufanya naye tendo kwa ustadi mkubwa, akishuka naye na kupanda naye kwa miondoko ya taratibu iliyomwacha Subira akiwa amelamaa kwa kuridhika, akiamini mume wake anampenda yeye pekee.

Alhamisi asubuhi ilifika. Subira alimsindikiza Neema hadi stendi ya mabasi. Kabla Neema hajapanda gari, Subira alimshika mkono na kumwekea kiasi cha fedha.

"Nenda salama mwanangu. Hivi vitenge nikwambie utumie siku ya kujifungua. Na kila mwezi, nitakuwa nakutumia pesa ya matumizi wewe na mama, usijali kuhusu chochote," Subira alisema huku akimkumbatia mdogo wake kwa machozi ya upendo.

Neema alipanda basi, akatazama nje kupitia dirishani. Hakuthubutu kumwambia dada yake kuwa, uamuzi wa yeye kurudi kijijini haukuwa wa "mwanaume wa siri", bali ulikuwa ni mpango uliosukwa kwa makini kati ya Musa na mama yao mzazi kule kijijini ili kuficha uchafu huo mbali na macho ya mjini.

---

**Utangulizi wa Episode inayofuata:**
Katika **Episode 6: KUKATIKA KWA MAWASILIANO**, tutaona maisha ya Neema akiwa kijijini. Jinsi Subira anavyoendelea kutuma pesa kila mwezi kwa uaminifu, huku mawasiliano na mama yake yakianza kuwa magumu. Ni hapa ambapo Musa anapoanza mchezo wake mpya wa "kusafiri kikazi kila wikendi". Usikose muendelezo huu!